کد خبر : 6285
Print
گفت وگو با دبيركل(سابق) كانون صنفي معلمان

زندگي در گراي منفي يك ميليون تومان

سه شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۱۸:۳۸

سبزوارنگار/گفت وگو با دبيركل(سابق) كانون صنفي معلمان درباره همه مشكلاتي كه معلمان با آن دست و پنجه نرم مي كنند

Image titleسبزوارنگار/گفت وگو با دبيركل(سابق) كانون صنفي معلمان درباره همه مشكلاتي كه معلمان با آن دست و پنجه نرم مي كنند
دهم اسفند ماه بود كه معلم ها براي اعتراض به وضعيت معيشت شان در مقابل مجلس جمع شدند. هفت روز قبلش هم گردهمايي ديگري از سوي معلمان صورت گرفته بود. همزمان در اكثر شهرها نيز حركت هاي ديگري از طرف معلمان براي اعتراض به وضعيت آموزش و پرورش شكل گرفت. آنقدر اعتراضات زياد شد كه وزير آموزش و پرورش مجبور شد بعد از عيد اعلام كند علاوه بر افزايش سالانه حقوق معلمان، افزايش ديگري هم در راه است. اما اين افزايش آنقدر ناچيز است كه نمي شود آن را جوابي براي آن همه اعتراض دانست. نوشتن از مشكلات معلمان در حالي كه اتفاق خاصي نمي افتد و تغييري اساسي شكل نمي گيرد شايد كوبيدن آب در هاونگ باشد.
    اما كشور ما براي پيشرفت نياز دارد كه به مهم ترين قشر جامعه يعني معلمان رسيدگي بيشتري داشته باشد. مخصوصا بعد از امضاي تفاهمنامه هسته اي، آنقدر اميد به جامعه تزريق شده كه ديگر نبايد اميدها را نااميد كرد. علي اكبر باغاني، دبيركل كانون صنفي معلمان كسي است كه دراكثر موارد، سردمدار اعتراضات معلمان بوده. با او درباره هرآنچه آن را مشكلات عمده معلمان مي خوانند، گفت وگو كرديم.
    
    آن چيزي كه بيشتر در رسانه ها منتشر مي شود، اين است كه غالب اعتراضات معلمان به معيشت شان است و اينكه تبعيض فاحشي بين حقوق آنها با حقوق كارمندان ديگر نهادها وجود دارد.
    بله. مساله معيشت معلمان خيلي مهم است، همترازي در پرداخت با موسسات ديگر مثل بانك ها، وزارت نفت و حتي وزارت بهداشت وجود ندارد. مشكل اول معلم ها همين است و گويا از فاني و وزارت آموزش وپرورش هم كاري ساخته نيست. چون بودجه وزارتخانه محدود است و معلمان فهميده اند كه از وزير و وزارتخانه كاري ساخته نيست.
    
     الان متوسط حقوق معلمان چقدر است؟
    يك ميليون و ٤٥٠ هزارتومان. اين چيزي است كه آقاي بطحايي (مديركل دفتر وزارتي) در نشستي كه با ما داشت، اعلام كرد. اما ببينيد خط فقر چقدر است؟ تمام معلمان كشور زير خط فقر زندگي مي كنند. البته معلمان با كارهاي ديگر اين كمبود را جبران مي كنند اما آسيبش به جامعه، به خانواده ها و بچه ها مي خورد و زيان هاي بلندمدت و حتي كوتاه مدت زيادي دارد. پس نخستين مساله معلمان معيشت است كه اميدواريم آقاي رييس جمهور و آقاي نوبخت در دوازدهم ارديبهشت به اين مساله بپردازند. از آنها خواسته ايم مشكلات معلمان را در اين زمينه حل كنند.
    
     به نظر مي رسد اين پايين بودن حقوق باعث پايين آمدن شان معلم در جامعه شده. درست است؟
    بله دقيقا همين طور است. بايد نگاه مسوولان به خصوص رييس جمهوري و هيات دولت به معلمان تغيير كند. تا اين نگاه تغيير نكند چيزي تغيير نمي كند. معلمان به عنوان بزرگ ترين گروه مرجع و تاثيرگذار در كشور هستند چون مستقيما با بيش از ۱۲ ميليون دانش آموز سروكار دارند. هيچ كس نمي تواند اين تاثير را ناديده بگيرد. سه نوع نگاه در آموزش و پرورش وجود دارد كه يكي از مشكلات بزرگ معلمان است: يكي نهاد دولتي اي كه بدون قدرت است، وزارتخانه اي كه امكانات ندارد و نگاه كلان تري كه از آموزش وپرورش هزينه مي كند و ابزار مي سازد براي انتخابات، اما هزينه اين استفاده را نمي پردازد. ۱۷ نهاد در آموزش وپرورش موثر هستند و دخالت مي كنند اما هزينه هاي اين دخالت را نمي پردازند. ضمن اينكه نگاه آقاي رييس جمهور هم مسائل اقتصادي است. بيشتر به كارگران توجه مي شود و نگاهي به معلمان و مخصوصا به مساله مالي معلمان ندارند. به نظرم ابزار ساده اي مثل لباس، مسكن، سرويس، ابزار آموزشي و... كه از امكانات زيست اوليه عادي در همه دنياست در اختيار معلمان وجود ندارد و اين گروه مرجع از ابتدايي ترين امكانات آموزشي هم محروم هستند.
    
     گفتيد معلمان از نگاه هاي دولتي رنج مي برند، مگر اين نگاه چه نگاهي است؟
    نگاهي كه مسوولان به آموزش وپرورش دارند نگاه واقعي نيست. مسوولان بايد هزينه آموزش را به معلمان بپردازند. همه جاي دنيا اين اتفاق مي افتد و هزينه ها به معلمان پرداخته مي شود. دومين مساله تشكل ها هستند. در همه دنيا تشكلات و نهادهاي مدني فعال هستند. اتحاديه هاي معلمان همه جا فعال هستند. مثلاروز ۱۳ مهر روز جهاني معلم است اما اجازه هيچ گونه تجمعي به معلمان داده نمي شود. اجازه هيچ كاري نداريم. يكي از عمده ترين مسائل ما، امنيت است كه معلم بايد آزاد باشد تا بتواند ايده هايش را مطرح كند و آن را به كلاس منتقل كند اما اين امنيت شغلي براي معلمان ايجاد نشده. بعضي نيروهاي خاص هم در مدارس دخالت مي كنند و هزينه هاي اين دخالت را نمي پردازند.
    
     اينكه مي فرماييد سنديكاهاي معلمان فعال نيستند، آيا اين برعهده خود معلمان نيست كه آن را فعال كنند؟
     فعاليت چنداني نمي شود انجام داد. يك سري فعاليت ها از طرف كانون صنفي معلمان انجام مي شود اما در زمان احمدي نژاد خيلي به معلمان سخت گرفته مي شد. من فكر مي كنم براي اينكه اين مجامع فعال شوند نياز است كه امنيت معلمان تامين شود. البته دولت آقاي روحاني در اين زمينه خيلي خوب عمل كرده. ولي ما از رييس جمهوري مي خواهيم كه مانيفست فرهنگي اش را به ما اعلام كند كه هنوز اين كار را نكرده. معلمان مي فهمند كه رييس جمهوري در چه فضايي بيشتر فعاليت مي كند و چون بيشتر هم و غم آقاي روحاني متوجه مسائل اقتصادي است، به معلمان توجه زيادي نمي شود.
    
     بعضي ها معتقدند اگر آقاي نجفي هنوز سر كار بود، كمتر معلمان اذيت مي شدند. درست است؟
    بله. مشكل اينجاست كه فشار سياسيون به آموزش و پرورش زياد است. الان در زمينه رفاه كارگران كار بيشتري شده چون وزير رفاه فرد بسيار كاريزماتيكي است. در صورتي كه آقاي فاني اين طور نيستند. ما يك وزير خوب به نام آقاي نجفي داشتيم كه مجلس او را بركنار كرد. آقاي نجفي هم بسيار كاريزماتيك بود. وزيري مي خواهيم كه فلسفه تعليم و تربيت را در آموزش و پرورش پياده كند: كسي كه بتواند از حق و حقوق ما دفاع كند و طرح و برنامه جدي داشته باشد. ۱۲ ميليون دانش آموز، يك ميليون معلم و ۲۴ ميليون خانواده مستقيم با وزير و مدرسه در ارتباط هستند. اما ما مي بينيم وزيري كه آرام تر است هيچ وقت مثل وزير بهداشت و وزير نفت نمي شود. وزير آموزش و پرورش درست است كه كارشناس آموزش است اما چندان كاريزماتيك نيست. كسي را مي خواهيم كه بتواند كاريزما داشته باشد. از طرفي ما حتي استانداردهاي جهاني را هم در مدارس پياده نمي كنيم. كدام مدارس ما استاندارد جهاني دارند؟ كدام كلاس ها استاندارد هستند. كلاس استاندارد كلاسي است كه ۱۸ تا ۲۶ نفر دانش آموز داشته باشد. اما كلاس هاي ما اكثرا بيش از ۳۵ نفر دانش آموز دارند. وقتي تعداد دانش آموزان زياد مي شود احتمال خشونت عليه معلم هم زياد مي شود مثل همان معلم خشخاشي كه دانش آموزش او را سر كلاس مي كشد. اصلابه دليل اين فشارهايي كه به معلم وارد مي شود واكنش هايي كه از طرف دانش آموزان صورت مي گيرد، خشن تر است. مدارس بايد اصلاح شوند ما حتي زمين چمن هم در مدرسه ها نداريم و وقتي بچه اي به زمين بخورد حين بازي، برايش ديه مي برند و مي گويند زمين چمن بايد در مدرسه وجود داشته باشد اما نمي گويند كدام مدرسه ما چنين زميني دارد! كدام مدرسه ما آموزشگاه مدرن هوشمند دارد؟
    
     اين حرف ها سال هاست كه زده مي شود و هميشه بوده اما ترتيب اثري داده نشده. مشكل از كجاست؟
    من فكر مي كنم مشكل حتي از فاني هم گذشته. آنقدر بودجه كم است كه وزارتخانه فقط مي رسد حقوق معلمان را پرداخت كند. ما فكر مي كنيم بودجه آموزش و پرورش حداقل بايد ۵۰ هزار ميليارد تومان باشد. اگر به معلمان كمك نشود، امكان دارد به بحران تبديل شود.
    
     در اين زمينه چه درخواستي داريد؟
    مي خواهيم كانون ها و تشكل هاي معلمان را به رسميت بشناسند تا صداي آنها را بشنوند و به دردشان برسند. در همه جاي دنيا خانواده ها از معلمان حمايت مي كنند اما در ايران چنين چيزي اتفاق نمي افتد. حتي در رسانه ملي هم معلمان را خراب مي كنند. احسان عليخاني رسما معلمان را زير سوال مي برد. از سال ۸۵ به اين طرف كه معلمان اعتراض هاي شان بلند شد، حتي رسانه ملي يك برنامه كوتاه هم نساخت. مشكل معلم ها اين است كه رسانه ندارند. ما فقط مي خواهيم رييس جمهوري يا آقاي نوبخت در روز معلم يعني ۱۲ ارديبهشت درباره حل كردن مشكلات اين صنف صحبت كنند./. اعتماد

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
55555
۱۳۹۴/۲/۳ ۰۰:۵۸
1 0
متاسفانه نه وزیر داریم ونه اتحاد مسئولین شکمشان پر است مجلسیون هم 500000000را پول ناچیز میدانند و در یک سفر برون مرزی حقوق سی سال یک معلم را هدیه می گیرند و اقایان دولتی با داشتن چند شغل و واریز پولهای باد آمورده از معیشت معلمین چه خبر دارند فقط حرف می زنند در جامعه دوری نزدهاند که بدانند چه می گذرد عجله نکنید درست می شود سیاست انگلیسی است که گرسنه نگه دار و ؟؟؟؟؟
مردم و مسؤولین

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

وضعیت مرکز معاینه فنی خودرو سبک بیهقی سبزوار افتضاح است

تحمل جامعه؛ حدی دارد

نباید در اطلاعات مردم سرک کشیده شود

⁣رفراندوم حقِ نسلِ جدید است

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد

گریس چرخ های بوروکراسی

مسئولان قدر مردم ایران را ندانستند

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

از انقلاب دفاع می کنم

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

سهم خواهی بی ثمر

انتقاد حق مردم است

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

همنوایی با معترضان با هدف انتقام انتخاباتی از دولت غلط بود

دبیرخانه مجازی توسعه پایدار شهرستان سبزوار تشکیل می شود

شفافیت؛ مهمترین رکن بودجه97 است

حوزه‌های علمیه نباید آلوده به بودجه‌های دولتی شوند

دولت؛ بازنگری اساسی در هزینه‌های غیرضروری مبتنی بر رانت انجام نداده است

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟

استبداد راه را بر فریب و دورویی باز می‌کند

علوم اجتماعی و محدودیت‌های قدرت

باید تکلیف خود را درباره «پلورالیسم» در جامعه روشن کنیم