کد خبر : 6420
Print
گزارش تور عکاسی به روایت مسئولان برگزار کننده

صدای مرا از کوی گلستان می شنوید

جمعه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۱۸:۲۱

Image titleسبزوارنگار/گزارش تور عکاسی به روایت مسئولان برگزار کننده
طبق برنامه ریزی های قبلی، قرار بر این بود که شرکت کنندگان در مسابقه، ساعت 8:30 تا 9 صبح روز 5شنبه 17ام اردیبهشت ماه جلوی سر در جنوبی دانشگاه حکیم سبزواری آماده حرکت شوند. ساعت 9:16 از دانشگاه به سمت کوی گلستان حرکت کردیم. جمعیت حدود 30 نفر بود. استاد حیطه (استاد عکاسی) در میدان اسرار به ما ملحق شدند و توضیحاتی پیرامون تکنیک های عکاسی و نحوه برخورد با اهالی گلستان دادند.
از سمت خیابان اسرار وارد کوچه شدیم. دانشجویان واکنش های متفاوتی داشتند غالبا حیرت زده بودند و دیدن چنین محله ای در مرکز شهر برایشان عجیب و غریب بود. برای بهتر برگزار شدن مسابقه دانشجویان در محله پراکنده شدند و مشغول به عکاسی شدند. 
بیشترین توجه عکاسان به سرای معمارزاده که یک بنای تاریخی مخروبه و متروک است، جلب شده بود.

در این میان دانشجویان در حال عکاسی با مردم ارتباط  می گرفتند و مردم سعی می کردند مشکلاتشان را مطرح کنند شاید تصور این را داشتند که گره مشکلاتشان به دست این ها باز می شود. نامه ها و سند هایشان را نشان می دادند و از نیازهای اساسی شان می گفتند که تبدیل به آرزو شده بود در حالی که تامین این نیاز ها جزو حقوق شهروندی و از وظایف اصلی حکومت است حقوقی مثل حق مسکن، تحصیل، اشتغال و...  

نوعی فضای اعتماد بین مردم گلستان و دانشجویانی که به قصد مسابقه آمده بودند شکل گرفته بود. البته ناگفته نماند که حضور معتمدین محل هم در این اعتمادسازی بی تاثیر نبود. 
داور مسابقه هم عکاسان را همراهی کرده و نکاتی را یادآور می شد. خبرنگاران محلی نیز در کوی گلستان با گروه همراه شده بودند تا اولین حرکت دانشجویی در این محله را ثبت کنند.
خبرنگاران محلی با مسئولان برگزاری مسابقه مصاحبه ای درباره اهداف و نحوه ورود به این حرکت دانشجویی و روند کلی این جریان داشتند و از مردم محل و معتمدین آن جا هم سوالاتی پرسیده و مصاحبه های کوتاهی آماده کردند.
ما نیز چند دقیقه ای با معتمد محل هم صحبت شدیم تا از نتیجه پیگیری هایشان مطلع شویم، ایشان همچنان از بی مسئولیتی ها گله مند بودند.
ساعت 11:30 وقت مسابقه به پایان رسید. محله را ترک کردیم. روند کلی برگزاری مسابقه عکاسی "دورترین همسایه" رضایت بخش بود و عزم ما را برای ادامه این حرکت مصمم تر کرد. 
                                                                                                                      باشد که این کوی،گلستان شود!

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
انجمن اسلامی حکیم
۱۳۹۴/۲/۱۹ ۲۰:۰۳
0 0
افتخار من به مدال طلای جشنواره هایم نیست! در گفتگو با استاد حیطه، عکاس 1.چرا شما به عنوان یک عکاس کوی گلستان رابرای عکاسی انتخاب کردید؟ من به عنوان یک عکاس بعد از گذشت سال ها عکاسی به این افتخار نمیکنم که مدال طلای فلان مسابقه یا جشنواره را گرفته ام .بلکه افتخارم به این است که بعد از عکاسی از ک منطقه محروم ودیده شدن آن توسط مسئولین توجهات به آن منطقه سرازیر شد.یک عکاس شاید نتواند کاری انجام دهد اما میتواند کانون توجه آدم ها وبرانگیزاننده ی احساسات آنها باشد.طبعا هرکس دغدغه ها وتعهدات اجتماعی ای دارد.اما عکاس خوب کسی است که غیر از دغدغه های شخصی، دغدغه های اجتماعی هم داشته باشد. یعنی باعکس هایش بتواند سوال ایجاد کند،درد ایجاد کند، .... 2.ورود جریان دانشجویی را به مسئله کوی گلستان چه قدر موثر میدانید؟ دانشگاه به عنوان حوزه ای که میتواند نگاه ویژه ای به این موضوع داشته باشدمیتواند این نکته را یادآوری کندکه چه موضوعاتی اهمیت ویژه ای دارند.ورود مسئولین به این مکان زیاد بوده ولی به سرانجام نرسیده وفعالیت ها عقیم مانده است.اما امید میرود که این حرکت دانشجویی مشکلات این بخش ازشهر را در کانون توجه قرار دهد.ورود دانشجویان به این محله،عکاسی کردن واطلاعاتی که کسب میکنندونشر آنها در رسانه ها وسایت های خبری باعث توجه دوباره ی مسئولین میشود. 3.به نظر شما پیشنهاد خوبی است که اهالی این منطقه را در حاشیه شهر اسکان دهند؟ اسکان آنها در حاشیه شهر به طور موقت تازمانی که این مکان شکلی پیداکند وساخته شود مشکلی ایجاد نمیکند ودوباره باید به محل بازگردانده شوند.چون در این مکان زاد وولد کرده اند وبه این مکان وابستگی دارند وجابه جایی اینها اصلا مفهوم ندارد اینها حدود 500سال است که در این منطقه سکونت دارند.
رضا
۱۳۹۴/۲/۲۰ ۱۴:۰۸
0 0
ایول... دانشجو یعنی این.
ممد
۱۳۹۴/۲/۲۱ ۱۱:۴۳
0 0
آقا مام میخوایم کار کنیم چه کار کنیم؟؟؟
مردم و مسؤولین

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

وضعیت مرکز معاینه فنی خودرو سبک بیهقی سبزوار افتضاح است

تحمل جامعه؛ حدی دارد

نباید در اطلاعات مردم سرک کشیده شود

⁣رفراندوم حقِ نسلِ جدید است

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد

گریس چرخ های بوروکراسی

مسئولان قدر مردم ایران را ندانستند

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

از انقلاب دفاع می کنم

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

سهم خواهی بی ثمر

انتقاد حق مردم است

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

همنوایی با معترضان با هدف انتقام انتخاباتی از دولت غلط بود

دبیرخانه مجازی توسعه پایدار شهرستان سبزوار تشکیل می شود

شفافیت؛ مهمترین رکن بودجه97 است

حوزه‌های علمیه نباید آلوده به بودجه‌های دولتی شوند

دولت؛ بازنگری اساسی در هزینه‌های غیرضروری مبتنی بر رانت انجام نداده است

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟

استبداد راه را بر فریب و دورویی باز می‌کند

علوم اجتماعی و محدودیت‌های قدرت

باید تکلیف خود را درباره «پلورالیسم» در جامعه روشن کنیم