کد خبر : 7106
Print
محمد زارع(معلم سمنانی):

معلمان زیر خط فقر و فرق رسانه ای

جمعه ۱ آبان ۱۳۹۴ ساعت ۰۰:۲۴

Image titleسبزوارنگار/محمد زارع
سهم معلم از صدا و سیما:« هیچ!!؟»
بر اساس اصل 175 قانون اساسی تکلیف و رسالت رسانه ملی صدا و سیما به روشنی معین است. در این اصل‏ مهم چنین آمده است: «در صدا و سیمای‏ جمهوری‏ اسلامی‏ ایران‏، آزادی‏ بیان‏ و نشر افکار با رعایت‏ موازین‏ اسلامی‏ و مصالح‏ کشور باید تأمین‏ گردد...». اما این رسالت قانونی در خصوص معلمان عمدا یا سهوا به فراموشی سپرده شده و یا مغفول مانده است. این قشر فراموش شده علاوه بر این که زیرِ زیرِ خط فقر و فرق معیشتی و توجه مسئولان قرار دارند، از سوی دیگر نیز زیر خط فقر و فرق رسانه ای در حال فنا و جان دادن هستند.
بدون شک تاثیر و نفوذ پذیری رادیو و تلویزیون بیش از هر رسانه دیگری بر افکار، فرهنگ و الگوسازی مدنی و رفتاری، در تنزل و یا تزاید اقبال عمومی به فرد یا قشر خاصی و نیز مقابله با فرهنگ های مهاجم دشمن، بسیار نقش آفرین و حائز اهمیت است. صدا و سیما قاب شیشه ای جذابیست که افراد جامعه را از هر طیف و سن و سالی به سوی خود می کشاند. بر اساس همین اصل اساسی مهم است که رسانه ملی باید در آزادی بیان و نشر افکار با رعایت آداب اسلامی و مصالح کشور قدم بردارد و سعی نماید تا در ایفای رسالت ملی و قانونی خود که برقراری عدالت رسانه ای و پرهیز از تبعیض و قشربندی در جامعه است خوب نقش آفرینی کند و برای انعکاس نقطه قوت ها و ضعف ها و دیدگاه های افراد و اقشار مختلف جامعه  منصفانه عمل کند در این راستا افکار عمومی می تواند بهترین قاضی و داور باشد و درصدد تحمیل و القای نظر و فکر شخص یا گروه و حزب و قشر خاصی نباشد. همچنین باید بستر مناسبی برای بازار سالم نقادی و اظهارنظرهای منصفانه و مشفقانه آحاد مردم از هر صنف و طیفی فراهم نماید. با این وجود لازم است که رسانه ملی فارغ از هر قوم و قبیله و حزب باشد، همانگونه که رهبری، رهبر و ولی همه و متعلق به آحاد جامعه، هم از غنی و فقیر وهم دارا وندار است، صدا وسیما نیز جز برای همه نظام و ملت برای گروه خاصی نیست. لذا به همین خاطر است که از سه قوای مقننه و مجریه و قضائیه مجزا گشته و زیر نظر رهبری در آمده است. از جمله لوازم این استقلال و عدم وابستگی و دلبستگی  تامین منابع انسانی خود از حیث بی طرفی و بی غرضی از یک سو و نیز شورایی که ناظر بر آن تعیین می شود ظرافت و دقت نمود تا افراد تنگ نظر، قوم گرا و حزبی نفوذ نکنند. رسانه ملی که تحت امر رهبری است دانشگاه ملی است باید آن گونه باشد که درگاهش به روی تمام اقشار جامعه باز باشد. در برنامه سازی ها و خبر سازی ها این گونه نباشد که صرفا داراها و یقه سفیدها و یا قشرخاصی مثل فوتبالیست ها یا هنرمندان و یا پزشکان و برخی نهادهای کشوری و لشکری سهامدار خصوصی و اصلی رسانه باشند و خود راصاحب اختیار و زبان گویای ندارها و سایر افراد جامعه تلقی کنند. رسانه ملی یک سفره ملی برای تمام ملت و مردم است که باید همه از آن به اندازه ی خود سهم ببرند.
رسالت رسانه ایجاد ارتباط  دو سویه میان مردم و مسئولان حکومت است. اما هر آن چه در افکار عمومی به نظر می رسد بیشتر رسانه ی تک بعدی و خصوصی و برای قشری خاص مبدل شده و این که بیشتر در نقش روابط عمومی نهادهای کشوری و لشکری ظاهر شده است. و در خصوص نقش ملی خود و ملت هر آن چه میل و خوش آیند مدیران ونهادها باشد ضبط ومنتشر میشود.بدون شک این اقدام موجب شکاف و بی اعتمادی مخاطبین به رسانه ومدیران خواهد شد.وعموم مخاطبین که سرمایه اصلی نظام و رسانه است را از دست خواهد داد و ناخودآگاه جوان و نوجوان و قشر عظیمی را به سمت رسانه های منحرف و کذاب و معاند بیگانه هدایت می کند. از مهم ترین قشر های اثر گذار فرهنگ ونسل آینده معلمین هستند که علی رغم توصیه های مکرر رهبر معظم انقلاب در رسانه ملی در مقایسه با سایر اقشار برند ومارکدار جامعه همانگونه که از  فقر و فرق مالی و معیشتی رنج می برند، زیر خط فقر و فرق رسانه ای نیز بوده و هیچ کرسی رسانه ای ندارند. کافیست جمع دقایق و ساعات تهیه برنامه برای اقشار خاص مثل فوتبال و فوتبالیست های میلیاردی و حواشی غیر اخلاقی آن و موضوعات پزشکی و حواشی آن و موضوعاتی از جنس اقتصادی و سیاسی و پلیسی را با موضوع معلمان و بیان مشکلاتشان مقایسه و ارزیابی نمود. نتیجه آن می شود که سهم معلمان در رسانه ملی هیچ به 100 است و معلمان صرفا در شعار دیده می شوند اما نه در اراده مسئولان عملی دیده شده و نه سهمی در رسانه دارند. بدون شک مهمترین و اصلی ترین مخاطب صدا و سیما یک میلیون معلم به همراه 13میلیون کودک و دانش آموز جوان و نوجوان و خانواده میلیونی آنهاست. با توجه به آخرین آمار اعلامی حدود 75درصد خانواده های تهرانی از ماهواره استفاده می کنند چرا و به چه علت جواب را باید از مدیران رسانه ملی پرسید. بنابراین اعتمادسازی وعدالت رسانه ای  مهمترین اصل یک رسانه وحیات آن تلقی می شود. با توجه به رشد قابل تقدیر وتلاش دست اندرکاران صدا و سیما در توسعه شبکه های مختلف می بینیم که کودکان، ورزشکاران، بازاریان و صنعتگران، پزشکان، و پلیس و قاطبه اقشار و نهادهای گوناگون کشوری و لشکری و عموم مردم شبکه و برنامه ویژه به خود دارند و چه بسا در شبکه های غیر تخصصی نیز برنامه سازان و مدیران شبکه ها توجه ویژه به موضوعات ورزشی و اقتصادی و پزشکی داشته وبرنامه های متعددی تهیه و پخش می کنند در حالیکه قشر بی رسانه معلمان در میلیونها ثانیه برنامه سازی رسانه ملی هیچ سهمی به خود اختصاص نداده است. آیا این کوتاهی و قصور متوجه سستی خود معلمان است یا به مسئولان  آموزش و پرورش و نوع مدیریت آن ها بستگی دارد؟ و یا این که مدیران و تهیه کنندگان صدا و سیما انگیزه و اراده ای انقلابی براساس سفارش و رهنمودهای رهبرمعظم انقلاب ونیزبراساس رسالت بی طرفی وملی درخود نمی بینند. با توجه به مجموعه های دهها و صدها قسمتی مثل خندوانه، ماه عسل و سایر برنامه های پر مخاطب اجتماعی و علمی و سیاسی  به وضوح دیده می شود که معلم سهم و حق حضور در چنین برنامه هایی ندارد و شعله معلم هراسی و انزوای معلمان روز به روز بیشتر می شود. بنابراین می توان به صراحت گفت که تیر تبعیض رسانه بر قلب معلمان نشسته و جوهره و اکسیر ارزشگذاری به مقام و منزلت این قشر که همانا دیده شدن و داشتن کرسی دائم رسانه ایست مغفول مانده. شایان ذکر است که اگر معلم هویت رسانه ای ندارد لا اقل به تخریب و تضعیف او دامن زده نشود. رسانه ملی عمل به سخنان رهبری را نصب العین کارها و رسالت خود قراردهد زیرا مرگ هویت رسانه ای معلم، مرگ توسعه و پویایی جامعه را رقم خواهد زد.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟