کد خبر : 7303
Print
علیرضا سعیدآبادی؛ کارشناس ارشد روابط بین الملل:

هنرمندان رسانه و فعالان سیاسی

سه شنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۴ ساعت ۲۲:۱۳

Image titleسبزوارنگار/علیرضا سعیدآبادی؛کارشناس ارشد روابط بین الملل
فعال سیاسی پیش از آن که افکار خود را جمع و جور و به مردم ارایه کند و همه او را بشناسند با فعالان رسانه سر و کار داشته است. مصاحبه ها، گفت و گوها، میزگردها، مناظره ها، گزارش ها و برنامه های رسانه ای در انسان ها عمق به وجود می آورند. فعالان سیاسی با توجه به زمینه های قوی تر فکری، در این آزمون های رسانه ای  که ساخته و پرداخته فعالان رسانه هستند و آن ها، شاگردان این آزمون ها محسوب می شوند به درجه بالاتری در مقایسه با سایرین دست می یابند و آن مرجعیت سیاسی بخشی از مردم است.

فعالان رسانه در حوزه سیاست، السابقون السابقون هستند. این که چرا شاگردان از استادان در ظاهر پیش افتاده اند و استادان مقرب نیستند دلایل متعددی دارد: اول، رابطه استاد و شاگردی در شرایط ناپایدار فرهنگی و کمرنگ شدن پاره ای از ارزش ها در کشور دیگر همانند گذشته رعایت نمی شود. دوم، حکایت کوزه گر است که از کوزه شکسته آب می خورد. فعالان رسانه، نقش نخبگان فکری جامعه را دارند و یکی از اصلی ترین گروه های مرجع مردم هستند اما در گفت و گوها، گزارش ها و برنامه های رادیویی و تلویزیونی به عنوان فعال رسانه کمتر حضور دارند و بهتر بگویم دعوت نمی شوند. در حالی که در کشورهای توسعه یافته، سرآمدان رسانه از مطرح ترین و تاثیرگذارترین سیاستمداران آن جوامع بشمار می روند. سوم، فعالان رسانه از تشکل های قوی سیاسی بی بهره هستند و فقط تعدادی تشکل صنفی دارند که اغلب فراگیری و جامعیت لازم را هم ندارند. چهارم، آن دسته اندک از فعالان رسانه که به مقامات سیاسی بالایی می رسند خانه محل پرورش خود را برای همیشه ترک می کنند و با این که حتی نویسنده رسانه باقی می مانند و کم یا زیاد می نویسند اما اغلب از عنوان فعال رسانه دیگر استفاده نمی کنند. پنجم، فعالان سیاسی بیشتر جلوی دوربین ها و فعالان رسانه در تحریریه ها و پشت صحنه ها هستند. تنها جایی که می تواند توازن لازم را بین این دو برقرار سازد صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. دعوت از فعالان رسانه در برنامه های متنوع رادیویی و تلویزیونی می تواند به بازتعریف جایگاه این عزیزان کمک نماید. بی شک، جامعه ای موفق است که بتواند از تمامی سرمایه های اجتماعی خود به خوبی استفاده کند. ششم، براساس یک تقسیم بندی از رسانه های غیردولتی عام و آن هایی که از بودجه عمومی استفاده نمی کنند رسانه ها در ایران در سه گروه رسانه های حزبی، شبه حزبی و مستقل قرار می گیرند. اکثریت قریب به اتفاق رسانه ها در گروه سوم هستند. فعالان رسانه در احزاب، شخصیت حزبی دارند و عنوان فعال رسانه را به کار نمی برند. فعالان رسانه های مستقل، فعالان حقیقی هستند. رسانه های قلیل شبه حزبی که نه در ساختار احزاب فعالیت می کنند و نه به استانداردهای رایج رسانه وفادار مانده اند متعلق به اشخاص خارج از حوزه رسانه هستند و فعالان این رسانه ها فقط در یک رابطه سلسله مراتبی با اشخاص بالاتر قرار دارند و شخصیت حرفه ای و حقیقی آن ها به عنوان فعال رسانه اغلب دیده نمی شود. هفتم، بت ها و طاغوت های زمانه و اربابان زر و زور و تزویر به وسیله رسانه های شبه حزبی ساخته می شوند و بت شکنی و پیروی از نظام ولایی کار اصلی فعالان رسانه های مستقل است. کمپین مجلس مستقل آینده نشان داد که فعالان رسانه های مستقل و مردم، فراتر از ظرفیت چپ و راست سیاسی می خواهند از تمامی نیروهای سیاسی و اجتماعی جامعه استفاده شود و فراگیری این کمپین در نواحی و مناطق مختلف کشور بهترین دلیل این خواسته عمومی است. هشتم، رسانه، هنر و فعال رسانه، هنرمند است. شروع خلق یک اثر هنری ناب از عالم بالاست و هنرمند واسطه فیض است. فعالان رسانه مانند آن دسته از هنرمندانی که بر روی صحنه می روند و با تماشاچی نفس به نفس هستند در عرصه های اجتماعی و سیاسی با مردم چنین رابطه ای دارند و هنرنمایی می کنند. هنرمند رسانه برای آگاهی بخشی به مردم، اقناع مخاطبان، تنویر افکار عمومی، ترسیم افق های روشن، ترویج ارزش های نظام سیاسی و انتقال زیبایی های آن به نسل های آینده از اعتبار و منزلت هنری و اجتماعی بالایی برخوردار است.

فعال سیاسی در آزمون های رسانه، ساخته و آبدیده می شود اما جنس کار او ماهیت سیاسی دارد و از دربرگیرندگی و جامعیت کمتری برخوردار است و به اندازه توفیق در این آزمون ها و کسب موفقیت های عملی و تداوم این راه، به مرجعیت سیاسی بخشی از مردم دست می یابد.فعال سیاسی از جانبداری ها و گروه بندی های خاصی پیروی می کند لیکن ظرف وجودی هنرمندان رسانه از سیاست متعالی و مستقل لبریز است و مردم از آن سیراب می شوند.

سیاستمدار خوب و بد در میدان عمل شناخته می شود. فعالان رسانه، خوشبوکننده های ناگزیر جامعه هستند. اثر برخی بوهای بد منتشره در عرصه های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی با هنر این ها برای مخاطب عام قابل تحمل تر می شود. با وجود اقتصاد ضعیف رسانه های مستقل و تفاوت نجومی درآمدهای برخی فعالان سیاسی با هنرمندان این رسانه ها، آینده نگری مثبت و اعتماد عمومی و امیدواری در جامعه با توان فکری و ایمان قوی این هنرمندان و دلسوزان رسانه های مرکز و محلی در سراسر کشور است که فزونی می یابد.
فعالان رسانه با نقش آفرینی های راهبردی می توانند مقام استادی خود را بازیابند. یکی از این کارهای  بزرگ ، فراگیرسازی کمپین مجلس مستقل آینده و دعوت مردم به توزیع مجدد قدرت سیاسی و انتخاب بهترین نمایندگان ملت فراتر از اسامی تکراری و چپ و راست سیاسی بوده که راه جدیدی را فراروی فعالان رسانه ، رسانه های مستقل ، مخاطبان کلیدی ، نخبگان سیاسی و مردم ایران اسلامی گشوده است.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟