کد خبر : 7337
Print
علی غیاث آبادی فراهانی؛ دبیر رشته ی ساخت و تولید

چرا باید تمام دانش آموزان قبول شوند؟

شنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۴ ساعت ۲۱:۱۷

Image titleسبزوارنگار/علی غیاث آبادی فراهانی؛ دبیر رشته ی ساخت و تولید

در سال های اخیر قبولی دانش آموز و رفتن او به پایه بالاتر در هر شرایطی سیاست اصلی حاکم بر آموزش و پرورش شده است و ظاهرا با ترک تحصیل دانش آموز در هر شرایطی ( چه از لحاظ انضباطی مشکل داشته باشد و چه از لحاظ درسی ) مخالف است . توجیه مجریان و طرفداران این سیاست این است که اگر دانش آموزان از چرخه ی آموزش و پرورش رسمی خارج شوند به دنبال کارها و امور خلاف رفته و برای جامعه معضل درست می کنند.

در عالم واقعیت اگر به افراد جامعه ی اطراف خود نگاه کنیم بسیاری از آن ها مدرسه را به پایان نبرده اند یعنی در یک مقطعی از مقاطع تحصیلی ترک تحصیل کرده اند و یا اخراج شده اند .

پرسش این است آیا تمام آن ها خلاف کار یا معتاد شده اند و معضلی برای جامعه شده اند ؟

واضح است که چنین نیست ، قریب به اتفاق آن ها انسان های شریف و مفیدی برای جامعه هستند.

مجریان و طرفداران این سیاست با تغییر در نظام آموزشی و برداشتن مردودی از دبستان و توصیه به مدیران ؛ عملا همه ی دانش آموزان ابتدایی به دبیرستان دوره اول و اخیر با برداشته شدن امتحان مردودی در سوم راهنمایی و آسان گیری در ارزشیابی دانش آموزان و توصیه های رسمی و غیر رسمی به معلمان جهت نمره دادن و بالا رفتن درصد قبولی تقریبا درصد قبولی را به صد نزدیک کرده اند !

حالا اینکه این نوع آموزش چه کیفیتی دارد اصلا برای سیستم مهم نیست ! مهم این است که دانش آموزان از سطح خیابان و... جمع شوند و در مدرسه ساعاتی را بگذرانند .

تا سه سال پیش مردودی در سال اول دبیرستان اعمال می شد . تعداد کمی از دانش آموزانی که خیلی ضعیف بودند و با همه ی آسان گیری در ارزشیابی ها باز هم نمی توانستند قبول شوند ، رد شده و بعضا مدرسه را ترک می کردند ؛ ولی متاسفانه  از سه سال پیش شرط قبولی را از اول برداشتند و دانش آموزانی با معدل حتی زیر ده در  کلاس بالاتر حضور پیدا کردند.

البته اکثریت بزرگی از این دانش آموزان به هنرستان ها و بعضا رشته های علوم انسانی هدایت می شوند.

 دانش آموزی که در هنرستان می بایست تحصیل کند ضمن اینکه باید از پایه علمی لازم برای گذراندن دروس تئوری برخوردار باشد باید از استعداد و علاقه ی لازم به رشته ای که در آن تحصیل می کند نیز برخوردار باشد ؛ در عین حال باید آن رشته در شهرستان بازار کارش نیز فراهم باشد . متاسفانه در حال حاضر به هیچ یک از این ها توجه نمی شود .

دانش آموزان بدون در نظر گرفتن علاقه و استعدادشان و نیاز جامعه و پایه درسی لازم در هنرستان ثبت نام می شوند .

هنرآموزان و دبیران هنرستان با دانش آموزی که ریاضی را در حد پنجم ابتدایی هم نمی داند چگونه محاسبات و فیزیک و ریاضی برنامه نویسی و... یاد بدهند ؟

وقتی دانش ادبیات فارسی دانش آموز از ابتدایی بالاتر نیست چگونه دبیر ادبیات به او زبان و ادبیات 2 دبیرستان را بیاموزد ؟دروس دیگر نیز همچنین. معلم معجزه گر که نیست ، دم عیسوی هم ندارد (حالا این بماند که از لحاظ مالی هنرستان ها در سال های اخیر با چه مشکلاتی روبه رو هستند)

باید ورودی به سیستم با رشته ثبت نامی و محتواهای آموزشی متناسب باشد تا کار آموزش به درستی انجام گیرد .حضور این دانش آموزان باعث می شود جو رخوت و سستی بر کلاس حاکم شود و دانش آموزانی که شرایط لازم را دارا هستند در چنین جوی سرد شده و دیگر شوقی برای درس خواندن را نداشته باشند .

اگر قرار باشد همه دانش آموزان ضعیف در مدرسه حضور پیدا کنند باید رشته ای جدید متناسب با علاقه مندی و استعداد و نیاز جامعه برای آن ها تعریف شود. چیزی شبیه کار و دانش فعلی با این تفاوت که  در آن به جای ریاضی دبیرستان ریاضی پنجم و ششم ابتدایی و نهایتا هفتم آموزش داده شود . ادبیات هم همچنین. زبان هم در حد هفتم اموزش داده شود . دروسی هم مثل عربی حذف شود و دینی آن ها هم در حد احکام و تاریخ اسلام و سرگذشت هایی از پیامبران و ائمه و پند و اندرزهای ساده قرآنی باشد. دیپلمه های این رشته ها دیگر اجازه ی ادامه تحصیل دانشگاهی را نیز نباید داشته باشند. دانش آموزان ضعیف در این رشته ها با توجه به اینکه دروس با ظرفیت یادگیری آن ها مطابقت دارد احساس بهتری خواهند داشت و علاقه مندتر به امر یادگیری خواهند پرداخت .از لحاظ انضباطی نیز چنین دانش آموزانی کمتر مشکل ساز خواهند بود .

در هنرستان های فنی اگر قرار است محتواهای آموزشی، همان محتواهای سابق باشد نباید دانش آموز ضعیف در آن ثبت نام گرددو با آسان گیری در امتحان و ارزشیابی و اعمال تبصره های زیاد (چهار درس را دانش آموز می تواند تبصره بزند ) حیثیت مدرک دیپلم فنی را در جامعه پایین بیاوریم و معلمان را را نیز دلسرد و فرسوده کنیم. در عین حال هر ساله در هنرستان ها منابع مالی فراوانی برای آموزش دانش آموزان ضعیف و بی علاقه هدر می رود که جای بسی تامل است.

به امید روزی که در نظام  آموزش و پرورش ما بحث هدایت تحصیلی و ارزشیابی جدی گرفته شود./. سخن معلم

ارسال مطلب برای سبزوارنگار: sabzevarnegar@gmail.com

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟