کد خبر : 7571
Print
مهران صولتی:

انتخابات به مثابه فرصتی برای گفتگوی ملی!

جمعه ۹ بهمن ۱۳۹۴ ساعت ۲۱:۴۶

Image titleسبزوارنگار/انتخابات به مثابه فرصتی برای گفتگوی ملی!

مهران صولتی*

ایران یک جامعه بدون گفتگوست. جامعه ای که در هیچ یک از سطوح آن نشانی از حضور یک دیالوگ اقناع کننده به چشم نمی خورد یا کمتر به چشم می خورد؛ خانواده، مدرسه، دانشگاه، پارلمان و در انتها شبکه های مجازی از جمله فضاهایی هستند که بیشتر تحت سیطره مونولوگ هستند تا دیالوگ! از همین روست که تا نطفه کمترین گفتگویی فراتر از گعده های دوستانه منعقد می شود خیلی زود در مرحله جنینی، و به شکل دلخوری، کدورت، افترا و ترک فضای بحث، سقط می شود. شاید انتخابات از معدود فرصت هایی است که با مغناطیس خود ایرانیان را جذب می کند تا با بسیج و عضوگیری اجتماعی بتوانند اندکی از غلظت فردگرایی فاقد اجتماع بکاهند و پیرامون یک امر سیاسی سازمان یابند. فرآیند انتخابات می تواند به فرصتی برای گفتگو میان توده مردم، مردم و نخبگان، و نهایتا نخبگان و الیت قدرت تبدیل شود. انتخابات به مثابه جلوه ای از مدنیت می تواند اعتراضات اجتماعی را به سمت و سوی رویت پذیری از طریق صندوق های رای هدایت و نوعی اجماع ملی ایجاد کند.
ایران امروز از بحران های ملی فراوانی همچون آب، محیط زیست، آلودگی هوا، کاهش سرمایه اجتماعی و افزایش آسیب های اجتماعی رنج می برد. حل این بحران ها نیز فقط از سوی حکومت امکان پذیر نیست (گذشته از این که هیچ اجماع ملی بر سر راه حل ها نیز وجود ندارد). دستیابی به راه حل های ملی پیش از هر چیز منوط به نضج گرفتن نوعی حساسیت اجتماعی پیرامون این مسائل و سپس شکل گیری گفتگویی ملی بر سر راه حل های ارائه شده می باشد. از همین منظر می توان ادعا کرد که فرآیند یکی دو ماهه برگزاری هر انتخابات بسیار مهم تر از اصل و نتیجه انتخابات است.
چگونه می توان انتظار داشت نمایندگانی که فقط از کریدور مشارکت چندساعته رای دهندگان به مجلس راه یافته اند قادر باشند بدون درک دغدغه های منطقه ای و ملی مردم و بدون شکل گیری نوعی گفتگوی سازنده بر سر این مسائل، گره گشای بحران های ملی ایران امروز در پارلمان باشند؟
متاسفانه پدیده ی تکراری ردصلاحیت ها در عرصه انتخابات، همواره موجب غلبه حاشیه بر متن شده و افکار عمومی را به جای تلاش برای شکل دادن به یک گفتگوی ملی حول برنامه های احزاب، درگیر تلاش برای روشنگری افکار عمومی و کاهش تعداد نامزدهای ردشده ساخته و فرصت ارزشمند پروسه انتخابات را منتفی، و محدود به شکل گیری کارناوال های تبلیغاتی در یک هفته آخر کرده است. بنابراین جامعه به شدت سیاست زده ی ایران، هر بار فرصت اندیشیدن به مسائل کلان کشور را از دست می دهد و با فهرستی از مشکلات و معضلات انباشت شده پیشین مواجه می شود که هیچ راه حل کارشناسی و مورد توافقی هم برای آن ها وجود ندارد، از همین روست که جامعه ایران تا کنون از فیصله بخشیدن به مسائل خود عاجز مانده و همچون همیشه سیکل معیوب عدم توسعه یافتگی متوازن و پایدار تکرار می شود. 

* دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبایی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟