کد خبر : 7572
Print
مجید سیدرحیمی نیارق:

تا افکار بیمار اصلاح نشود اجرای برجام هم کاری از پیش نخواهد برد

شنبه ۱۰ بهمن ۱۳۹۴ ساعت ۱۷:۳۳

Image titleسبزوارنگار/مجید سیدرحیمی نیارق

این روزها همه از موفقیت  تاریخی اجرای برجام حرف می زنند برجامی که در آن بعد از 12 سال تحریم های ظالمانه برداشته شده و روزهای خوب زندگی را نوید می دهد. می گویند دیگر از رکود و بیکاری خبرهای کمتری شنیده خواهد شد. همه به سر کار خود باز خواهند گشت چون بخش خصوصی فعال خواهد شد و  همه ظرفیت های خود برای تولید به کار خواهد بست. جشنی در راه است جشن سرور و شادمانی و آیا چنین خواهد شد؟ آیا مشکل کشورمان به همان پول های بلوکه شده برمی گردد یا مشکل از جای دیگری است؟
اجرای برجام هر چند افق روشنی برای کشور ایران به جهت ارتباط با کشور های جهان را تداعی می بخشد اما حلال همه مشکلات نخواهد بود، چون چنین دارایی هایی ظرف یکی دو سال آینده به اتمام خواهد رسید مثل  دارایی هایی که دولت های قبلی داشتند و از دست دادند در دولت های گذشته نه تنها  درآمدهای هنگفت نفتی و دلارهای میلیاردی برای مردم ایران رفاه نیاورد بلکه عاملی برای تحمیل تورم کمر شکن شد. امروزه مهمترین دارایی یک کشور جوانان و نیروهای متخصص و تجصیل کرده شان است. جوانانی که باید خلاق  و کاری باشند تا بتوانند آینده کشورشان را تضمین کنند و این موثر نخواهد بود  مگر با ارزش گذاری واقعی به علم و عمل به آن. اگر عالمان و جوانان به یک مصرف کننده تبدیل شوند هر چقدر هم دلارهای نفتی تزریق شود خورده خواهد شد.
تنوع تولید انواع محصولات در جهان(از ریزترین ابزار گرفته تا دستگاه های غول پیکر) نشان از اهمیت علم در تولید ثروت را دارد. خام فروشی در جهان امروزی کار عبثی بیش نیست. زیرا این روش بیش از ربع قرن پایدار نخواهد بود. اما چرا کشورمان در تولید فن آوری همچنان در جا می زند و حرفی برای گفتن در جهان امروزی ندارد، بد نیست به نمونه های زیر یک نگاه تفکرانه شود.
آگهی استخدامی بانک ملت در پاییز 94 و یکی از شرط های مجاز به ثبت نام:
<< صرفا دارندگان مدرک تحصیلی دیپلم و کارشناسی مجاز به شرکت در آزمون بوده و متقاضیان دانشجویان ارشد می بایست تا قبل از به کارگیری از ادامه تحصیل انصراف داده و برگه تسویه حساب نهایی با دانشگاه را به بانک ملت دهند، ضمناً دانشجویان مقطع ارشد که در مرحله از پایان نامه هستند مجاز به ثبت نام نیستند. چنین شروطی نشان می دهد مدیران ارشد فکر می کنند فردی که به عنوان کارمند بانک استخدام می شود سی سال پشت میزها نشسته و بازنشست می شود ولی غافل از این که اگر یک فوق لیسانس یا دکتر وارد سیستم بانکی شود ممکن است در طول خدمت خود یک ایده خلاق ارئه دهد و سیستم بانکی را متحول کند، یا دانشگاهی که با وجود سه هزار دانشجو با چهار یا پنچ هئیت علمی گردانده می شود(دانشگاه های پیام نور و موسسه های آزاد) چنین دانشگاه هایی صرفاً به عنوان یک بنگاه اقتصادی عمل می کنند و کاری به کیفیت خروجی ندارند و چون مدرسان در آن ها از حداقل حقوق اجتماعی و اقتصادی هم برخوردار نیستند نمی توانند کارآیی لازم را داشته باشند و یا نیازی به دلسوزی بیش از حد نمی بینند، یا در کشوری که برای سازمان بسیار مهم(آموزش و پرورش) از دیپلم معلم جذب می شود و از تحصیل کرده گانش به عنوان برده های متمدن(حق التدریس در آموزش و پرورش و دانشگاه ها بدون بیمه و با پرداختی بسیار بسیار اندک) استفاده می شود، جایگاهی در بین کشورهای جهان نخواهد داشت و نمونه بسیار زیادی دیگری که حاکی از جایگاه بسیار پایین علم در کشور ما ایران دارد. بخش های خصوصی نیز به تبعیت از سیستم دولتی نیروی کار را برده داری مدرن تلقی نموده و با حداقل حقوق حداکثر استفاده را کرده و در صورت لزوم به راحتی نیروی کارخود را اخراج می کنند.

در کشورهای پیشرفته؛ دانشگاه ها با تولید فن آوری درامد خود را تامین می کنند در حالی که در کشور عزیزمان ایران این درآمد با افزایش تعداد دانشجو و اخذ پول از دولت بنا نهاده شده است. نتیجه اش همان می شود که امروزه با آن مواجه هستیم. تحصیل کردگانی بدون خلاقیت و بیکار و مصرف گرا و کارخانه هایی که روز به روز به ورشکستگی نزدیک می شوند چون توان رقابت با دیگران را ندارند و یکی از دلایل این ورشکستگی ها عدم تحقیق و توسعه علمی برای تولید محصولات و کاستن هزینه های تولید است.
با این وضع همه ساله کشورهای پیشرفته محصولات خود را به رخ ما خواهد کشید و ما مجبور و محکوم به مصرف این محصولات خواهیم بود. به همین دلیل کشورهای غربی از اجرای برجام خوشحال تر از کشور ایران هستند چون بازاری با مشتری 77 میلیونی در اختیار آن ها قرار گرفته است.
با اجرای برجام سال 1395 مردم به صورت مقطعی رونق اقتصادی حاکی از تزریق دلارهای نفتی را خواهند دید و دکتر حسن روحانی خواهد توانست رای مردم را در سال 1396 مجدد به دست آورد و از سال 1397 دوباره همان آش و همان کاسه، یعنی کسری بودجه و بروز مشکلات اقتصادی در بخش های مختلف. با این روند در سال 1404  کشوری داریم که تعداد متخصصان بیکار در مقطع  کارشناسی ارش و حتی دکتری تخصصی، بیشتر از دیپلمه ها خواهد بود و این زنگ خطر سیاسی هم نداشته باشد زنگ خطر روحی روانی شدید خواهد داشت.
باید به تحصیل کردگان و جوانان اهمیت  قایل شد، نه در حرف بلکه در عمل.
باید با مفاسد اقتصادی با جدیت مبارزه کرد و مفسدان را به سزای عمل خود رساند.
باید در آمد خود را با به کار گیری جوانان و از طریق ارزش گذاری با علم به دست آورد.
باید  افکار بیمار را اصلاح کرد، افکاری که در رده بالای جامعه تصمیم می گیرند اما نه از مشکلات مردم و جوانان خبر دارند نه تخصص آن را دارند چون اگر تخصص داشتند یک دانشجوی دکتری(phd) مجبور نبود پول تو جیبی از خانواده خود بگیرد یا صبح تا شب برای تامین معاش خود مسافر کشی کند یا در کتابخانه ای کتاب بفروشد و یا حتی در نانوایی کار کند، یا یک فارغ التحصیل در مقطع(phd) که بالاترین مدرک تحصیلی است بیکار بگردد.
و  سخن آخر این که اگر تربیت افراد تحصیل کرده یک هنر باشد بهره برداری از چنین ظرفیت ایجاد شده یک خلاقیت هنری است وگرنه جز مدرک سازی و مدرک سوزی و تضعیف روحیه جوانان و تحمیل هزینه برای کشور هیچ سود دیگری نخواهد داشت.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟