کد خبر : 7603
Print
مهران صولتی:

خوشنامی " یا "کامیابی" مساله این است!

چهارشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۴ ساعت ۲۲:۴۵

Image titleسبزوارنگار/خوشنامی " یا "کامیابی" مساله این است!

مهران صولتی*

در تاریخ معاصر ایران چند چهره سیاسی "خوشنام" را می شناسید؟ مدرس، مصدق، بازرگان، خاتمی و.../حالا  چند چهره سیاسی "کامیاب " را نام ببرید؛ فروغی، قوام السلطنه، هاشمی، روحانی و ...

"خوشنام" ها معمولا کسانی هستند که به دنبال راه های اصیل در سیاست هستند، برای خود اصولی دارند که از آن ها عدول نمی کنند، همچنین پایبند به ارزش هایی هستند که آن ها را در مبارزات سیاسی خود حفظ می کنند و در یک کلام؛  بنای آن دارند که نام و مشی سیاسی خود را در تاریخ به یادگار بگذارند؛ مدرس به عنوان یک نماینده شجاع و آزادیخواه، مصدق به واسطه مقاومت ملی و ضد استعماری با هدف احقاق حقوق ملت، بازرگان به دلیل حفظ اصول آزادیخواهانه و دموکراتیک و بالاخره خاتمی با ایستادن بر سر اخلاقی کردن سیاست در تاریخ ایران جادوانه شدند ولی همگی در تحقق آرمان های خود ناکام  ماندند. به عبارت دیگر در اوج "خوشنامی" با سیاست رسمی وداع کردند ولی همچنان الهام بخش باقی ماندند. اما در سوی دیگر "کامیاب" ها قرار می گیرند، ایشان در سیاست بیشتر به دنبال راه های بدیل هستند، همچنین مهمترین اصل آن ها عبارت از تحقق هدف می باشد و چندان هم در قید و بند برداشت های مردم و داوری تاریخ نیستند و در یک کلام نگرشی پراگماتیستی و عملگرایانه به عرصه سیاست دارند. فروغی مسیر انتقال مسالمت آمیز قدرت از رضا شاه به محمدرضا شاه را هموار کرد، قوام السلطنه با فراست، نیروهای شوروی را به ترک آذربایجان ایران پس از پایان جنگ جهانی دوم تشویق کرد، هاشمی با تدبیر خود زمینه ساز رای آوردن دولت تدبیر و امید شد، و بالاخره روحانی با تحقق بخشیدن به مهمترین وعده انتخاباتی خود؛ "برجام" را به فرجام رساند. 

ایران معاصر تاکنون در کمند سیاستمداران "خوشنام" به حیات سیاسی خود ادامه داده است. چهره هایی سیاسی که بدل به قهرمانانی شکست ناپذیر شده اند و نزد جوانان از محبوبیت فوق العاده ای برخوردار بوده اند. اما اگر سیاست را به تعبیر ژاک دریدا؛  "تصمیم گیری، در شرایط عدم تصمیم" قلمداد کنیم، شرایط و تحلیل متفاوت می شود. در این مفهوم؛ سیاست عرصه ممکن کردن غیر ممکن هاست، امید داشتن در عین نا امیدی، و جستجوی کور سوی تدبیر در فضای تاریک و ظلمانی بی تدبیری. ایران امروز باید به سمت و  سوی قرار گرفتن "خوشنامی" در ذیل "کامیابی" حرکت کند. امروزه برای ساختن ایران به چیزی بیشتر از خوشنامی سیاسی صرف نیازمندیم و آن عبارت از کامیابی سیاسی است. خوشبختانه در سال های اخیر نشانه های مناسبی از پذیرش اولویت کامیابی، نزد نخبگان و مردم به چشم آمده است. شرکت خاتمی در انتخابات مجلس نهم به رغم حضور سرد اصلاح طلبان، عدم خروج هاشمی از گردونه تاثیرگذاری سیاسی به رغم رد صلاحیت باورنکردنی، توصیه خاتمی به انصراف عارف از عرصه انتخابات 92 و سپس پیروزی روحانی، همه و همه از نشانه های ظهور عقلانیت در فضای سیاسی ایران محسوب می شود. بنابراین امروزه بیش از آن که نیازمند حضور شهاب هایی در سپهر سیاست ایران باشیم که درخشش بسیار ولی عمری کوتاه دارند، محتاج حضور ستاره هایی قطبی هستیم تا مسیر کنش سیاسی در مسیری دور و طولانی را به ما نشان دهند. افق هایی که به ما بیاموزند فقط با حضور خستگی ناپذیر در عرصه سیاست می توان به کامیابی دست یافت. حضوری از جنس شرکت در انتخابات مجلس و خبرگان اسفند ماه!

* دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبایی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟