کد خبر : 7728
Print
مهران صولتی:

شرایط تحقق "برجام داخلی"

یکشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۴ ساعت ۲۰:۰۱

Image titleسبزوارنگار/شرایط تحقق "برجام داخلی"

مهران صولتی*

پس از به فرجام رسیدن برجام به معنای شکل گیری توافق هسته ای و اجرایی شدن لغو تحریم ها، برخی  از جمله  حسن روحانی از لزوم تحقق "برجام داخلی" و برقراری نوعی آشتی ملی سخن می گویند. در این روایت؛ حل مناقشات و منازعات داخلی به عنوان پیش شرط لازم برای برخورداری از فواید توافق هسته ای تلقی می شود که قرار است بخشی از مشکلات اقتصادی کشور از قبیل کمبود منابع سرمایه گذاری، نرخ پایین رشد اقتصادی، اشتغال، نوسازی صنایع و... را مرتفع نماید. ولی واقعیت این است که تحقق "برجام داخلی" بیش از همه یک تصمیم سیاسی است تا اقتصادی، و تا اراده ی سیاسی بر انجام آن تعلق نگیرد نمی توان به رفع منازعات جناحی و به تبع آن حل مشکلات اقتصادی کشور امیدوار بود.
 اقتصاد ایران هم اکنون از نارسایی هایی رنج می برد که پیش از همه سیاسی بوده و بنابراین نیازمند ایجاد تحولاتی در عرصه سیاست می باشد. از همین رو می کوشم تا در این یادداشت نگاهی به برخی از پیش شرط های سیاسی تحقق " برجام داخلی "  بیندازم.
1-برخلاف بسیاری که نزاع سیاسی در کشور را کاذب و "دعوایی بر سر لحاف ملا" ارزیابی می کنند، واقعیت ها نشان می دهد که تفاوت های سیاسی میان اصلاح طلبان و اصول گرایان آن چنان زیاد است که امکان یک کاسه کردن آن ها در یک جناح وجود ندارد بنابراین حذف یک جناح از عرصه سیاست در ایران به روش های مسالمت آمیز غیر ممکن بوده و تنها از طریق قوه قهریه امکان پذیر است، ولی تجربه نشان داده که این اقدام هم جامعه را دچار بحران می کند لذا نخستین پیش شرط دستیابی به "برجام داخلی" پذیرش ضرورت حضور دو جناح در سیاست کشور است.
2- ایران امروز به شدت از عدم کارآمدی رنج می برد؛ فقدان مشارکت سازمان یافته مردم در عرصه های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی، ترجیح وفاداری جناحی بر تخصص و کارآمدی، اتلاف منابع فیزیکی و انسانی، کاهش فزاینده سرمایه اجتماعی و... موجب شکل گیری بیگانگی و بحران انگیزش در میان بخش های مهمی از شهروندان نسبت به تصمیم گیری ها شده است، با این وضعیت تحقق "برجام داخلی" فقط در سایه ی افزایش کارآمدی نظام از طریق هموار کردن مسیر مشارکت برای آحاد مردم امکان پذیر است.
3- ایران امروز باید به سمت و سوی حل و فصل معضلات سیاسی از مسیر راهکارهای سیاسی حرکت کند. در یکصد سال گذشته حکومت ها در ایران کوشیده اند تا مشکل سیاست در ایران را به وسیله راهکارهای اقتصادی یا امنیتی حل و فصل نمایند و از همین رو به حذف موقت بحران ها و در عوض به تعمیق هر چه بیشتر آن کمک کرده اند، حال آن که حل مشکلات سیاسی  منوط به کاهش نابرابری ها و حرکت به سوی تحقق نوعی موازنه مثبت میان نیروهای سیاسی جامعه است.
 4-طی یکصد سال گذشته، تاکید بر  امنیت دولت محور،  از عوامل اصلی عدم شکل گیری ثبات پایدار در جامعه تلقی بوده است. در این خوانش، امنیت منوط به حذف مخالفان سیاسی، کنترل عرصه سیاست و تحدید آزادی های مدنی است و از همین رو جنبه ای شکننده دارد.
برای تحقق "برجام داخلی" باید به سوی پذیرش امنیت جامعه محور حرکت کنیم. به این معنا که دستیابی به امنیت پایدار مستلزم وجود آزادی های سیاسی - اجتماعی، رعایت حقوق شهروندان و کاهش نابرابری های اقتصادی در جامعه است، فقط چنین امنیتی می تواند مکمل توسعه پایدار و ضامن بهبود کیفی زندگی شهروندان باشد.         نکته پایانی: دستیابی به توافق هسته ای نشان داد که می توان به آینده تعامل سیاسی در جامعه ایران امید بست، اما بیم آن می رود اگر تکرار چنین تجربه ای به یک رویه تبدیل نشود در اثر افزایش تضادهای سیاسی -اجتماعی با خطر فروپاشی  مواجه شویم.

*دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟