کد خبر : 7813
Print
مهران صولتی:

مهمترین تفاوت ما با کشورهای پیشرفته چیست؟

جمعه ۲۱ اسفند ۱۳۹۴ ساعت ۱۰:۰۷

Image titleسبزوارنگار/مهمترین تفاوت ما با کشورهای پیشرفته چیست؟

مهران صولتی*

به تازگی کتاب درآمدی بر جامعه شناسی؛ اثر نیکلاس ابرکرامبی را مطالعه می کردم. وی در این کتاب بر پاره ای از مشکلات جوامع مدرن در روزگار کنونی انگشت نهاده که می توان برخی از آن ها را در ایران هم مشاهده کرد؛ بی ثباتی خانواده ها، رشد آمار طلاق، افزایش ناامنی در تمامی ابعاد زندگی اعم از بی اعتمادی به اطرافیان تا عدم اطمینان به نهادهای سیاسی - اقتصادی، کاهش فراینده سرمایه اجتماعی، افزایش شکاف طبقاتی و... همه و همه نشان از ترک برداشتن اسطوره زندگی بی دردسر در غرب نزد شهروند ایرانی دارد.
پر واضح است که بسیاری از این مشکلات در سطحی گسترده تر در ایران هم جریان دارد چون ایران به مثابه یک کشور پیرامونی در نظام جهانی، در حالی از عوارض مدرنیته رنج می برد که از قدرت و ابتکار لازم برای مقابله با این پیامدها برخوردار نیست. در کنار تمام این شباهت ها آن چه لب اصلی این یادداشت را تشکیل می دهد ذکر مهم ترین تفاوت موجود میان ما با کشورهای پیشرفته، در زمینه انبوه مشکلاتی است که امروزه گریبان گیر جوامع بشری است. جوامع لیبرال نگاهی واقع بینانه به انسان و نیازهایش دارند؛ این که نیازهای اولیه ای وجود دارند از قبیل خوراک، پوشاک و مسکن، که تا تأمین نشوند نوبت به نیازهای ثانویه نمی رسد. این که مهم ترین اصل برای انسان افزایش لذت و کاهش درد است. امروزه این نگاه واقع بینانه، نسبت به جامعه نیز در غرب  وجود دارد.
اندیشمندان پست مدرن بر خلاف دو قرن گذشته به دنبال ایجاد و تأسیس جامعه ای بی عیب و نقص نیستند و اصولاً تشکیل آن را نشانه خوبی برای زندگی اجتماعی نمی دانند، لذا با پذیرش ایرادات و نقایص جوامع غربی می کوشند با ایجاد حساسیت در مردم و دولتمردان نسبت به وجود این آسیب ها، نقشی در اصلاح جامعه خود داشته باشند.  برعکس ما از آن جا که هنوز به دنبال دستیابی به یک مدینه فاضله در درون کشور هستیم، مترصد هر فرصتی برای انکار این مشکلات هستیم. به جای طرح معضلات در حوزه عمومی، آگاهی بخشی به مردم و کشاندن پای شهروندان به عرصه بهبود هرچند اندک اوضاع، دولت را مسؤول تمام مشکلات معرفی و از او انتظار حل مشکلات را داریم.
اصولاً در هیچ جای دنیا دولت ها وظیفه حل کلیه مسائل را ندارند و بسیاری از آن ها را به وسیله حضور پر رنگ NGOها حل و فصل می کنند. مهمترین جلوه این تفاوت را می توان در حضور متفاوت روسای جمهوری دنیا در اجلاس اقتصادی داووس سوییس در زمستان هر سال دید. در حالی که مسؤولین سایر کشورها با ذکر آمار و ارقام مستند بر وجود بسیاری از نارسایی های عمدتاً اقتصادی در کشورهای خود تأکید و برای حل آن ها از سایر کارشناسان و متخصصان جهانی چاره جویی می کنند، رؤسای جمهوری ایران در تمام ادوار گذشته سرگرم فلسفه پردازی، کلی بافی و ارائه نصایح اخلاقی برای نجات بشریت بوده اند. بنابراین در شرایطی که دنیا با اذعان به مشکلات خود قدم در راه اصلاح گام به گام مشکلات می گذارد ما هنوز می کوشیم با انکار یا نسبت دادن معضلات موجود به قدرت های خارجی مانع از ترک برداشتن ذهنیت تصلب یافته خود نسبت به این مسائل شویم.
برای مهار انبوه آسیب های اجتماعی کشور فرصت چندانی در اختیار نداریم. حضور موثر مردم در دو انتخابات 92 و 94 می تواند فرصتی طلایی برای تغییر نگرش عمومی نسبت به تحولات جامعه و ضرورت تغییر نگرش مسؤولین به آن ها تلقی شود. شاید فردا بسیار دیر باشد...

* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟