کد خبر : 7841
Print
دکتر سید ابوالفضل حسینی(عضو هیات علمی دانشگاه حکیم سبزواری):

هوای سالم، نیاز زندگی ما

جمعه ۲۸ اسفند ۱۳۹۴ ساعت ۱۳:۲۵

سبزوارنگار/هوای سالم، نیاز زندگی ما

Image title

تصویر فوق به قدرِ کافی گویا هست، فقط اندکی دقتِ نظر لازم است. در توضیح آن آمده است که "جوزف پریستلی و کشف اکسیژن". همان گونه که در شکل سمت راست مشاهده می شود اگر گیاه نباشد، موش پس از مصرف اکسیژن، در اثر گاز" دی اکسید کربن" ی که خودش تولید کرده است، می میرد. در شکل سمت چپ رابطه ی متقابل بین موش و گیاه و تداوم حیات نشان داده شده است. گیاه مایه ی زندگی موش است، زیرا گاز دی اکسید کربن تولیدی موش را مصرف می کند و برایش اکسیژن تولید می کند . این رابطه همچنان می تواند ادامه یابد و در طبیعت ادامه داشته است. جانوران و گیاهان در این رابطه ی متقابل، یکدیگر را حفظ می کنند. اما اگر یک طرف، طرف دیگر را از بین ببرد، خود نیز آسیب می بیند. اگر گیاهان نابود شوند، انسان هم از بین می روند.

موش حیوانی است که در بسیاری از ویژگی های زیستی مشابه انسان است. بخش عمده ای از تحقیقاتی که برای سلامت انسان انجام می شود، ابتدا روی موش صورت می گیرد. اکنون جامعه ی بشری را به علاوه ی همه ی جانوران دیگر را به جای آن موش فرض کنید، گیاه را نماینده ی جنگل ها و فضای سبز، و فضای زیر شیشه را نیز، هوای اطرافمان که از آن تنفس می کنیم، در نظر بگیرید. نتیجه معلوم است. نابودی گیاهان، نابودی حیوانات، ازجمله انسان ها را در پی دارد.

گاز دی اکسید کربن نتیجه ی سوخت و ساز در بدن ما و بقیه ی موجودات زنده است.

اکنون دیگر تنها دی اکسید کربن حاصل از سوخت و ساز بدن موجودات زنده نیست که مشکل ساز است. تعادل طبیعی و چرخه مواد در طبیعت خود، این مشکل را برطرف کرده و می کند، مشکلِ گاز های ناشی از فعالیت های صنعتی  و اتومبیل ها ست که مزید بر علت شده اند.Image title

اکنون چه باید کرد؟ را ه حل را با استفاده از تصویر می توان حدس زد. یا باید گاز دی اکسید کربن کمتری تولید گردد و یا اکسیژن بیشتری تولید شود. یا درختان زیاد شوند، و یا فعالیت های صنعتی کاهش یابند. یا بیابان ها و کویر ها به جنگل ها بدل شوند و یا جمعیت انسانی در جهان افزایش نیابد. یا بیشتر از گذشته به زندگی طبیعی روی آوریم و یا کیفیت صنایع را بالا ببریم تا آلاینده های کمتری به محیط زیست وارد شود. یا ... یا . شاید ترکیبی از روش های گونه گون.  

در مقیاس جهانی برای کنترل گازهای گلخانه ای تلاش هایی در مجامع بین المللی در دست اقدام است، که در این مقال و مجال نمی توان به آن پرداخت. شناخت راه های رفته ی کشورهای توسعه یافته، می تواند درس هایی برای ما در این زمینه داشته باشد. در آینده چاره ای جز پرداختن به آن نداریم، چرا که حقوق انسان ها در برخورداری از نیازهای اولیه شان (هوا و...) دارد از بین می رود. ما نیازمند دانستن و عملِ عالمانه ایم.

Image title

دکتر سید ابوالفضل حسینی(عضو هیات علمی دانشگاه حکیم سبزواری)

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟