کد خبر : 7897
Print
مهران صولتی:

داعش و پروژه "ارزان کردن مرگ" در اروپا

جمعه ۲۰ فروردین ۱۳۹۵ ساعت ۰۹:۲۸

Image titleسبزوارنگار/داعش و پروژه "ارزان کردن مرگ" در اروپا

مهران صولتی*

داعش حملات فرامرزی خود را بر اروپا متمرکز کرده است. با حمله چند باره داعش به قلب اروپا و اینک مقر پارلمان این قاره در اوایل فروردین، هم اینک "مرگ آفرینی" به برنامه اصلی داعش در ابعاد فرا مرزی این دولت مستعجل تبدیل شده است. 
از ابتدای نضج گیری و قوام یافتن داعش در اروپا جهانیان شاهد اجرای "تئاتر مرگ" توسط این فرقه خشن در سوریه و عراق بودند. فرآیند کشتار نیز طوری تدارک می شد که به ورطه تکرار نیفتد و از نظر رسانه ای کاملا به روز باشد. این نمایش با سر بریدن جیمز فولی انگلیسی آغاز و در یک روند تکاملی با غرق کردن، آتش زدن، منفجر کردن، پرت کردن از ارتفاع و... ادامه یافت. فرآیند اجرای این تئاتر هم کاملا هوشمندانه و در جهت القای حس حقارت در محکوم بخت برگشته و در عوض افزایش احساس خداوندگاری در حاکم تنظیم شده بود. اجرای بی عیب و نقص "تئاتر مرگ" برای داعش از چنان اهمیتی برخوردار بود که کوشیده می شد با جلوگیری از هر گونه اختلال در آن، تاثیر حداکثری بر تماشاگران به جا گذارد. از همین رو به محکومان مسکن های قوی تزریق می شد تا کنترل بدن آن ها به اوج خود برسد.
"تئاتر مرگ" به دنبال عبور از خط قرمز غرب در شکل دادن به تمدن جدیدش بود. "زندگی آری، مرگ نه"، روندی که می شد آن را در دو سده اخیر تحولات غرب مشاهده کرد: افزایش بهداشت، کاهش مرگ و میر، افزایش رفاه، تاکید بر بهزیستی و... همه و همه در چارچوب تقدیس زندگی و به فراموشی سپردن مرگ خلاصه می شد. لیبرالیسم هم اعلام کرده بود که به دنبال افزایش لذت و کاهش درد برای آحاد انسان هاست و چه دردی جان فرساتر از مرگ می توان سراغ گرفت. نوربرت الیاس جامعه شناس آلمانی از "تنهایی دم مرگ" سخن می گوید و این که همان غرب در تداوم تمدن سازی خود کوشیده است تا مرگ را به کنج خلوت بیمارستان ها کشانده و هرچه بیشتر نامرئی سازد و این که "مرگ اندیشی" در این تمدن هر چه بیشتر سرکوب و از فضای عمومی محو می شود.
آدمیان از کودکی می آموزند که به زندگی بیندیشند و مرگ را در پرانتز قرار دهند. از همین رو است که بعد از رویداد ناگزیر جنگ جهانی دوم که اروپاییان مرگ را با گوشت و پوست خود لمس کردند رسانه های غربی می کوشند تا با سانسور مرگ در سایر مناطق جهان (عراق، افغانستان و... ) هم از حجم اعتراضات ضد جنگ فعالان حقوق بشر بکاهند و هم از رویت پذیری و عادی شدن مرگ در اذهان شهروندان خود جلوگیری نمایند.
اما داعش در سویه مقابل می کوشد تا با عبور از حصار امنیتی اروپا، مرگ را در این سرزمین رویایی ارزان سازد. چرا که مرگ و زندگی نسبتی تنگاتنگ دارند و مرگ ارزان، زندگی ارزان به دنبال می آورد. از همین رو  فعالین حقوق بشر همواره به دنبال تخفیف در مجازات های قضایی جهت تاکید بر ارزشمند بودن زندگی و نفی مرگ هستند. با ظهور رادیکالیسم مذهبی از جنس طالبان، القاعده و داعش، هم اکنون در خاورمیانه مرگ را ارزان می فروشند. مسلمانان با ارزان کردن مرگ، زندگی را هم ارزان کرده اند. آنان که راحت جان می دهند، راحت تر هم جان می گیرند(استفاده از جلیقه های انفجاری در حملات انتحاری) و این است قصه پر غصه حضور افراطی گری اسلامی در خاورمیانه. 
هیچ تمدنی بر بنیاد "مرگ آفرینی"  قابل تحقق نیست. باید از مرگ به زندگی گذر کرد...

* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.


نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟