کد خبر : 7954
Print
فردین علیخواه:

شکلات کو؟ کجا رفت؟

شنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۵ ساعت ۲۳:۱۴

Image titleسبزوارنگار/شکلات کو؟ کجا رفت؟ 

فردین علیخواه*

در دورۀ لیسانس استادی داشتیم که برای توضیح موضوع ناکامی-پرخاشگری  مثالی می زد. می گفت: "فرض کنید شما به کودکی یک شکلات نشان بدهید و بعد لبخندزنان دستتان را دراز کنید تا شکلات را از شما بگیرد. ولی وقتی او دستش را جلو می آورد تا شکلات را بگیرد دستتان را پس بکشید و شکلات را پشت سرتان پنهان کنید و بگویید: "اِ ! شکلات کو؟"، "شکلات کو؟"! ، " کجا رفت؟". او در ادامه توضیح می داد که در این موقعیت؛ به آن کودک احساس ناکامی دست خواهد داد و یکی از واکنش ها به ناکامی اش؛ پرخاشگری خواهد بود. هر چند ممکن است او در مقابل شما از عصبانیت پایش را به زمین نکوبد؛ داد و فریاد نکند و یا با مشت هایش به پاهای شما ضربه نزند ولی ضمانتی وجود ندارد که ناکامی او در جای دیگری سر باز نکند. مثلا در اتاق اش تمام اسباب بازی هایش را به زمین نکوبد و نشکند! منظور استادمان آن بود که پرخاشگریِ ناشی از ناکامی شاید متوجه منبع ناکامی نشود ولی می تواند جابجا شود. مثلا می تواند از اداره به خانه منتقل شده و عصبانیت ناشی از رئیس اداره بر سر اعضای خانواده خالی شود، یا می تواند از خانه به خیابان منتقل شود، یعنی ناکامی های خانوادگی موجب شود که آدم ها برای هر بگومگوی کوچکی به جان هم بیفتند و همدیگر را نقش بر زمین کنند! هیچکدام از اینها هم نشود آدم ها یقۀ خودشان را می گیرند! یعنی دقّ دلشان را سرِ خودشان خالی می کنند! نمی بینید ما ایرانی ها چقدر با خودمان درگیریم و مدام با خودمان دعوا می گیریم! آیا شما هم جزو کسانی هستید که گاهی اوقات در مقابل آئینه به خودشان فحش می دهند؟!
این روزها رسانه ها نشان می دهند که مسئولان نشسته اند و قراردادهای مختلف امضاء می کنند، بعد از جایشان بلند می شوند و متن قراردادها را معاوضه کرده و دست همدیگر را می فشارند. بازار برو بیا داغ شده است. آدم از دیدن این صحنه ها امیدوار می شود و انتظار دارد که در سال های پیشِ رو وضعیت کشورمان بهتر از حالا شود. انگار کسی یک شکلات در دست دارد و از دور در حال نزدیک شدن است. ما لبخند بر لبانمان نشسته است و منتظر رسیدن او هستیم. منتظریم تا شکلاتی در دستانمان قرار گیرد.
در دولت قبل همین انتظار را کشیدیم. آدمهایی که شکلات در دست داشتند از دور به سمت ما آمدند. از دور شکلات ها را در دستشان دیدیم و ذوق کردیم. چون حرف از عَدالت هم می زدند گفتیم لابد حداقل نصفۀ یک شکلات به ما خواهد رسید. در نهایت آنها به ما نزدیک شدند. خیلی نزدیک. در حالی که بزاق دهانمان برای شکلات ترشح کرده بود و دستمان را دراز کرده بودیم تا شکلات بگیریم ناگهان گفتند که در بین راه شکلات ها دزدیده شده است. عکس های دزدانی را که شکلات ها را دزدیده بودند در دادگاهها دیدیم. البته بعضی از دزدان هم  شکلات ها را برداشتند و فرار کردند. 
به مثال اول این نوشته برگردم. این رفت و آمدها، امضاء کردن قراردادها، دست دادن ها و لبخندزدن ها، همه و همه در ما انتظار و امید ایجاد کرده است. مبادا باز در میانۀ راه این شکلات ها به سرقت روند! مثال آن استاد دربارۀ آن کودک نکات ظریفی دارد. اگر ناکامی به وجود بیاید و تلنبار شود، پیامدهای اجتماعی نگران کننده ای  خواهد داشت. این پیامدها می توانند زیرِپوستی باشند؛ مانند گاز که به چشم نمی آید ولی از بین می برد! ُپر بیراه نیست اگر بگویم که بخشی(تأکید می کنم بخشی) از طلاق ها، اعتیادها، نزاع های خیابانی، مهاجرت تحصیل کرده ها به خارج، خشونت های خانوادگی و غیره ریشه در ناکامی های تلنبار شده، و پرخاشگری های جابجاشده دارد.

*دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟