کد خبر : 7972
Print
مهران صولتی:

چگونه از کارنامه روحانی دفاع کنیم؟

چهارشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۹۵ ساعت ۲۳:۰۶

Image titleسبزوارنگار/چگونه از کارنامه روحانی دفاع کنیم؟
مهران صولتی*
داستان "برجام "و پیامدهای آن از جمله عدم رفع کامل تحریم ها ، دیده نشدن آثار برجام در اقتصاد ایران ، تداوم روند رکود در بازار و البته کارشکنی های دولت امریکا در فرآیند رفع تحریم ها، فرصت مناسبی به دلواپسان و مخالفان توافق ایران و 5+1  داده است تا دستاوردهای برجام را به سخره گرفته و مردم را به سمت ناامیدی سوق دهند.در این سو موافقان دولت و اصلاح طلبان هم می کوشند تا با یادآوری فساد موجود در دولت پیشین ، پایین آمدن نرخ تورم ، وجود انضباط مالی ، باز شدن باب تعامل با جهان و ... به این انتقادات پاسخ دهند. اما به نظر می رسد در این مقطع ،دفاع از "رویکرد" دولت به جای "عملکرد" آن از اولویت بیشتری برخوردار است. رویکردهایی
 که عاقلانه و متناسب با زندگی در قرن بیست و یکم تنظیم شده و دفاع از آنها می تواند منجر به پذیرش گسترده از سوی افکار عمومی، و حرکت به سوی تحقق جامعه دراز مدت ( جامعه ای که در آن رویکردها نهادینه شده و با تغییر دولت ها دستخوش نقض و فراموشی نمی گردند ) شود . دولت روحانی در سه عرصه سیاست خارجی ، سیاست داخلی و اقتصاد رویکردهایی را انتخاب کرده است که موجه و قابل دفاع به نظر می رسد :

سیاست خارجی : رویکرد دولت در این عرصه عبارت از "تعامل سازنده با جهان" است . از یاد نبرده ایم که دولت پیشین چگونه کوشید با سوار شدن بر موج ماجراجویی و شعار گرایی نام ایران را به هرنحو درجهان بلندآوازه سازد !!! متهم شدن کشور به تروریسم ، ساخت سلاح های هسته ای ، دخالت در امور همسایگان و ... فقط بخشی از این دستاوردها بود . ولی دولت روحانی به درستی دریافته است که هیچ کشوری در جهان بدون داشتن سهم مناسبی از تجارت جهانی و حضور سیاسی سازنده در تعاملات بین المللی، نمی تواند از وزن مناسبی در رقابت های دیپلماتیک برخوردار باشد.مشابه تجربه حکومت اردوغان در دوران پیش از بحران سوریه که توانسته بود ترکیه را به یک بازیگر مهم منطقه ای تبدیل کند ( نقشی که بدون اتکا به نفت و صرفا بر اساس یک اقتصاد پویا و دیپلماسی هوشمندانه بدست آمد ) . هم اکنون دولت روحانی پس از " برجام " به دنبال کسب جایگاهی وزین و پایدار در عرصه منطقه ای و جهانی است.

سیاست داخلی : دولت روحانی با تجربه اندازی از تقابل نافرجام و فرسایشی حکومت و جامعه مدنی در دوران اصلاحات، که منجر به ظهور پدیده احمدی نژاد شد می کوشد با جلب اعتماد سطوح فوقانی قدرت نوعی هم افزایی میان حکومت و جامعه مدنی ایجاد کند. لذا سعی می کند با گشایش تدریجی در زمینه های فرهنگی -سیاسی زمینه ساز بسط حاکمیت روحیه اعتدالی در مناسبات میان مردم و حکومت شود. دولت در این زمینه به شدت مخالف قطبی شدن جامعه و به تبع آن ظهور رادیکالیسم سیاسی است.طرح مقوله " برجام 2" از سوی دولت هم تلاشی برای حرکت به سوی حذف خطر پوپولیسم و ایجاد توازن پایدار میان نیروهای موجود در ساختار قدرت است . توازنی که می تواند پایانی بر توهم " اداره کشور با یک جناح " باشد. البته دولت در این زمینه باید بر نقش سازمان یافته شهروندان در مناسبات سیاسی بیش از پیش تاکید کند.

اقتصاد : در عصر جهانی شدن نمی توان از اقتصادی محصور در مرزهای ملی و منطقه ای دفاع کرد. از همین رو باز کردن مرزهای کشور به روی سرمایه گذاری خارجی و به روز کردن فن آوری های موجود ، افزایش بهره وری ، رقابتی کردن اقتصاد و ... می تواند به افزایش صادرات و کسب سهم بیشتر در اقتصاد جهانی ( سهم ایران هم اکنون کمتر از یک درصد است ) منجر شود. ایران در این زمینه باید با رفع موانع ساختاری در اقتصاد خود هرچه سریع تر به کاروان توسعه جهانی و اقتصادهای نوظهور بپیوندد تا بتواند معضل بیکاری فزاینده و نقش پیرامونی خود در اقتصاد جهانی را حل کند (ایران هم اکنون نیازمند سرمایه گذاری مستقیم خارجی به ارزش سالیانه 50 میلیارد دلار برای حفظ وضع موجود است).

سخن پایانی : حامیان دولت هم اینک باید به جای گرفتار آمدن در دام دفاع از عملکرد روزانه روحانی ، همت خود را معطوف به دفاع از رویکردهای اتخاذشده توسط ایشان نمایند. سیاست هایی که هرچند تحقق کامل آن ها ممکن است فراتر از عمر این دولت باشد ولی برای کسب جایگاه شایسته ایران در جهان امروز حیاتی است. 

* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟