کد خبر : 8056
Print
مهران صولتی:

فریب تلگرام را نخوریم!

یکشنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۵ ساعت ۱۶:۲۵

Image titleسبزوارنگار/فریب تلگرام را نخوریم!

مهران صولتی*
تلگرام به عنوان جذاب ترین شبکه اجتماعی برای ایرانیان به آمیزه ای از فرصت ها و تهدیدها تبدیل شده است. این اپلیکیشن پرطرفدار در این مدت توانسته به مهم ترین ابزار سرگرمی ایرانیان تبدیل و بخش عمده ای از اوقات فراغت آنان پر کند. کار به آن جا رسیده که برخی از جامعه شناسان از "تلگرامی شدن روابط اجتماعی" سخن می گویند.
به جز خلق برخی فرصت های اجتماعی از قبیل ایجاد پیوندهای ضعیف میان کنش گران، فرصت های تبلیغاتی و کارآفرینی، پیدا کردن دوستان قدیمی و امکانی برای تجدید خاطرات گذشته، ارتباط گیری سهل و سریع تر با برخی از اعضای فامیل که احیاناً به لحاظ جغرافیایی از ما فاصله دارند و...، می توان از پاره ای تهدیدها نیز در این میان سخن گفت؛ غرق شدن نوجوانان در جذابیت شبکه های اجتماعی و افت تحصیلی، کاهش آمار کتاب خوانی، گسترش ارتباطات فرا زناشویی و... از جمله این آسیب ها هستند. ولی در این یادداشت بناست از برخی غفلت ها سخن بگوییم که از رهگذر استفاده فراوان از تلگرام عارض می شود. غفلت هایی که برخی اوقات نادیده انگاشته می شوند و حتی ممکن است به عنوان یک مطلوبیت معرفی و پذیرفته شوند(تلگرامی شدن انتخابات هفتم اسفند).

کنش گری از نوع تلگرام؛ موقت، فصلی و سطحی است(تشکیل کمپین های مختلف هم از فرط تکرار به سمت لوث شدن پیش می رود). این کنش گری غفلت آور است چون حضور اجتماعی کنش گران را به گذاشتن و لایک کردن چند پست روزانه فرو می کاهد و نوعی ارضای اجتماعی و احساس استغنا از فعالیت های چهره به چهره را جایگزین می سازد.(در غرب هم فیس بوک و سایر شبکه ها، جایگزین جنبش های اجتماعی نشده اند.)

تلگرام می تواند مطالعه سطحی برخی پست های جذاب را جانشین مطالعه عمیق کند. از همین رو ما شاهد رشد فزاینده ظهور تحلیل گران اجتماعی و صاحب نظران امور دینی در فضای تلگرام هستیم. لذا ما با نوعی "آشوب ذهنی" در مخاطبان مواجه هستیم که دقیقا نقطه مقابل دستیابی به نوعی "انسجام ذهنی" ناشی از وارد شدن به سیر مطالعاتی عمیق و کارشناسانه کتاب ها هستیم.

تلگرام می تواند این توهم را ایجاد کند که هماهنگی های مجازی در شبکه های اجتماعی می تواند به هماهنگی در فضاهای حقیقی بینجامد. به طور مثال فراخوان های پرشور در تلگرام به برگزاری یک اجتماع صنفی - سیاسی، می تواند صاحبان یک کمپین را به این اشتباه بیندازد که تمام اعضای موجود در یک گروه تلگرامی از آن جا که با اصل تجمع مقاومت آمیز مخالفت نکرده اند(سکوت علامت رضایت است) در آن حضور خواهند یافت(رویدادی که معمولا به دلیل عدم تحقق، منجر به ایجاد یاس و ناامیدی نزد صاحبان تجمع شده است). حال آن که همراهی در سطح حضور حقیقی نیازمند پیوندهای استوار و مستقیم افراد است و این فراتر از پیوندهای ضعیف و غیر مستقیم تلگرامی می باشد.

تلگرام می تواند این توهم را ایجاد کند که می توان مشکلات ناشی از نبود توافق بر سر بنیادهای سیاست در ایران(تحزب، رقابت و به رسمیت شناختن مخالف سیاسی) را با نوعی بسیج توده ای و کسب آرای بیشتر در انتخاباتی از جنس انتخابات 7 اسفند حل و فصل کرد حال آن که چنین امری نیازمند توافق پایدار در سطوح فوقانی قدرت می باشد(برجام 2). بنابراین گره گشایی تلگرامی از سیاست ایران می تواند منجر به کج فهمی موضوع اصلی شود.

نکته پایانی: تلگرام باید به عنوان یک مکمل مد نظر باشد نه به عنوان یک جایگزین. روابط تلگرامی از غنا، گرما و پایداری کافی برای پی گیری اهداف بلند اجتماعی و سیاسی برخوردار نیستند. غفلت از این نکته می تواند موجبات یاس و ناامیدی کنش گران را فراهم آورد.

* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟