کد خبر : 8165
Print
دکتر سید ابوالفضل حسینی(عضو هیات علمی دانشگاه حکیم سبزواری):

حمید سبزواری در شعر مرحوم سلطانمراد گلستانی

شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۵ ساعت ۲۳:۳۵

Image titleحمید سبزواری در شعر مرحوم سلطانمراد گلستانی

 دکتر سید ابوالفضل حسینی  عضو هیأت علمی دانشگاه حکیم سبزواری

 

شاعر و ادیب سبزواری مرحوم سلطانمراد گلستانی در اول فروردین ۱۲۷۸ در روستای بجدن خواشد از توابع بخش روداب سبزوار به دنیا آمد. گلستانی پس از  ۱۰۴ سال عمر، در دوم تیرماه ۱۳۸۲ در تهران درگذشت و طبق وصیتش در زادگاهش به خاک سپرده شد. ایشان با مرحوم حمید سبزواری مکاتباتی داشته است. متن زیر نمونه ای از آنهاست که تاکنون منتشر نشده است، در اختیار خوانندگان محترم می گذارم. این شعر ها ی گلستانی تاحدی شرایط آن روز گار را نیز منعکس می کند.:

Image title 

آقای "حسین ممتحنی" که متخلص است به "حمید سبزواری"، درسال 1349 شمسی در عید غدیر، ازبانک بازرگانی سبزوار،  اشعاری به نام غدیریه برای من فرستاده بود. ابیات زیر را برای او و تشویق او در این راه گفته و از محل سکونتم، دهکده بجدن خواشد کوه میش سبزوار، برایش به سبزوار فرستادم.

حمیدا ، عاقبت محمود گردی                 در این سودای دین ، با سود گردی

به بیهق تازه کردی عهد پیشش                 که دارالمومنین بوده است کیشش

دراین عید غدیر ای نیک آیین                  سرودی شعرهای نغز و شیرین

متاع شعر آوردی  به  بازار                       علی را یافتی نیکو خریدار

سخن دُرّی است نایاب ای عزیزم               خریدارش چه کمیاب ای عزیزم

سخن گرگفت باید معنوی گفت                 نه بر ظاهر پرست دنیوی گفت

چنین کالا که پاک از شک و ریب است         فروشی گر به دنیا، عیب عیب است

سزاوار است، این کالای امجد                    برای اهل بیتِ پاک احمد

حمیدا ، احمدت باشد نگهدار                    به دنیا و به عقبی، ای نکوکار

 گلستانی"، متاع  روستایی                          به شهر آورده این هم یک نوایی

Image titleپس از چند روز باز آقای ممتحنی (حمید) نامه ای نوشته بود و شکایاتی از اوضاع زمان کرده بود. مورد تعقیب بعضی از مردمان سفله و بی اطلاع از وضع زمان قرار گرفته بود که قصد مسافرت از سبزوار را داشت. من در جواب نامه ی ایشان، ابیات زیر رابرایش فرستادم و قدری او را به عنوان صبر و بردباری سفارش کردم.

ممتحنی، نامه ات فسرد، روان را                         سوز تو، از دل ببرد تاب و توان را

نغمه زنی تو، قفس شده است نصیبت                  کنج قفس، قسمت است نغمه زنان را

هیچ تو دیدی کلاغ در قفس افتد ؟                         یا که چو بلبل، کشیده رنج زمان را ؟

همدل و همدرد تو بسی است ( فراوان)                  گو  چه توان کرد این همه خفقان را

مرد سخنور! غم تو چاره  ندارد                            بیشتر از این مکاه، قلب جوان را

یا که چو عنقا نمای خویش تو پنهان                      یا که بنه در غلاف ِکام، زبان را

سوختن و ساختن، نصیب من و توست                 رسم، چنین است دور کون و مکان را

ممتحنی، اتحاد، اصل ِترقی است                          عمده ترین اصل می شناس تو آن را

ملت ایران چو کوه ثابت و بر جاست                      تیر حوادث، شکاف کی کند آن را ؟

چاره همین است و نیست چاره ی دیگر                    باید آماده ساخت، نسل جوان را

هست" گلستانی "از درون تو آگاه                             درد ِدل تو فزود ، آه و فغان را

Image title

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟