کد خبر : 8177
Print
مهران صولتی:

نسلی که می خواهد دیده شود

پنجشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۵ ساعت ۰۰:۱۵

Image titleسبزوارنگار/نسلی که می خواهد "دیده" شود!
مهران صولتی*
روز سه شنبه کسبه پاساژ کوروش تهران از دیدن یکباره جمع گسترده ای از جوانان دهه هشتادی شگفت زده شدند. تا چشم باز کردند بیش از سه هزار نوجوان دبیرستانی چون بهمنی از راه رسیدند وتمام راهروهای پاساژ را پر کردند . خودشان می گفتند که در قراری تلگرامی جمع شده اند تا کنار هم باشند. شاید می خواستند میتینگی برگزار کنند ولی تردیدی نیست که اقدام شان ناگهانی و بهت آور بود . آن چنان که بسیاری از کسبه مغازه های خود را بستند تا احیانا خسارتی نبینند.دهه هشتادی ها نسل ناشناخته امروز ما هستند. از همین رو هم موجب شگفتی می شوند. ما این نسل را بیشتر با رفتارهای آزادانه ، مراودات صمیمانه ، آرایش مو و لباس متفاوت و نوعی اشتیاق مفرط به " جوانی کردن " در سر کلاس های درس شناخته ایم. نسل موسیقی های مدرن با قدرت تسلط بر آخرین فن آوری های کامپیوتر و موبایل ، نسل کلش آف کلنز ، نسلی که دغدغه کنکور جوانی و زندگی شان را تباه کرده است.نسلی که هرگز" سوژه" تحولات بزرگ در ایران نبوده است. شاید نقطه اوجش حیرت زده کردن چشم ناظران و جامعه شناسان در کارناوال تشییع مرتضی پاشایی یا دربی های پایتخت ! این نسل بیش از همه برای والدین و معلمان ناشناخته اند . گویی به هیچ چیزی اعتقادی ندارند ! از منظر سلبی ویران کننده اند و شجاعت خوبی برای مواجهه با دگم های عقیدتی دارند ولی از منظر ایجابی درمانده اند. می توانند خراب کنند ولی از توان کافی برای سازندگی برخوردار نیستند.می خواهند " دیده " شوند. می خواهند " متفاوت " باشند و همین می شود که ما را با شمایل یک شکاف نسلی روبرو می کنند . نسلی به دنبال" تجربه کردن" همه چیز که مدام در پی " گسترش پهنه امکان " است . نسلی ماجراجو که هیچ خط قرمزی را به رسمیت نمی شناسد ، درست در مقابل نسلی که ما هستیم ؛ ملاحظه کار ، واقع بین ، و در پی فایده - هزینه کردن در پس هر اقدام . نسلی که به سیر کردن شکم زن و بچه و حداکثر شرکت در یک انتخابات خو کرده ایم. نسلی که افتخارمان این است که از تجربیات دیگران عبرت گرفته ایم !حالا این نسل ناشناخته ی " دیده نشده" می خواهد در یک بعدازظهر خردادی "دیده" شود. همین می شود که کلیت یک نظم موجود ولو به اندازه یک پاساژ به هم می ریزد و کار به نیروی انتظامی می رسد.واقعا ایراد کار کجاست ؟شاید بتوان گفت در جایی که  ارتباطات تلگرامی مجال با هم بودن این نسل در ابعاد وسیع را داده ، ولی فضای حقیقی و خیابانی از آمادگی پذیرش این با هم بودن برخوردار نیست. نوعی تقابل فضای مجازی و حقیقی ! حالا به اینها بیفزایید ؛ بی انگیزگی تحصیلی ، آموزش ندیدن مهارت های زندگی ، ناکامی شغلی ، بحران بلوغ جنسی و به طور کلی ناامیدی از آینده ! در حالی که بخش عمده ای از عمرشان را در بنگاه ورشکسته ای به نام آموزش و پرورش رسمی کشور هدر داده اند.به نظر می رسد تنها توصیه به حکومت برای مواجهه با پدیده " پاساژ کوروش " می تواند مجال بخشیدن به" رویت پذیری" این نسل در اماکن عمومی باشد. باید امکانی فراهم آورد که این نوجوانان در حضورهای حقیقی و جمعی ،" سوژگی" خود را نشان دهند. اتفاقا این " دیده شدن " می تواند " شناخت بیشتر " مسئولین را از آنها به همراه داشته باشد ، همچنین جامعه شناسان را با مشاهده عریان و تمام عیار یک پدیده مواجه سازد .جای نگرانی نیست ! این نسل هیچ آرمان رادیکالی در ذهن ندارد که خطرناک تلقی شود ، بیشتر به دنبال جوانی کردن و زندگی کردن است. لذت بردن از با هم بودن و تبادل تجربیات زندگی . نوعی فکر کردن با صدای بلند ! از آموزش و پرورش رسمی که انتظاری نیست شاید وجود مستمر همین " دیده شدن های جمعی " بتواند اعتماد از دست رفته این نسل به همه چیز را به آنها بازگرداند. با این نسل مهربان تر باشیم...

* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟