کد خبر : 8185
Print
مهران صولتی:

از حبیب تا حمید

جمعه ۲۸ خرداد ۱۳۹۵ ساعت ۰۶:۲۶

Image titleسبزوارنگار/از "حبیب" تا "حمید" !

مهران صولتی*
حبیب محبیان درگذشت. او ستاره محبوب پیش از انقلاب، خواننده لس آنجلسی سال های بعد و شهروندی مغموم در دوران بعد از بازگشت به ایران بود. خانواده اش درخواست کرده بودند که تشییع پیکرش از مقابل تالار وحدت انجام پذیرد که موافقت نشد و در همان رامسر به خاک سپرده شد. 
آن سوتر حمید سبزواری هم درگذشت. شاعری متعهد، انقلابی و معروف به پدر شعر انقلاب. قرار است پیکر او از مقابل تالار وحدت تشییع و در زادگاهش سبزوار به خاک سپرده شود.
از "حبیب" تا "حمید" به اندازه یک واژه پنج حرفی فاصله است؛ "سیاست". جامعه ایران از سیاسی ترین جوامع در جهان امروز محسوب می شود. وقوع سه رویداد دوران ساز مشروطه، نهضت ملی شدن نفت و انقلاب اسلامی، در کنار تحولات خرداد 76 و 88 نمای روشنی از یک جامعه حساس به تحولات سیاسی به دست می دهد. سیاست در پوست، گوشت و استخوان شهروندان این سرزمین نفوذ کرده و آنان را به تحلیل گران مسائل سیاسی از درون تاکسی تا جلسات دانشگاهی تبدیل کرده است. امری که اگر چه می تواند نشانه بیداری و حساسیت یک ملت تلقی شود ولی می تواند کژکارکردهایی نیز به همراه داشته باشد.
واقعیت این است که در ایران امروز ما با "مازاد سیاست" مواجه هستیم. از اقتصاد و فرهنگ گرفته تا محیط زیست و تامین اجتماعی ما با غلبه نگرش سیاسی به همه چیز روبرو هستیم. اینک در ارزیابی کارنامه دو هنرمند فقید هم بیشتر "حکومتی" یا "غیر حکومتی" بودن است که نقش آفرینی می کند. به جای نقد منصفانه و کارشناسی آثار هنری و ادبی به جا مانده، این حواشی سیاسی قصه است که به غصه ی جدیدی تبدیل شده است. این که چرا یکی می تواند آبرومندانه از مقابل تالار وحدت تشییع شود ولی دیگری باید در یکی از مساجد رامسر به خاک سپرده شود. این سیطره نگرش سیاسی بر تمامی عرصه ها دارد تمامی مجاری تنفسی جامعه را مسدود می کند و تداوم آن در حال به بن بست کشیدن تمامی روندهای جاری در ایران است. در میدان رقابت با دیگر کشورهای جهان، و در روزگار دست وپنجه نرم کردن ایرانیان با سه بحران رکود، محیط زیست و سرمایه اجتماعی، هنوز هیچ اجماع حداقلی در سطوح عالی تصمیم گیری کشور بر سر حل این بحران ها شکل نگرفته است. 
وجود "مازاد سیاست" امکان هر گونه گفتگو و مفاهمه را سلب کرده و اتخاذ تصمیمات حیاتی و شجاعانه برای برون رفت از وضع موجود را به تعویق انداخته است. مناقشات سیاسی به جای تمرکز بر بنیادهای سیاست و تامل در عوامل موثر بر عدم شکل گیری خرد سیاسی به مثابه راهکاری برای حل و فصل منازعات، مصروف مناقشات زرد سیاسی بر سر این یا آن کنش گر سیاسی می شود. و آن چه به جا می ماند  صف بندی های کاذب میان نیروهای موجود بر سر سهمی از حکومت است پیش از آن که بر سر کیفیت حکمرانی خوب به توافقی پایدار دست یافته باشند.
همچنین شگفت انگیز است که برخی فارغ از ماهیت رنگین کمانی جامعه ایران در توهم حل و فصل ایدئولوژیک مناسبات پیچیده اجتماعی به سر می برند. با حضور فراگیر رسانه های ارتباطی و شبکه های اجتماعی دیگر  امکانی برای کنترل و یکدست کردن ماهیت متکثر جامعه ایرانی وجود ندارد و هزینه چنین کاری هر روز رو به افزایش است  حکمرانی خوب اقتضاء می کند که حکومت در مناقشه میان "حبیب" ها و "حمید" ها بی طرف بماند. همچنین خردمندانه تر آن است که سیاست دامن خود را از برخی حوزه های فرهنگی - هنری برچیند تا جامعه بتواند بر مبنای منطق درونی و طبیعی خود ادامه حیات دهد. حداقل این است که در میان این همه آزمون و خطا، چنین رویکرد نوینی  هم  می تواند به معرض آزمون نهاده شود...

* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟