کد خبر : 8254
Print
فردین علیخواه:

وفاداری؛ خریدنی یا به دست آوردنی؟ ​

شنبه ۱۹ تیر ۱۳۹۵ ساعت ۲۳:۱۱

Image titleسبزوارنگار/وفاداری؛ خریدنی یا به دست آوردنی؟

فردین علیخواه* 
هفتۀ گذشته کمیتۀ امداد از طریق رسانه ها بابت رفتار زشت و توهین آمیز چند نفر از کارکنانش در مواجهه با افراد نیازمند از مردم عذر خواهی کرد. آنان برای توزیع غذا در یکی از شهرستان ها، آن هم در ماه رمضان، از نیازمندان کارت شناسائی و شناسنامه خواسته بودند. دلایل کمیتۀ امداد برای این عذرخواهی هر چه باشد نمی توان انکار کرد که وابستگی وظایف این سازمان به کمک های مالی مردم، قطعا در این اقدام تأثیرگذار بوده است. ساده تر بگویم. اگر مردم به این سازمان پول ندهند هیچ هدفی را نمی تواند پیش ببرد پس باید به قضاوت ها و طرز تلقی های مردم حسّاس باشد. اگر مردم از این سازمان ناراحت شوند ممکن است دیگر پولی ندهند. 
بیایید کمی بحث را وسیع تر و جهانشمول تر کنیم. دلایل بسیار زیادی در خصوص پاسخگو بودن و مسئولیت پذیری دولت های کشورهای توسعه یافته در مقابل مردم شان وجود دارد ولی در آن جا نیز «مالیاتی» که مردم می دهند در پاسخگویی و مسئولیت پذیری دولت ها بی تأثیر نیست. در واقع یکی از منابع اصلی دولت ها برای ایفای وظایف شان همان مالیاتی است که مردم می پردازند. 
نمی خواهم بحث را بیش از حد ساده کنم ولی یکی از دلایل پاسخگو نبودن و مسئولیت گریزی دولت های کشورهای خاورمیانه آن است که چندان اتکائی به مالیات مردم ندارند. یعنی در مقایسه با "پول نفت" که منبع اصلی درآمد آنان است مالیات اصلا به چشم نمی آید. در اکثر کشورهای نفتی خاورمیانه، پول نفت نخست به جیب دولت ها سرازیر می شود و سپس این دولت ها تصمیم می گیرند که این پول کجاها- چگونه- چقدر و به چه کسانی پرداخت گردد! از طرف دیگر، در کشورهای توسعه یافته دولت ها از شهروندانشان پول(مالیات) می گیرند تا پشتیبان و حامی آنان باشند یعنی به واقع در خدمت مردم باشند. ولی بر عکس در کشورهای خاورمیانه دولت به بعضی از مردم پول می دهد تا پشتیبان و در خدمت او باشند! در کشورهای توسعه یافته این جمله که "من بهت پول می دم که" را معمولاً مردم خطاب به دولت می گویند ولی در کشورهای خاورمیانه این جمله را عموماً دولت ها به بعضی از مردم می گویند. به قول یکی از اندیشمندان علوم سیاسی، در خاورمیانه "وفاداری "، کالایی خریدنی است ولی در کشورهای توسعه یافته کسب کردنی یا بدست آوردنی است. در پایان آن که، این نوشته هیچ ارتباطی با فیش های حقوقی نجومی ندارد.

*دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟