کد خبر : 8281
Print
فردین علیخواه:

در اینترنت کسی نمی داند که تو سگ هستی!

یکشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۵ ساعت ۲۱:۰۷

Image titleسبزوارنگار/در اینترنت کسی نمی داند که تو سگ هستی!
فردین علیخواه*
خیلی ها در چند هفته گذشته، به روش های مختلف در شبکه های اجتماعی از حقوق های نجومی برخی از مدیران انتقاد کردند. حال که مسأله کمی از تب و تاب افتاده است بیایید از زاویه ای دیگر به موضوع نگاه کنیم.  منظورم آن است که به جای مدیران که بی تردید محصول همین جامعه اند درباره خودمان حرف بزنیم. واقعیت آن است که اگر یک جامعه شناس (فرض کنید ایرانی هم نباشد) فقط تعداد مطالب موجود در تلگرام در نقد فیش های حقوقی را ببیند با خود خواهد گفت "آفرین" به جامعه ایرانی که اینقدر نسبت به سوء استفاده از بیت المال و منابع عمومی جامعه حسّاس است و قطعا با وجود چنین حسّاسیت و ظرفیتی؛ اگر پس از این کسی مدیر شود به احتمال بسیار از بیت المال سوء استفاده نخواهد کرد. ولی آیا واقعا شما هم مانند این جامعه شناس تا به این اندازه خوشبین هستید؟ 
بیایید کمی درباره خودمان بیشتر حرف بزنیم. وقتی یکی از اقوام و خویشان مان به یک پست مهم دولتی دست یافته است، به راستی چند درصد از ما از او هیچ انتظاری نداشته ایم؟ انتظاری که برآوردن آن نیازمند دور زدن قانون یا اقدام خارج از نوبت بوده است. آیا در بین اقوام مان کسی هست که مدیر یا حتی کارمند سادۀ یک بانک باشد و ما از او خواسته باشیم که برایمان وامی جور کند. او هم قسم خورده است که نمی تواند و بعد ما هر جا نشسته ایم نگفته ایم که " فلانی آدم نیست"، "یارب مباد که گدا معتبر شود"، " فلانی دوست و فامیل سرش نمی شود". آیا در بین اقوام مان کسی بوده که در فلان اداره؛ مدیریتی کوچک داشته است و ما از او خواسته ایم که دست یکی از اعضای خانواده مان را در آن اداره بند کند و او از ما عذرخواهی کرده است و بعد ما هر جا نشسته ایم  از آدم نبودن او گفته ایم! بیایید خودمان کلاهمان را قاضی کنیم. خود ما تاکنون چند بار برای امور کوچک و بزرگ مان "برای دور زدن قوانین" و "رفتار خارج از قاعده با ما" به فلانی و فلانی که کاری از دستش برمی آمد رو انداخته ایم؟ بگذارید صریح تر بگویم. آیا انتقادهایمان به حقوق های نجومی مدیران بیشتر از این بابت است که چرا این آقایان برای بیت المال ارزش قائل نیستند یا از این بابت است که چرا آنها می خورند و ما نمی توانیم بخوریم؟ به راستی کدامیک؟ آیا جملۀ " فلانی آب ندارد شنا کند وگرنه ..." درباره ما صدق نمی کند؟....
درباره فیش های حقوقی نگرانی دیگری هم وجود دارد. معمولا پرسش جوامعی که در آنها نابرابری وجود دارد آن است که چرا فرصت های مشروع(مثل شغل) در بین مردم به شکل عادلانه ای توزیع نمی شود؟ نگرانی آن است که با افزایش و گسترش اختلاس، سرقت منابع عمومی، ویژه خواری و غیره، این پرسش به امکان دسترسی عموم مردم به فرصت های نامشروع تغییر یابد. یعنی اینکه چرا همه نباید به ابزارها و فرصت هایی نظیر اختلاس، رشوه، تعدد مشاغل، ویژه خواری و غیره دسترسی داشته باشند. اینکه چرا باید فقط عده خاصی به فرصت های نامشروع دسترسی داشته باشند و من نداشته باشم؟ به نظر می رسد که اخبار این روزهای جامعه ما، به تدریج برخی را از پرسش اول به سوی پرسش دوم سوق می دهد و این جای نگرانی دارد.
حساسیت نسبت به مسائل اجتماعی بسیار قابل ستایش است. ولی احساس می کنم آن حساسیتی که ما نسبت به مسائل داریم با حساسیتی که در کشورهای توسعه یافته دیده می شود کمی تفاوت دارد. ما ایرانیان پیچیده  ایم. لایه های تودرتو داریم. ما ظاهر و باطن متفاوتی داریم. برای کشف زوایای روانی و رفتاری ما ایرانیان باید عمری وقت گذاشت! متأسفانه در شبکه های اجتماعی عمدتا آن ظاهر یا همان ژست های اخلاقی مان به نمایش گذاشته می شود اما رفتار واقعی ما به گونه دیگری است. 

*دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟