کد خبر : 8382
Print
مهران صولتی:

هدایت تحصیلی؛ آخرین نمونه بحران در آموزش و پرورش

دوشنبه ۱۸ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱۷:۴۲

Image titleسبزوارنگار/طرح "هدایت تحصیلی" دانش آموزان؛ آخرین نمونه بحران در آموزش و پرورش کشور

مهران صولتی*
آموزش و پرورش رسمی کشور به طور همزمان از چند بحران رنج می برد؛ بحران انگیزش، بحران مشارکت، و بحران کارآمدی. بحران انگیزش بر افول انگیزه ادامه تحصیل در دانش آموزان و افزایش نارضایتی در معلمان دلالت دارد. این بحران ناشی از به حاشیه رفتن اهداف آموزش و پرورش در رقابت با سیاست و اقتصاد می باشد. سیاست نوعی نظام آموزشی کنترل شده و منقاد در قبال ایدئولوژی رسمی را پی گیری می کند و اقتصاد از طریق کالایی کردن آموزش، به دنبال به حاشیه راندن پرورش و ایجاد ارزش افزوده بیشتر می باشد. بحران مشارکت بر کاهش نقش دانش آموزان، معلمان و والدین در مدیریت واحدهای آموزشی از طریق اعمال برنامه ریزی متمرکز و تشریفاتی کردن مشارکت دلالت دارد. بحران کارآمدی هم عبارت از فاصله گرفتن نظام آموزش و پرورش از تحقق اهداف خود از جمله: آموزش مهارت های زندگی، شغلی و تربیت شهروندانی مسئول، پایبند به قانون و اخلاق مدار می باشد.
حال آموزش و پرورش بحران زده کشور تصمیم گرفته تا بر اساس نیاز سنجی از بازار کار کشور در افق سال های آتی، طرحی را به نام "هدایت تحصیلی" دانش آموزان سال دهم به اجرا گذارد. مطابق این طرح دیگر علاقه یا معدل دانش آموز حرف آخر را در انتخاب رشته تحصیلی نمی زند بلکه آمیزه ای از نمره آزمون های روان شناسی در مدارس و نظر مشاورین نقش نهایی را ایفا می کنند. 
این طرح از 18 تیرماه در مدارس کشور اجرا و موجی از نارضایتی و التهاب در خانواده ها آفریده است. نارضایتی که بیش از همه ناشی از فراگیر شدن بحران کارآمدی در این سیستم است. آمیزه ای از آمرانه بودن اجرای طرح، سلب حق انتخاب از دانش آموزان، برخورد غیر حرفه ای مشاورین مدارس در برگزاری آزمون های مرتبط و وجود تفاوت های معنادار در اعطای نمرات در مدارس مختلف، عدم نظرسنجی از معلمان در کیفیت انجام این طرح، عدم اطلاع رسانی مناسب و توجیه والدین و دانش آموزان نسبت به برگزاری این طرح، و نهایتا حاکمیت نگاه رایج "مهندسی" در اجرای آن، که بدون در نظر گرفتن ظرایف انسانی و اجتماعی طرح تنها نگاه ابزاری به مشمولین آن دارد، ابعاد گوناگون ناکارآمدی و شکست طرح مذکور را به رخ می کشد. 
این که در کشوری با مختصات ایران که برخی از اقتصاددانان از "امتناع برنامه ریزی" و بی حاصل بودن تدوین برنامه های توسعه پنج ساله در آن سخن می گویند، تا چه حد می توان نسبت به دقت نیازسنجی های شغلی هم خوشبین بود از دیگر نقاط تاریک این طرح می باشد. اجرای این طرح همچنین نشان داد تا زمانی که دست اندرکاران نظام آموزش و پرورش مایلند بدون حضور در کف مدارس و توجه به پیامدهای اجتماعی طرح های شان تنها به تصمیم گیری درون اتاق جلسات اکتفا کنند، بحران کارآمدی  گریبان گیر این سیستم  رفع نخواهد شد. البته اکنون خبرهایی مبنی بر اصلاح برخی بندهای این طرح شنیده می شود. تاکنون همواره این گونه بوده است. طرحی بدون مشارکت فکری ذینفعان تصویب و اجرایی، و نهایتاً با برخاستن برخی اعتراض ها تن به اصلاحیه های بعدی داده و از حیز انتفاع ساقط می شود، و آن چه به جا می ماند اثبات ناکارآمدی نظام آموزش و پرورش، فرسایش سرمایه اجتماعی و افزایش بی اعتمادی به این بزرگترین دستگاه متولی تعلیم و تربیت کشور می باشد. واقعاً مشخص نیست چه زمانی قرار است این روند بی پایان آزمون و خطا در کشور پایان پذیرد.

* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟