کد خبر : 8435
Print
همت نوری:

آموزش و پرورش را دریابید!

شنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۵۲

سبزوارنگار/بسیاری از مشکلات اجتماعی جامعه ی ایران، ناشی از کم توجهی دولت های گذشته و حال به وضعیت آموزش و پرورش بوده است. بدون تردید آموزش و پرورش، از عوامل بسیار مهم و اثرگذار در امر ”هدف یابی” ، ”انسجام اجتماعی“ ، ”حفظ الگو“ ها و انتقال ارزش های اجتماعی و دینی جامعه به نسلی است که حساسیت خاص و ویژه ای به جامعه پذیری اجتماعی، سیاسی و دینی آن ها وجود دارد.

Image titleسبزوارنگار/فراتر از درد دل … آقای رئیس جمهور ! آموزش و پرورش را دریابید!

همت نوری*

جناب آقای دکتر روحانی ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران! با سلام و احترام 
نهاد عظیم آموزش و پرورش، نیازمند توجه اساسی و تشخص ویژه است.
بعضی از مشکلات اجتماعی جامعه ی ایران، ناشی از کم توجهی دولت های گذشته و حال به وضعیت آموزش و پرورش بوده است. 
بدون تردید آموزش و پرورش یکی از مهمترین و اساسی ترین نهاد های اجتماعی است که نه تنها نقش بسیار مهمی در توسعه ی اقتصادی _ اجتماعی جامعه دارد، بلکه از عوامل بسیار مهم و اساسی در امر ”هدف یابی” ، ”انسجام اجتماعی“ ، ”حفظ الگو“ های اجتماعی و انتقال ارزش های اجتماعی و دینی جامعه به نسلی است که حساسیت خاص و ویژه ای به جامعه پذیری اجتماعی، سیاسی و دینی آن ها وجود دارد.
آموزش و پرورش، آیینه ی تمام نمای واقعیت اجتماعی یک جامعه است.
هر چقدر به آموزش و پروش جامعه توجه شود در حقیقت به کلیت و پیشرفت آن جامعه توجه و کمک شده است.
بسیاری از جامعه شناسان برای بررسی یک جامعه به ماهیت آموزش و پرورش آن جامعه نگاه و توجه می نمایند!
توجه به آموزش و پرورش صرفاً توجه به یک نهاد و سازمان نیست، بلکه توجه به عینیت اجتماعی جامعه، نهاد خانواده، تربیت اجتماعی و نسلی و از همه مهمتر توجه به آینده کشور است.
از اینرو سرمایه گذاری در آموزش و پرورش مهمترین سرمایه گذاری است.
سرمایه گذاری دراین حوزه  دارای چنان نتایج ثمربخشی است که سرمایه گذاری های اقتصادی_ اجتماعی و فرهنگی را تحت تأثیر خود قرار می دهد، این سرمایه گذاری اگرچه درازمدت است اما وجوب آن مسلم و اجتناب ‌ناپذیر واز اساسی ترین سرمایه گذاری هاست  است.
متاسفانه، اهمیت این سرمایه گذاری در ۳۰ سال گذشته ی ایران، از دید بسیاری دولتمردان و نهادهای تصمیم گیری و تقنینی پنهان مانده یا کم اهمیت جلوه کرده است.
رابطه ی آموزش و پرورش و جامعه، یک رابطه ی متعامل و دوسویه است.
هرچقدر در توسعه ی اقتصادی، اجتماعی به آموزش و پرورش توجه شده است از دیگر سو آموزش و پرورش به توسعه ی جامعه کمک های شایانی نموده است.
تردید ی نباید داشت که عدم دسترسی به بسیاری شاخص های رشد و توسعه در ۳۰ سال اخیر به خاطر کم توجهی و نادیده گرفتن شاخص های توسعه ی آموزش و پرورش بوده است. 
مطالعات سازمان علمی، آموزشی و فرهنگی ملل متحد(unesco) نشان می دهد که در جهان امروز از دهه ۸۰ میلادی، تمام هزینه های آموزشی را نوعی(سرمایه گذاری) به حساب آورده اند که از آن بعنوان(سرمایه گذاری انسانی) یاد می کنند.
طبق تحقیقات سازمان یونسکو، در ۲۰ سال اخیر هزینه های آموزش و پرورش در اکثر کشورهای جهان بشدت افزایش یافته است.
بطوری که بطور متوسط( %۶) درآمد ناخالص ملی کشورها به سرمایه گذاری در آموزش و پرورش اختصاص می یابد. 
این هزینه ها که  شامل، هزینه های اداری، حقوق پرسنل، کتب درسی و کمک درسی، تجهیزات و نگهداری ساختمان های آموزش و پرورش است. در کشورهای توسعه یافته رقمی بیشتر از ۷ % درآمد ناخالص ملی آنها یعنی رقمی بین( ۲۰_۱۰) درصد کل بودجه ی کشورها به آموزش و پرورش اختصاص می یابد.
 جناب آقای رییس جمهور!
هدف این نوشته، انتقاد، درد دل یا تحلیل نیست. بلکه بیان واقعیت های عینی جهان امروز و بی توجهی های ناروا نه به آموزش و پرورش بلکه به جامعه ی اسلامی است و ما همه دلسوزان جامعه ایم.
آموزش و پرورش صرفاً یک سازمان و نهاد مانند سایر سازمان های اجتماعی جامعه نیست!!
۱- این نهاد و سازمان دارای ۱/۳۰۰/۰۰۰ نیروی صف و ستاد تحصیلکرده ، فرهیخته و تلاشگر و دلسوز است.
۲- این نهاد عظیم و بسیار مهم و بنیادین با ۱۴ میلیون نفر دانش آموز ۷ تا ۲۰ ساله که در شرایط حساس سنی، تربیتی و نسلی قرار دارند، سروکار مستقیم و دلسوزانه دارد. جمعیتی که در همه ی جهان بیشترین توجه به آن وجود دارد. نسلی که هرچقدر بتوان برای آموزش آنها هزینه کرد دارای ارزش و اهمیت است.
۳- نهاد عظیم آموزش و پرورش ایران با جمعیتی نزدیک به ۳۰ میلیون خانواده ی دانش آموزان ارتباط آموزشی مستقیم و غیر مستقیم دارد. یعنی خانواده های دانش آموزان نیز جزیی از چرخه ی عظیم تعلیم و تربیت جامعه به حساب می آیند.
آیا این سهم آموزش و پرورش از بودجه ی عمومی کشور یا از تولید ناخالص ملی با این همه اهمیت، حساسیت و گستردگی کافی است.
واضح و مبرهن است که اعتبارات تخصیصی به این بخش، بسیار ناچیز است، و این بی توجهی متاسفانه از دولت های گذشته یعنی از سال ۱۳۷۰تا به امروز با شدت و ضعف ادامه یافته است!!
آیا نمی دانیم، هرچقدر به آموزش و پرورش جامعه کمک و توجه شودبهتعادل اجتماعی، تعادل روحی، یگانگی اجتماعی و فرهنگی و ارتقای سبک زندگی و کاهش آسیب های اجتماعی در جامعه،  کمک نموده ایم؟
آیا کارشناسان و برنامه ریزان و قانونگذاران ما نمی دانند، که بی توجهی به آموزش و پرورش صرفاً بی توجهی به معیشت معلمان محترم و زحمتکش نیست، بلکه به معنای کم توجهی به جامعه ی دانش آموزی و خانواده ی دانش آموزان نیز هست، زیرا این مجموعه با هم و به عنوان یک نظام پیوسته تعریف می شوند. 
آیا نمی دانیم و نمی دانند، این همه سازمان اقماری و موسسات قارچی و بی خاصیت کمک آموزشی با این همه تبلیغات گوناگون که انجام می دهند و میلیاردها تومان به جیب می زنند در واقع  زحمات چندین ماهه ی معلمان دلسوز و بی ادعا و بی توقع را به نام خود مصادره کرده و زحمات یکساله ی سازمان عریض و طویل آموزش و پرورش را به نام خود ثبت می کنند و صدای کسی در دفاع از زحمات مجدانه ی معلمان بلند نمی شود؟
 فرجام سخن این که توجه به نهاد آموزش و پرورش، توجه به ماهیت جامعه، تربیت، فرهیختگی، تعادل اجتماعی، کمک به بهداشت روحی و روانی جامعه و نسل جوان و کمک و توجه به نیمی از جمعیت جامعه است. دولت باید برای تحکیم بنیادهای آموزش و اخلاقی جامعه و تقویم مبانی خانواده و توسعه ی کشور، سرمایه گذاری انسانی و اجتماعی در آموزش و پرورش را به میزان قابل توجهی افزایش داده و سهم آموزش را از تولید ناخالص ملی افزاش دهد، زیرا تردیدی نیست که چند برابر آن به جامعه و دولت بازگشت خواهد کرد.

*فعال فرهنگی و پژوهشگر مسائل اجتماعی/ نورآباد لرستان

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
مردم و مسؤولین

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

وضعیت مرکز معاینه فنی خودرو سبک بیهقی سبزوار افتضاح است

تحمل جامعه؛ حدی دارد

نباید در اطلاعات مردم سرک کشیده شود

⁣رفراندوم حقِ نسلِ جدید است

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد

گریس چرخ های بوروکراسی

مسئولان قدر مردم ایران را ندانستند

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

از انقلاب دفاع می کنم

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

سهم خواهی بی ثمر

انتقاد حق مردم است

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

همنوایی با معترضان با هدف انتقام انتخاباتی از دولت غلط بود

دبیرخانه مجازی توسعه پایدار شهرستان سبزوار تشکیل می شود

شفافیت؛ مهمترین رکن بودجه97 است

حوزه‌های علمیه نباید آلوده به بودجه‌های دولتی شوند

دولت؛ بازنگری اساسی در هزینه‌های غیرضروری مبتنی بر رانت انجام نداده است

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟

استبداد راه را بر فریب و دورویی باز می‌کند

علوم اجتماعی و محدودیت‌های قدرت

باید تکلیف خود را درباره «پلورالیسم» در جامعه روشن کنیم