کد خبر : 8460
Print
مهران صولتی:

پیام های خشونت های اخیر علیه حیوانات

یکشنبه ۷ شهریور ۱۳۹۵ ساعت ۰۹:۵۹

Image titleسبزوارنگار/پیام های خشونت های اخیر علیه حیوانات

مهران صولتی*

تصاویر تکان دهنده است. آن چنان که جانت را می گدازد و پنجه بر احساست می افکند. گربه ای مثله شده که اندام هایش با دقت روی زمین چیده شده اند و جوانی بر فراز آن عکسی پر افتخار گرفته است. آن طرف تر هم تصاویری از شکار دردناک توله خرس ها یا آهوان آبستنی که خودشان و جنین شان را کشته اند در شبکه های اجتماعی منتشر شده است. واقعا به کجا می رویم؟ حواس مان هست؟ چه پیام هایی در بطن خشونت های اخیر علیه حیوانات  نهفته است؟

یکم: خشونت در جامعه ایران روندی فزاینده یافته است. خشونتی که دو جنبه سیستماتیک و اعتراضی دارد؛ خشونت هدفمند مدرسه علیه دانش آموزان و واکنش اعتراضی دانش آموزان علیه معلمان، خشونت سیستماتیک "متن" علیه "حاشیه" و واکنش اعتراضی "حاشیه" علیه "متن"، افزایش خشونت های خانوادگی، رشد فزاینده ضرب و جرح های خیابانی، خشونت نمادین دولت علیه شهروندان در ادارات و قوای مختلف، خشونت های ناشی از ناهمزبانی های نسلی، و هم اکنون افزایش حجم خشونت ها در فضای مجازی، چشم انداز نگران کننده ای از آینده پیش روی جامعه شناسان قرار می دهد.

دوم: افزایش خشونت ارتباط مستقیمی با ناامیدی ناشی از احساس "بی قدرتی" دارد. شهروندانی که با امید به تغییرات سیاسی معنادار در فرآیند انتخابات شرکت کرده ولی در عمل از تحقق آرمان خود باز مانده اند. احساس بی قدرتی که یا به انفعال، اعتیاد و خانه نشینی می انجامد، یا سر از اعتراضات خیابانی و خودکشی های نمادین در می آورد. شاید بتوان پادزهر چنین وضعیتی را در گسترش مشارکت مدنی شهروندان جستجو کرد ولی متاسفانه آمار و ارقام از کاهش مشارکت اقتصادی، سقوط سرمایه اجتماعی و به فراموشی سپردن شادی های جمعی در جامعه حکایت می کنند.

سوم: آمیزه ای از به فراموشی سپرده شدن حاشیه و میل به دیده شدن(افزایش 4.7 درصدی فقر و حاشیه نشینی)، با گسترش برخورداری از ابزارهایی همچون تلگرام و اینستاگرام که "دیده شدن" را تسهیل می کنند، می تواند توجیه گر اشکال اخیر خشونت ورزی علیه حیوانات باشد. در روزگار حاکمیت نوعی "آشوب اخلاقی و هنجاری"، دور نیست اگر شبکه های اجتماعی به ابزاری برای آموزش قبح زدایی از خشونت علیه ضعیف ترین و بی پناه ترین حلقه محیط زیست یعنی حیوانات تبدیل شوند. در این وضعیت حاشیه نشینانی که فاقد ابزار اعتراضی تاثیر گذار علیه متن بوده و هنوز به مرز خودکشی های نمادین نرسیده اند، "خشونت" علیه حیوانات را بهانه ای برای ابراز وجود و انتقام از زمانه می یابند.

نکته پایانی: ادعای فروپاشی اجتماعی گزاف نیست اگر چسب قدرت به مثابه اتصال مناسبات اجتماعی - سیاسی کارکرد خود را از دست دهد(قرار گرفتن ایران در منطقه پرآشوب خاورمیانه می تواند این خطر را تشدید کند). پیش از رسیدن به چنین نقطه بی بازگشتی باید اهتمام دلسوزان و مسئولان کشور به برگزاری گفت و گوهای واقعی و معنادار ملی بر سر برون رفت از چنین بحران هایی معطوف شود. فردا ممکن است بسیار دیر باشد...

* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟