کد خبر : 8676
Print
حسین طاهری فرد:

روحانی و فرصت انتخاب وزیران جدید

شنبه ۱ آبان ۱۳۹۵ ساعت ۰۰:۱۰

Image titleسبزوارنگار/روحانی و فرصت انتخاب وزیران جدید
حسين طاهري‌فرد* 
خبر ترميم کابينه دولت تدبير‌ و‌ اميد کوتاه، اميد‌بخش و سازنده بود. سرانجام پس از مدت‌ها روحاني تصميم گرفت براي غلبه بر چالش‌ها و بر آوردن مطالبات فرهنگيان دست به ترميم کابينه بزند اگرچه دير هنگام ولي بايد آن را به فال نيک گرفت. پس از اما و اگرهاي فراوان بالاخره فاني؛ وزيري که از قضا انتخاب اول رئيس‌جمهور نبود، رفت. اکثريت فرهنگيان نه‌ تنها از تغيير وزير آموزش‌ و‌ پرورش که به‌ زعم آن ها بسيار دير هنگام اتفاق افتاد، ناخرسند نيستند که نوعي همراهي مطالبه‌ محور و تحول‌ خواهانه را دنبال مي‌کنند.
سخنگوي دولت در يک برنامه تلويزيوني دليل اصلي جابجايي فاني را عدم هماهنگي وي با دولت يازدهم و مصلحت نبودن حضور وي در رأس اين وزارتخانه دانست و از انتخاب وزيري هماهنگ‌تر سخن گفت. نوبخت تغيير فاني را در راستاي رشد‌ و‌ توسعه و ارتقای بهره‌ وري دانست و از طرفي آن را در راستاي پاسخگويي به مطالبات فرهنگيان و نيازهاي روز جامعه دانست چرا که تصميمات اين وزارتخانه به‌ نحوي بر فرهنگيان و همه خانوارهاي ايراني تأثير مي‌گذارد.
مسلماً انداختن تمام تقصيرها و کاستي‌هاي يک وزارتخانه به گردن وزيري که مي‌بايست به رئيس کابينه پاسخگو باشد، فرار از مسؤوليت پاسخگويي دولت است. سهم دولت در بي‌ توجهي به اين وزارتخانه چقدر است و چه کسي بايد پاسخگوي بخشي از مشکلات اين وزارتخانه که بر اثر کم‌توجهي دولت ايجاد شده است باشد؟ مطمئناً با رفتن فاني اتفاقي شگرف در وزارتخانه آموزش‌ و‌ پرورش نخواهد افتاد چرا که مهمترين معضل اين وزارتخانه عدم تخصيص اعتبارات کافي براي پرداخت مطالبات فرهنگيان است که بخشي از آن به خاطر ضعف فاني و نداشتن قدرت چانه‌زني در دولت و مجلس بوده است و بخش مهم تر به‌ نگاه نادرست سياستگذاران کلان کشور و دولت به مقوله آموزش‌ و‌ پرورش بر مي‌گردد، چرا که همسان‌سازي و ارتقای سطح معيشت فرهنگيان و بهبود وضعيت درآمدي آنان در حد توان صرفاً يک وزير نبوده و نيازمند تدابيري فراتر از يک وزارتخانه بوده و همکاري دولت و مجلس را مي‌طلبد.
ساده‌انديشي است که بپذيريم فاني با کابينه روحاني همراه نبوده، که اگر چنين بود روحاني مي‌توانست و مي‌بايست براي احترم به خواست اکثريت فرهنگيان خيلي زودتر اين‌ها دست به ترميم کابينه بزند. اکنون که روحاني تصميم به ترميم کابينه گرفته است پرسش کليدي فرهنگيان اين است که «گزينه بعدي وزارت کيست و چه انتظاري از او مي رود؟» اگر قرار براين باشد که بين وزير مستعفي و وزير جديد تفاوتي نباشد و در بر پاشنه قبلي خود بچرخد که چه نيازي به اين همه هياهو و تغييرات بود. انتظار فرهنگيان از دولت روحاني اينست که «وزيري براي بزرگ‌ترين دستگاه اجرايی کشور با برخورداری از يک ميليون پرسنل فرهنگی و بيش از 13 ميليون دانش‌آموز انتخاب گردد که در قد و قواره مشکلات اين وزارتخانه باشد و در اين برهه حساس اقتضائات، تهديدها و مسأله‌هاي اصلي حوزه آموزش‌ و‌ پرورش را به درستي بشناسد و بتواند موانع را از ميان برداشته و راه را براي پيشرفت هموار نمايد.»
مطمئناً همچنان که تغيير وزير آموزش‌ و‌ پرورش ضرورت امروز دولت بود، تغيير نگرش دولت نسبت به فرهنگيان و مشکلات ساختاري آموزش‌ و‌ پرورش نيز موضوعيت دارد. دوران «اجبار و اضطرار» براي انتخاب وزيري که در حد مشکلات آموزش‌ و‌ پرورش نيست، گذشته است. چرا که جنس پارلمان دهم با مجلس گذشته توفير دارد و تعاملش با دولت آن‌چنان است که چالش چنداني در پي نخواهد بود. بي‌شک مجلس همسو با روحاني مي‌تواند مسير انتخاب‌هاي معقول و کارآمد را هموار نمايد. در اين شرايط انتخاب درست و هدف‌محور مي‌تواند بسياري از سوء تفاهمات ايجاد شده در خصوص بي‌توجهي دولت اعتدال به معلمان و مشکلاتشان را قبل از آن که دير شود، برطرف نمايد.
انتخاب وزير آينده آموزش‌ و‌ پرورش آزموني سخت براي روحاني خواهد بود چرا که نه‌ تنها دست دولت براي هرگونه تغيير جهت پيشبرد اهداف خود باز است بلکه در راه اين تغييرات نوعي پشتوانه و همراهي را نيز در کنار خود حس مي‌کند. در اين شرايط همگان با دقت حرکات دولت در خصوص ترميم کابينه را زير نظر دارند و مسلماً تغييرات آينده نشان خواهد داد که روحاني فقط به جلب حمايت و آراي فرهنگيان براي انتخابات رياست جمهوري سال 96 مي‌انديشد و تغيير وزير در راستاي امور انتخاباتي و صرفاً تبليغاتي است يا واقعاً به دنبال تغيير نگرش و اصلاح مشکلات اساسي فرهنگيان است. براي قضاوت درست بايد منتظر ماند و ديد در روزهاي آينده روحاني و مردان تصميم‌سازش چه گزينه‌اي را براي آموزش‌ و‌ پرورش در نظر مي‌گيرند.
آقاي رئيس‌جمهور؛ فراموش نکنيد که مهمترين رقيب دولتتان، خود دولت و عملکرد آن است، پس فرصت انتخاب معقول و کارآمد را از دست ندهيد!

*کارشناس ارشد جامعه‌شناسي 

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟