کد خبر : 8726
Print
مهران صولتی:

چرا از هر حادثه ناگوار، روایتی طنزگونه می سازیم؟

یکشنبه ۹ آبان ۱۳۹۵ ساعت ۱۹:۳۶

Image titleسبزوارنگار/چرا از هر حادثه ناگوار، روایتی طنزگونه می سازیم؟

✍ مهران صولتی* 

ماجرا از واقعه اسید پاشی اصفهان شروع شد. آغاز شکل گیری یک پدیده در شبکه های اجتماعی؛ استحاله یک حادثه دردناک به شوخی حاصل از طنازی های مکتوب و تصویری! بازخورد مثبت این دگردیسی نمادین موجب گسترش سریع آن به سایر عرصه ها شد؛ قضیه اقدام به تجاوز در فرودگاه جده، اختلاس های متعدد و اکنون ماجرای سعید طوسی در همه این وقایع شاهد شکوفایی خلاقیت طنزپردازان این سرزمین و فراموشی یک درد اجتماعی، به بهای نشاندن لبخند بر سیمای شهروندان هستیم. کمتر جامعه ای را می شناسیم که در مواجهه با هتک حرمت، تجاوز و تعرض به حقوقش از چنین مکانیسم دفاعی بهره برده باشد. چرا به اینجا رسیده ایم؟ شاید بتوان مفروضات زیر را به عنوان پاسخ ذکر کرد:

1⃣طنز زبانی نافذ، تاثیر گذار و پرکشش در بیان نارسایی های سیاسی -اجتماعی است. زبانی که می کوشد با گریز از بیان صریح، از پی گیری های حقوقی بعدی قدرت مصون مانده و در عین حال پیام خود را به جامعه منتقل کند. 

2⃣ایران امروز یک جامعه خسته و فرسوده است. بحران های بیکاری، اعتیاد، طلاق، شکاف طبقاتی، بی اعتمادی و سقوط سرمایه اجتماعی و... آن را به مرز استیصال و سرگردانی رسانده است. رضایت و نشاط، دو گمشده اصلی جامعه امروز است. انگیزه طنزپردازان می تواند به فراموشی سپردن موقت این دردها باشد.

3⃣ واقعه اسید پاشی اصفهان نشان داد که فرجامی برای برخی پرونده ها متصور نیست؛ "هیجان اولیه، تعلیقی طولانی و سپس فراموشی ماجرا"، خط سیر سرنوشت برخی پرونده های قضایی ایران است. در مواجهه با نوعی "احساس بی قدرتی مزمن جامعه"، طنز می تواند اعتراضی به یک انتظار بی سرانجام(پی گیری حقوقی) باشد.

4⃣ پیشروی جامعه به سوی اختلاط میان ارزش ها و ضد ارزش ها خطرناک است. حاکمیت نوعی هرج و مرج هنجاری در زمانه ای که مراجع اخلاقی هر روز بیش از گذشته بی اعتبار می شوند. در چنین وضعیتی پرواضح است که طنز آینه تمام نمای نظم فروپاشیده موجود، و خود نیز تسریع کننده سقوط معیارهای ارزشی جامعه باشد.

5⃣ در جامعه ای که به دلیل پیرامونی بودن حتی اندیشه ورزی هم تابع مدهای جهانی است، دور از انتظار نیست که رویکرد طنز گونه به نارسایی های سیاسی - اجتماعی، به مد غالب زمانه تبدیل شده باشد. فضای مجازی ارتباط وثیقی با تعداد مخاطب دارد. درد از شما، طنز از ما! این ذائقه مخاطب است که تعیین کننده است.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟