کد خبر : 8786
Print
نرگس ملک‌زاده:

سقف شیشه‌ای در وزارتخانه آشتیانی تا چه حد بلند است؟

چهارشنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۵ ساعت ۲۱:۰۹

Image titleسبزوارنگار/سقف شیشه‌ای در وزارتخانه آشتیانی تا چه حد بلند است؟

در چند سال گذشته و با اهمیت‌یافتن مفهوم توسعه برای کشور نقش زنان در بازار کار فعال‌تر شده است و به همین تناسب حضورشان در مقامات مدیریتی نیز افزایش یافته اما این افزایش مشارکت زنان هیچ‌گاه همپای ارتقای جایگاه نفری آن ها در دستیابی به پایگاه‌های مدیریتی نبوده است و این نابرابری در فرصت‌های مدیریتی همچنان ادامه دارد. 

براساس آمار ارائه‌شده هنوز حضور زنان بین مدیران ارشد به پنج در صد نیز نرسیده و این آمار با تلاش‌های گسترده زنان که بیش از نیمی از سرمایه انسانی بازار کار است، همخوانی ندارد. اگرچه آمارها نشان از پیشرفت زنان در زمینه‌های آموزشی و بهداشتی دارد اما این نابرابری هنوز در زمینه‌های مختلف مشارکت و حضور فعال آنان در موقعیت‌های مدیریتی وجود دارد. این نسبت نازل در میان تصمیم‌گیران بازتاب موانع ساختاری و شاید مهم‌تر از آن موانع نگرشی جامعه است که حاصل از فرهنگ و نفوذ این تفکر غلط در نظام اجتماعی ماست  که «هر جا زن هست قدرت نیست» و بهبود این شرایط نیاز به اقدامات موثری دارد که تغییر را آنچنان‌ که شایسته تلاش زنان جامعه است، رقم زند. اولین گام در این تحول نگرش این است که دیدگاه مردان نسبت به مدیریت زنان دچار تغییر شود و در کنار آن باید دید آیا زنان توانایی‌های خود را مانع مشارکت‌شان در امور مدیریتی می‌دانند یا ‌انگیزه پیشرفت به دلیل‌های مختلف در وجودشان سرکوب شده است یا مسئولیت‌های خانوادگی مانع پذیرش مشاغل مدیریتی از سوی زنان شده است؟

آموزش و پرورش به‌عنوان یک نهاد اجتماعی بنیادی و اثرگذار باید فراتر از سایر سازمان‌های اجتماعی به زنان به‌عنوان بیش از نیمی از سرمایه انسانی خود (نزدیک به ۶۰ درصد) توجه کند و از این نیروی عظیم در حاشیه مانده در جهت ایجاد تحول در امور مدیریتی و تغییر در جهت کم‌رنگ‌تر کردن موانع نگرشی جامعه برای حضور آن ها در پست‌های مدیریتی بالاخص مناصب بالای سازمانی بهره‌گیری کند و با سهیم کردن و مشارکت دادن زنان در سیاستگذاری، مدیریت و برنامه‌ریزی در این بخش از قوت گرفتن الگوی رفتار مردانه در پست‌های مدیریتی جلوگیری کند و این مانع نگرشی که شاید پررنگ‌ترین «تابلوی ایست» در جهت دستیابی زنان به مدیریت‌های سطح اول است را کمرنگ‌تر از پیش کند و عنوان معروف «سقف شیشه ای» در سطح مدیریت را در آموزش و پرورش از بین ببرد. 

آموزش و پرورش به‌عنوان یکی از متولیان فرهنگ در جامعه باید تمام تلاش خود را درصدد تغییر این تصور نادرست اجتماعی که زنان، به مشاغلی وارد می‌شوند که بیشتر با جنسیت آن ها همسانی دارد، برآید و با برداشتن دو گام بزرگ علمی و عملی دیدگاه جنس‌گرایانه درباره مشاغل و امتداد آن در مدیریت‌ها را دچار تغییری ماندگار و اساسی کند. 

آموزش و پرورش از طریق رسانه‌های گروهی و تغییر در محتوای کتب درسی و پررنگ‌تر کردن نقش و جایگاه زنان در توسعه کشور می‌تواند زمینه‌ساز تغییر نگرشی پایدار شود و با به‌کارگیری زنان در پست‌های مدیریتی بالا، سازمان‌های دیگر را نیز تشویق به تغییر در ساختار مدیریتی خود کند. اگر موانع سازمانی که به جهت تبعیض جنسیتی به همراه اعمال‌سلیقه در محیط کار وجود دارد از بین رود، زنان زودتر و بهتر می‌توانند با موانع روانی و فرهنگی کنار آیند و مطمئناً مدیران زن، جایگاهی فراتر از مدیریت سطوح میانی در آموزش و پرورش خواهند داشت. 

عوامل مشکل‌برانگیزی مانند کلیشه‌ها در جامعه و نگرش‌های منفی در مورد تصدی پست‌های مدیریتی با نشان دادن لیاقت و شایستگی فردی و اجتماعی زنان اثر خود را از دست خواهد داد و این عقب‌ماندگی مزمن تاریخی در زمینه حضور زنان در پست‌های کلیدی و تاثیر‌گذار در آموزش و پرورش نیازمند آری گفتن به توانمندی و نه گفتن به جنسیت است. آنجا که توانمندی معیار قضاوت قرار می‌گیرد مطمئناً زنان برابر یا شاید بالاتر از مردان قرار خواهند گرفت. امیدواری امروز ما به این تغییر بیشتر از آن جهت است که دانش‌آشتیانی در جلسه رای اعتماد خود به حضور کمرنگ زنان در این وزارتخانه اشاره کرده است و توقع بجایی از تحول مدیریت در سطح معاونت‌های کلیدی، ادارات کل و ریاست‌های آموزش و پرورش شهرستان‌ها در اذهان جامعه فرهنگی ایجاد کرده است. باید به انتظار نشست و دید نقد به سقف شیشه‌ای مدیریت زنان در آموزش و پرورش در بهارستان جا مانده است یا پرونده‌اش روی میز وزیر همچنان باز است.

نویسنده : نرگس ملک‌زاده

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟