کد خبر : 8835
Print
مهران صولتی:

گزارشی از یک هشدار جامعه شناختی

پنجشنبه ۴ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۱۶:۰۸

Image titleسبزوارنگار/گزارشی از یک هشدار جامعه شناختی!

مهران صولتی*

در چند روز گذشته شاهد بحثی جدی و خاطره انگیز در یکی از گروه های تلگرامی بودم که دریغم آمد گزارشی از آن را خدمت دوستان عرضه نکنم . بحث پیرامون نقد آخرین اظهارات دکتر یوسف اباذری در روز فلسفه و درباره هشدار نسبت به خطر نئولیبرالیسم و فاشیسم در ایران سامان گرفت . اباذری ادعا کرد که از سال ۶۸ به بعد ما شاهد روی کار آمدن دولت هایی بوده ایم که اگر چه از منظر خاستگاه سیاسی ، اجتماعی متفاوت می باشند ( از هاشمی تا روحانی ) ولی واقعیت این است که همه مجری برنامه های اقتصاد آزاد ( بخوانید نئولیبرال) بوده اند . اباذری می گوید که بیشترین شدت این وضعیت متعلق به دولت روحانی با شعار اعتدال ( بخوانید خلع ید افراطی از مردم ) بوده که منجر به فقر و بی قدرتی گسترده شده است ). به باور اباذری چنین رویکردی می تواند هشدار برآمدن فاشیسم در افق جامعه ایران را در پی داشته باشد (برخی شعارهای عرب ستیزانه تجمع کنندگان آرامگاه کوروش از مصادیق آن هستند) .البته موافقان اباذری فقط به گفته های او اکتفا نکردند ودر تایید وجود سیاست های نئولیبرالی ( منسوب به دکتر نیلی ) در دولت روحانی شواهدی را ذکر کردند از جمله ؛ ۱: خصوصی سازی گسترده با اولویت واگذاری به نهادهای نظامی و عمومی غیر دولتی ، ۲:موقتی سازی و مقررات زدایی از نیروی کار ، ۳: پولی سازی آموزش عالی ، ۴: موقتی سازی اعضای هیات علمی دانشگاه و... در عوض مخالفان مدعیات اباذری از جمله دکتر جلایی پور تاکید داشتند که تاکید اباذری بر وجود نئولیبرالیسم در اقتصاد ایران غیر واقعی است . از نگاه مخالفان ؛ اقتصاد ایران رانتی ، نفتی ، دولتی و غیرکارآمد است که در آن نمی توان نشانی از شفافیت یافت . به باور ایشان وجود دولت روحانی می تواند فرصتی برای حرکت به سوی شفافیت بیشتر در اقتصاد ایران باشد . همچنین منتقدان بر این باور بودند که اباذری نسبت به نارسایی های موجود آدرس غلط می دهد و به جای نقد حضور نهادهای نظامی و غیر دولتی در اقتصاد ، سیاست های دولت روحانی و اصلاح طلبان را مورد نقد قرار می دهد ..به باور جلایی پور در ایران این سیاست است که جهت گیری اقتصاد را به سوی افزایش نابرابری ، رانتی و دولتی بودن پیش می برد نه بالعکس . همچنین معتقدند که در شرایط موجود حمله به اصلاح طلبان و دولت روحانی از سوی اباذری ( با آدرس غلط دادن ) مسئولانه نبوده و می تواند به زیان نیروهای دموکراسی خواه تمام شود.اما بعد از شنیدن صدای تمام موافقان و مخالفان اظهارات اباذری و امید بستن به اینکه در برداشتم از گفت و شنودها دچار اشتباه نشده باشم ، نظرات خودم را در این باب در چند گزاره خلاصه می کنم :

1- مهمترین اولویت نیروهای دموکراسی خواه در شرایط موجود ( پیروزی ترامپ ) ، رای آوردن نیروهای میانه رو ( روحانی) در ایران است تا از خطر جنگ بکاهد و مسیر گشایش های سیاسی / فرهنگی را تداوم بخشد (نظریه های متاخر جامعه شناسی سیاسی هم حضور میانه رو ها در قدرت را شرط ضروری گذار به دموکراسی می دانند)

2-دولت روحانی با حل وفصل مساله هسته ای گام مهمی در جهت بستن یکی از رخنه های فساد و عدم شفافیت ( ناشی از تحریم ها ) برداشت که تداوم آن نیاز به اقدامات اصلاحی بیشتری دارد ( صرف حضور اصلاح طلبان در دولت روحانی کافی نیست بلکه اصلاح طلبان باید مبتنی بر نقشه راه از دولت بخواهند تا گام های شجاعانه تری در جهت جلب مشارکت پایدار مردم در فرآیندهای تصمیم گیری بردارد )

3-دولت روحانی از نظر سیاسی نخبه گرا و معتقد به حل و فصل منازعات از طریق مذاکره در سطوح بالای قدرت و توانمند سازی دولت از طریق گرفتن سهم دولت از سایر نهادها (اظهارات دکتر آشنا) ، و از نظر اقتصادی متمایل به گسترش خصوصی سازی (اکنون به دلیل فقدان بخش خصوصی قوی ، واگذاری ها بیشتر سهم نهادهای نظامی و غیر دولتی می شود) ، و جذب سرمایه گذاری خارجی است. بنابراین اصلاح طلبان باید توجه دولت را همزمان به رونق اقتصادی ، مشارکت اجتماعی و حمایت از 19 میلیون حاشیه نشین موجودجلب کنند تا ما شاهد ظهور احمدی نژاد دیگری در سال 1400 نباشیم ...

* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟