کد خبر : 8892
Print
آذر منصوری:

نگاهی به مشی دکتر محمود صادقی در مواجهه با حکم جلب شبانه و حضور در دادسرای رسانه

شنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۱۱:۳۹

سبزوارنگار/از آن جا که تکلیف هر نماینده مجلس، خصوصاً با توجه به رویکرد مجلس دهم و البته دغدغه‌ای که اصلاح طلبان حاضر در این مجلس دارند در وهله اول پرهیز از تند شدن فضا باشد در عین این که از ظرفیت و جایگاه مجلس برای نظارت و قانونگذاری باید حداکثر استفاده را ببرند و بنا بر سوگندی که یاد کرده اند و بار امانتی که به دوش می‌کشند، کژی ها را اصلاح کنند.

Image titleسبزوارنگار/نگاهی به مشی دکتر محمود صادقی در مواجهه با حکم جلب شبانه و حضور در دادسرای رسانه
آذر منصوری*

پس از حضور محمود صادقی نماینده دهمین ‌مجلس شورای اسلامی در دادسرا، با سه نوع واکنش مواجه بودیم. نخستین واکنش که با انتشار خبر رفتن وی به دادسرا از جانب رسانه‌های مخالف وی بروز یافت بیشتر به رفتار کودکانه‌ای شبیه بود که گویی نویسنده خبر به مخاطب با حس ظفرمندی می‌گوید “دیدی که ما زورمان زیاد بود و قس علی هذا ” و بنظر می‌رسید به نحو واضحی قصد تحریک افکار عمومی و ایجاد تنش را دارند. واکنش دوم اما از جانب عده ای بود که از عدم توفیق در جلب شبانه‌ی صادقی استقبال کرده بودند و انتظار داشتند که محمود صادقی که در وهله‌ی نخست تن به جلب نداده و اجرای صحیح قانون را خواستار شده و اعلام کرده بود به جز قانون تن نخواهد داد؛ از حضور در دادسرا نیز خودداری کند. واکنش این گروه نیز به گونه‌ای بود که گویی خود را مخاطب خبرگزاری‌ها و رسانه‌هایی که در وصف گروه اول به آنها اشاره شد می دیدند و مغموم و سرافکنده از اینکه آسمان به زمین آمده است و “ما در این راند از حریف شکست خوردیم.” واکنش سوم اما از جانب عده‌ای بود که موافق هر دو واکنش صادقی بودند و بعد از حضور وی در دادسرا نیز انگشت تعجب به دهان نگرفتند. من به عنوان کسی که جزو گروه سوم هستم.

درصدد توجیه رفتار صادقی برای دو گروهی نیستم که حس شکست یا پیروزی دارند؛ که هر دو را مغایر با مشی و مرام اصلاح طلبی می‌دانم و بیش از آن سعی این نوشته بر آن خواهد بود که به تحلیل این رخداد از ابتدا تاکنون بپردازد و در نهایت بگویم “ما اصلاح طلبیم و اصلاح طلب نه در مواجهه با گام اول این نوع واکنش ها جشن می گیرد و نه در مقابل، و در هنگامه‌ی گام دوم ایشان ردای شکست به تن می کند.

با این تحلیل موافقم که نباید همه اتفاقات عرصه سیاست را تماماً تحت سیطره دست های پشت پرده دانست‌ اما این اتفاق باعث شد فضای سیاسی کشور حداقل ۴۸ ساعت بعد از ممانعت از سخنرانی علی مطهری در مشهد، تحت تاُثیر این خبر قرار گیرد.
اینکه نماینده مجلس در جایگاه دفاع از حقوق ملت مصونیت دارد صراحتی قانونی است، اما اگر موارد اتهامی در غیر از ایفای نقش نمایندگی او باشد، به این معنی نیست که ترجیح بر این قرار گیرد که او را شبانه، آن هم شام تعطیل و مقابل منزلش، جلب کرد که خاص شرایط ویژه‌ای است. چه بسا در حالیکه بازداشت افراد عادی نیز در شب ممنوع و رعایت آن از جمله حقوق شهروندی است، ضرورت رعایت این حق برای نماینده مجلس که وکیل ملت است جای خود دارد. از این رو عدم همراهی دکتر صادقی با اقدام به جلب شبانه، اقدامی بجا و به موقع در راستای احقاق حقوق حقه‌ی خود بوده است. علی‌القاعده اگر پرونده ای بوده است که منجر به صدور چنین دستوری شده در اولین اقدام باید پروسه قانونی ویژه‌ی خود را طی می‌کرد و نیز به اطلاع رئیس مجلس می‌رسید و بعد از هماهنگیهای لازم و طی مقدمات قانونی هرگونه اقدامی می‌شد‌ که به نظر می‌آید چنین تدبیری از جانب قوه قضاییه اندیشیده نشده است. از این منظر این نوع مواجهه با نماینده مردم، به خصوص بلافاصله بعد از طرح سوُالاتی از رئیس قوه قضاییه مبنی بر مطالبه‌ی شفاف سازی و رفع ابهامات مطروحه درخصوص حسابهای قوه قضاییه، آنهم از موضع ریاست فراکسیون شفاف سازی اقتصادی، آنهم درحالی که ابهامات و شایعات متعدد در شبکه‌های مختلف بین‌المللی دستاویزِ خدشه به وجهه‌ی نظام شده بود و تدبیر به موقع صادقی در طرح این سوال، ضمن به نمایش گذاشتن جلوه‌ای از آزادی بیان، عدالت جویی وکلای ملت، و پاسخگویی مسولان در نظام اسلامی، می‌رفت تا نه تنها حملات به نظام با دستاویز مسائل مطرح شده را دفع کند بلکه وجهه‌ای نیکو از سعه صدر نظام و آزادی بیان به نمایش بگذارد که متاسفانه با تصمیمی شتاب زده، غیر از دامن زدن به طرح شائبه در افکار عمومی اعم از داخلی و بین المللی ثمر دیگری به دنبال نداشت.
بنابر این با توجه به تسلط کامل این نماینده حقوقدان به قانون، حقوق اساسی و مقررات، عدم همراهی او به حکم جلب شبانه، چیزی نبوده جز مطالبه‌ و دفاع قانونی وی از حقوق حقه خود.
اینکه رسانه ها نیز در اولین فرصت در جریان موضوع قرار گرفته‌اند با توجه به جایگاه حقوقی و سمت نمایندگی وی و مسولیت و تکلیف ایشان مبنی بر اطلاعرسانی به موقع درخصوص موارد مترتب بر تکالیف نمایندگیش، کاملا عادی بنظر می‌رسد و نمی‌تواند محلی از اشکال باشد.
همچنین صادقی در پی فضای مبهمی که پس از اطلاع‌رسانی در خصوص وضعیتش پیش می‌آید در راستای ایجاد آرامش، با ارسال پیامی صوتی اعلام می‌کند که بر طبق اصول ۸۴ و ۸۶ قانون اساسی و آیین نامه داخلی مجلس و ماده ۹ نظارت بر رفتار نمایندگان، بدون طی مراحل قانونی نمی‌شود حکم جلب صادر کرد و به همین دلیل نیز مانع از دستگیری خود شده است، اما در عین حال در همین پیام از مردم می خواهد با عمل به قانون از بهانه دادن به فرصت طلبان و دشمنان این مرزو بوم جلو گیری کنند و همه را به آرامش و قانونمداری دعوت می کند. تاکید او بر عمل به قانون و حفظ آرامش، اتحاد و انسجام هرچه بیشتر مردم و مسئولین نیز در پایان این پیام است.
اینکه کدام رسانه و به چه دلیل فراخوان تجمع داده خود جای تاُمل و بررسی دارد و در جای خود باید به آن‌پرداخته شود و البته حساس شدن افکار عمومی نسبت به مسائل به وجود آمده به طور قطع باعث شد که با این فراخوان مردم او را تنها نگذارند.
اما در روز بعد محمود صادقی خود به همراه وکیلش به دادسرا می رود و موارد اتهامی به او تفهیم می شود. به طور قطع او این تصمیم را به تنهایی نگرفته است. حال اینکه اتهاماتی که به او تفهیم شده است، با توجه به اظهارات مقام قضایی ارتباطی با جایگاه نمایندگی او داشته یا خیر، موضوعی است که با مرور اتهاماتی که در مصاحبه صادقی و وکیل او آمده روشن می شود. اتهاماتی که روشن می‌کند آیا محمود صادقی در ایفای نقش نمایندگی سخنانی گفته که به عنوان متهم به دادسرا فراخوانده شده، یا اتهامات مطرح شده ارتباطی با این وظیفه او نداشته است.
بهرروی، صادقی دو راه پیش رو داشت، یا می توانست همچنان بدون توجه به واکنش های مقامات قضایی از رفتن به دادسرا خودداری کند و یا اینکه با رفتن به دادسرا روشن کند که واقعیت چیست؟
اما او راه دوم را انتخاب کرد و ترجیح داد که از مسیر قانونی مورد انتخاب خود، مدیریت مساله را به عهده بگیرد. اما آیا با نرفتن او به دادسرا مسئله فیصله پیدا می کرد و یا میتوانست موجب روشن شدن اتهامات علیه او شود؟
با توجه به اینکه دادستان تهران اعلام کرده بود که اتهامات او مربوط به شکایتهای دیگری است و این حکم به قوت خود باقی است؛ براستی چه گزینه‌ قابل مدیریت دیگری پیش روی صادقی‌ای بود که در پیامش بر حفظ آرامش و ضرورت آن تاُکید کرده بود.
از آنجاکه تکلیف هر نماینده مجلس، خصوصا با توجه به رویکرد مجلس دهم و البته دغدغه‌ای که اصلاح طلبان حاضر در این مجلس دارند در وهله اول پرهیز از تندشدن فضا باشد در عین اینکه از ظرفیت و جایگاه مجلس برای نظارت و قانونگذاری باید حداکثر استفاده را ببرند و بنا بر سوگندی که یاد کرده اند و بار امانتی که به دوش می‌کشند، کژیها را اصلاح کنند.
از این رهگذار یقینا اگر نماینده نتواند برای ایفای این نقش از نهادهای مسئول سوُال کند و برای طرح هر سوال نگران احضار و بازداشت باشد و بعبارتی از مصونیت قانونی در مسیر ایفای تکالیف نمایندگی، بهر نحو و اندازه، محروم گردد؛ بنیان ایفای نقش نمایندگی و وکیل ملت بودن متزلزل و نیز امکان پایبندی به سوگندی که در صیانت و دفاع از حقوق ملت یاد کرده‌اند مسلوب و حقوق مترتبه آن نقض می‌شود.
فراموش نکنیم که صادقی یک حقوقدان است که تاکنون ثابت کرده در دفاع از حقوق مردم در چارچوب قانون عملگراست و در عین حال اهل مسامحه نیست. اما مهم‌تر از آن، وجهِ وزینِ اصلاح طلبی اوست. مشی‌ای که باعث شده است او مسیری را برای پیگیری خواست مردم دنبال کند که ضمن اینکه کمترین تنش ها را به دنبال داشته باشند اما قانونی باشد. در سوی مقابل اما بی شک مخالفین اصلاحات که دانسته یا نادانسته از هر فرصتی برای تند شدن فضای سیاسی کشور استفاده می‌کنند؛ در این مسیر همه امکانات فربه‌ خود در این شرایط رقابت نابرابر را نیز به خدمت می‌گیرند. برای آنها هدف، صرفا حذف و یا بی اثر کردن رقیب و در این مسیر هر رفتاری از نظر آنان قابل توجیه است. حال آنکه اصلاح طلبان هم دغدغه ضرورتها و اولویتهای کشور را دارند و هم دغدغه منافع ملی.
بدین ترتیب پرواضح است که بطور قطع رادیکالیزه شدن فضا و هرتحلیل با این مشی، نه تنها مسیر اصلاحات را هموار نمی‌کند بلکه در راستای برنامه‌ای است که مخالفین اصلاحات درپی ایجاد تنش علیه فضای اصلاح‌طلبی دنبال می‌کنند. از این منظر و در مجموع هردو اقدام محمود صادقی قابل دفاع و در مسیر تثبیت فرایند قانونمداری است. فراموش نکنیم امروز برای تداوم ‌اصلاحات در کشور باید بیش از هر زمان دیگری از ریشه دواندن رادیکالیزم اجتناب کنیم.

*عضو شورای مرکزی حزب اتحاد ملت ایران اسلامی

منبع: سهندنامه

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟