کد خبر : 8998
Print
مهران صولتی:

لطفاً جامعه را به حال خود رها کنید!

جمعه ۱ بهمن ۱۳۹۵ ساعت ۱۲:۰۵

Image titleسبزوارنگار/لطفاً جامعه را به حال خود رها کنید!

✍ مهران صولتی
 
جامعه در حال فروغلتیدن در پرتگاهی است که جامعه شناسان به آن  "بحران اخلاق" اطلاق می کنند. بحرانی که حاصل آن بی اعتمادی فزاینده در میان شهروندان، فروریختگی معیارهای اخلاقی پیشین و عدم شکل گیری معیارهایی نوین برای تنظیم روابط اجتماعی شهروندان در جامعه امروز می باشد. دردناک تر آنکه نه تنها درکی عمیق از این بحران در میان تصمیم سازان وجود ندارد بلکه جامعه هم دچار نوعی کرختی بلکه فلجی اجتماعی شده که توان جنبیدن و جستجوی راهی برای برون رفت از وضعیت ناگوار موجود را از او سلب کرده است.
رویه موجود در کشور هم تاکنون بدین صورت بوده که تا بحران های داخلی به اعتراضات خیابانی، و خارجی به تهدیدات فرامرزی نینجامد، آن چنان که شایسته است مورد توجه قرار نمی گیرد. به رغم تاثیر قابل توجه نظم سیاسی موجود در جهت گیری تحولات اجتماعی / اقتصادی جامعه، به دلیل افول اعتبار اجتماعی شخصیت های سیاسی، امکان تاثیر گذاری اخلاقی از بالا بر جامعه از دست رفته است(اخلاق بخشنامه ای موجب تشدید بحران شده است).
در چنین فضایی روشن است که چرا با حاکمیت قانون در کشور مواجه نیستیم؟! بحران اخلاقی و بی اعتمادی فزاینده در همه سطوح موجب تقویت این تصور نزد همگان شده است که صاحبان قدرت از قانون برای بزک کردن اقدامات سودجویانه خود بهره می برند(رعایت قانون برای طبقات پایین است!). بنابراین نمی توان امید داشت که نظم سیاسی بتواند نقشی ایجابی در کاهش ابعاد بحران اخلاقی جامعه ایفا کند. 
در روزگار مستهلک شدن دین به عنوان مهم ترین ذخیره اخلاقی جامعه و بی اعتباری نهادهایی که باید در هنگامه بروز اختلافات داخلی بی طرف بمانند، اگر بتوان حکومت را راضی کرد که نخست این بحران را به صورت علنی به رسمیت بشناسد و سپس کنترل خود بر جامعه از طریق تحمیل استانداردهای اخلاقی را کاهش دهد، قطعاً گام مهمی برداشته شده است. فقط پس از آن است که می توان امید داشت جامعه در یک سیر طبیعی و آرام به ترمیم زخم های اخلاقی ناشی از این بحران بپردازد. هرچند که بسیاری از ما همچنان برای نپذیرفتن مسئولیت ، از فرصت آزادی و انتخاب گری می گریزیم (اریک فروم)، ولی باید یک بار برای همیشه تکلیف خود را با دخالت های سیاسی در عرصه اخلاق روشن نماییم. این که با صراحت از سیاست مداران بخواهیم که؛ لطفا جامعه را به حال خود رها کنید...

* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟