کد خبر : 9042
Print
مهران صولتی:

سمفونی مردگان در ایران!

جمعه ۱۵ بهمن ۱۳۹۵ ساعت ۱۲:۲۴

Image titleسبزوارنگار/سمفونی مردگان در ایران!

✍ مهران صولتی*

در ایران امروز سمفونی مردگان می نوازند! هر چند که در چهل سال گذشته هرگز یک کشور شاد و بانشاط نبوده ایم ولی آوار شدن این حجم از اندوه جمعی هم ویران کننده ی روان جمعی ایرانیان است. حادثه اتوبوس سربازان ، قطار مسافربری، آتش نشانان، کول بران و ... در همین چند ماه گذشته به اندازه کافی جانگداز و یاس آفرین بوده است. تهدیدهای ترامپ هم به این مجموعه اضافه شده تا دورانی از تعلیق و بلاتکلیفی را هم تجربه کنیم.واکنش ها در فضای مجازی هم عمدتا تشدید کننده ناامیدی ها بوده است ؛ در ابتدا موجی از هم دردی این فضا را پر می کند، سپس مسئولین مربوطه آماج حملات قرار می گیرند و در پایان هم با مقایسه ایران با کشورهای توسعه یافته، و اضافه کردن اندکی چاشنی نظریه توطئه داستان به فراموشی سپرده می شود! حال پرسش اینجاست که آیا قرار است این فرآیند همچنان تکرار شده و موج همدلی ها و خلاقیت ها در میانه انفجار اطلاعات دفن شود یا می توان تمهیدی اندیشید تا حداقلی از درس آموزی و عبرت اندوزی نصیب ما شود؟ لذا در این راستا می توان نکات زیر را مورد توجه قرار داد ؛

در همه رویدادهای ناگوار ذکر شده سهمی از خسارت ها متوجه کنش گر و بخشی متعلق به ساختار بوده است. یعنی هم شهروندان از رعایت استانداردهای ایمنی می گریزند و هم ساختار اجرایی- بوروکراتیک کشور ازنظارت قانونی خود بر این استانداردها چشم می پوشد( قانون را به شهروندان می فروشد!) لذا اگر بعد از هر رویدادی از خود بپرسیم چگونه می توانستیم از آن جلوگیری کنیم و به نوعی سهم خود را در وقوع آن بپذیریم، می توانیم به خروج از این چرخه معیوب امیدوار باشیم.

در وضعیت موجود سهم ساختارهای فشل و ناکارآمد بسیار بیشتر از نقش مسئولین متصدی آنها است. از همین رو رفت و آمد مسئولین مختلف نمی تواند چندان تغییرات معناداری در فرآیندهای معیوب تصمیم سازی های ایجاد نماید( پوپولیست ها تبلیغ می کنند که می توانند اراده گرایانه همه مشکلات را حل کنند!). بنابراین گام برداشتن به سوی فهم نارسایی های اجرایی- اداری موجود از سوی مردم(هرچند در ابتدا دشوار می نماید) ، می تواند به رهایی از ناامیدی ها و عوام فریبی ها کمک نماید.

گذار از وضعیت موجود که توام با شکل گیری بحران های عدیده و رویدادهای مخاطره آمیز بسیار(جامعه ریسک) است ، نیازمند وفاق میان دولت و ملت بر سر اتخاذ تصمیم های سخت است؛ اعمال سخت گیرانه نظارت های قانونی، بیمه اجباری، ارتقاء استانداردهای ایمنی، زیست محیطی و ... از این جمله اند که متاسفانه دولت های مختلف در ایران همواره به دلیل عدم آمادگی مردم و نگرانی از سقوط سبد آرای خود در انتخابات، انجام آنها را به تعویق انداخته و به انباشت آنها کمک کرده اند!


* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.


نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟