کد خبر : 9066
Print
مهران صولتی:

شجاعت خوردن سیب سوم را داشته باش!

یکشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۵ ساعت ۲۱:۴۴

Image titleسبزوارنگار/شجاعت خوردن "سیب سوم" را داشته باش!

مهران صولتی*
حکایتی قدیمی وجود دارد که می گوید :
" گرسنه ای در اتاقی اسیر شده بود و تنها سه سیب داشت ، سیب اول را کارد می زند و می بیند که کرم زده است ، سیب دوم را نیز کارد زده و می بیند باز هم کرم در داخل آن است ، به سیب سوم که می رسد چراغ اتاق را خاموش می کند و در تاریکی شروع به خوردن سیب می نماید " .
خوردن بی پروای سیب سوم می تواند تفسیرهای متفاوتی را برانگیزد؛ حماقت، غفلت، هراس از دست دادن تنها اندوخته یک انسان گرسنه و ...اما از سوی دیگر خوردن سیب در تاریکی می تواند واجد معانی مثبت و دلهره آمیزی هم داشته باشد؛ لحظه استیصال و میل به مقاومت، جستجوی بارقه ای از امید در ظلمات، نوید رهایی به رغم تجارب شکست آلوده قبلی و بالاخره گشودن راهی در بن بست ناامیدی...در روزگاری که دوگانه ها بر دست و پای همگان بندنهاده و پیشاپیش ما را به برگزیدن یکی فرامی خوانند، سیب سوم می تواند تجسم " گرفتن تصمیم در شرایط عدم تصمیم! " باشد( تعریف دریدا از سیاست). انقلاب هایی از جنس سال ۵۷ هم معمولا همان سیب های سوم هستند؛ تبلور شورآفرین یک اراده جمعی که همه را مسحور خود می کند، شوق گشودن راهی ناگشودنی همراه دیگران، نوعی قمار عاشقانه با فرجامی نامشخص که تنها لذت اندیشیدن به امر محال، ظهور آن را توجیه پذیر می سازد. در این مجال می کوشم تا به برخی از نیندیشیدنی هایی بپردازم که می توانند ما را از دوگانه های مرسوم رهایی بخشیده و به گسترش پهنه امکان بینجامند!

در میانه دوگانه تاریخی "با حکومت "یا "بر حکومت" بودن که بخش عمده ای از سرمایه های انسانی و اجتماعی کشور را تلف کرده است، می توان راهی را جستجو کرد که بر بی اعتمادی تاریخی مردم نسبت به حکومت ها و هراس حکومت ها از مردم در ایران فائق آمده و ترکیبی هم افزا و کارکردی از این دو بدست دهد!

اگر بپذیریم که سنت گرایی و اصلاح طلبی قدمتی به درازای تاریخ مشروطه ایران دارند،  می توان در جستجوی" راه سومی" برآمد که بتواند در عین توجه به آزادی سیاسی، برابری اقتصادی را هم مدنظر قراردهد، توسعه را در همه ابعادش پی گیری نماید و قادر به جلب مشارکت پایدار مردم و نخبگان در تعیین سرنوشت جامعه باشد!

 تاریخ مدرن ایران سرشار از دوره های متناوب اصلاح و انقلاب بوده است. اصلاحاتی که از فرط محافظه کاری ، قادر به ایجاد تغییرات معنادار نبوده و به انقلاب انجامیده اند، و انقلاب هایی که به دلیل تحقق نیافتن آرمان های خود، ایرانیان را از بلندپروازی پشیمان ساخته اند. می توان به راه هایی برای انجام اصلاحات رادیکال(در هدف انقلابی و در روش اصلاح طلبانه) اندیشید!

نکته پایانی: فهرست نیندیشیدنی ها بسیار طولانی تر می شود، تنها اگر شجاعت شکستن قالب هایی را بیابیم که ما را از اندیشیدن به امرمحال باز می دارند. سیب های سومی که     می توانند ما را از بن بست یکنواختی و تکرار رهایی بخشند.

* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟