کد خبر : 9116
Print
مهران صولتی:

سیاست نفرین شده در ایران

چهارشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۹۵ ساعت ۰۹:۰۴

Image titleسبزوارنگار/سیاست نفرین شده در ایران

مهران صولتی*

طبق نتایج طرح ملی سنجش سرمایه اجتماعی در سال 94، در بخش رتبه‌بندی اعتماد سازمانی، از بین 23 سازمان مختلف که مردم با آنها بیشتر سر و کار دارند، «احزاب و تشکل‌های سیاسی» در رتبه‌ی 21 ام قرار دارد! به عبارت دیگر، بعد از دو گزینه‌ی «بنگاه‌های معاملات ملکی» و «بازار (تجار و بازاریان)»، «احزاب و تشکل‌های سیاسی» از کمترین میزان اعتماد در بین مردم برخوردارند.
در این رتبه‌بندی، «پایگاه‌های بسیج» در رتبه‌ی دوم قرار دارد. یعنی از نظر مردم، در بین 23 سازمان مورد بررسی، «پایگاه‌های بسیج»، بعد از «مدارس»، مورد اعتمادترین سازمان است.

مطابق این گزارش تلاش های حزب ستیزانه بخش هایی از قدرت در سال های گذشته به بیراهه نرفته و آثار منفی خود بر فرهنگ سیاسی ایرانیان را کاملا آشکار ساخته است . هرچند که شکل گیری احزاب در ایران از همان ابتدا  توام با کژی و ناراستی بود ولی گمان می رفت ضرورت رقابت حزبی در چهل سال گذشته، حتی اندکی مورد توافق مردم و حکومت قرار گرفته باشد ولی این گزارش نشان می دهد که سیاست ورزی حزبی همچنان در رده های نخست بی اعتمادی شهروندان ایران بسر می برد. برای توجیه تداوم سیاست نفرین شده در ایران می توان به دلایل زیر اشاره کرد:

✏️ در ایران امروز همچنان تظاهر به قدرت امری ناپسند شمرده می شود! بیشتر شهروندان دوست دارند که این کالا همچنان در بسته بندی های اخلاقی -مذهبی مانند؛ عشق به خدمت و احساس تکلیف به آنها عرضه شده و نشانی از قدسیت به همراه داشته باشد( هرچند که فرسایش منابع مذهبی و اخلاقی هم در این زمینه قابل توجه است!).  

✏️ سیاست در ایران امروز تنها در دولت خلاصه می شود( حتی برخی احزاب جدی نیز دولت ساخته هستند!). عوارضی از قبیل ناکارآمدی، فساد سیستمی، عدم پاسخگویی و فقدان شفافیت، که مدام نارضایتی های ملی را بازتولید می کنند ناگزیر به پای سیاست های حزبی نیز نوشته می شوند.

✏️  در ایران امروز، سیاست های حزبی صرفا به توجیه وضع موجود تقلیل یافته اند. انتخابات حزبی نیست و احزاب تنها نقش ماشین های رای ساز را در آستانه هر انتخابات ایفا می کنند! اثری از ترسیم چشم اندازهای امیدبخش و تحول آفرین مشهود نیست و مشارکت انتخاباتی به غایت فعالیت های حزبی تبدیل شده است.   

✏️ در روزگار کنونی، احزاب موجود همچنان می کوشند تا به دلیل فشارهای ساختاری عرصه پرتنوع سیاست را کانالیزه و قابل کنترل سازند! امری که آنها رابه نمادی از تثبیت وضع موجود، بیگانه با دغدغه های واقعی مردم، و فاقد برنامه ای برای تغییرات معنادار در زندگی روزمره شهروندان تبدیل کرده است.

✏️ سیاست ورزی احزاب در ایران به نمادی از یک سیاست نفرین شده تبدیل شده است! در حالی که رانت های گران قیمت سیاسی همچنان در محافل حامی-پیرو توزیع می شوند، به عکس فعالان حزبی بیش از همه در معرض طعن و لعن نخبگان و مردم هستند! پوپولیسم برای ابراز وجود، دیوار کوتاه تری از هجمه به احزاب نمی یابد و سایه فضای امنیتی همچنان بر سر فعالان حزبی دامن گسترده است!

نکته پایانی: بی اعتمادی مردم نسبت به سیاست ورزی حزبی می تواند زنگ خطری برای جامعه و حکومت در ایران تلقی شود. در روزگاری که ما همچنان زخم خورده سیاست های خسارت بار توده ای هستیم، اعتماد به احزاب می تواند تبلور عزم حاکمیت برای ورود به عرصه اتخاذ تصمیم های سخت و کارشناسی برای بهبود آینده  ایران باشد.

* دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.


نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟