کد خبر : 9148
Print
اسماعیل جوکار:

آن سبو بشکست و آن پیمانه ریخت

دوشنبه ۳۰ اسفند ۱۳۹۵ ساعت ۲۰:۴۵

Image titleسبزوارنگار/آن سبو بشکست و آن پیمانه ریخت

اسماعیل جوکار*                           
         چه به عمد و چه به سهو ،  چه به شوخی چه به جد ،دوستان و نادوستانم ،از من می پرسند :حالا که بازنشست شده ای چرا ریشت را سه تیغه نمی زنی؟
      رندانی را که طنازانه نسبت به ریش های بی ریشه ی کنونی انتقاد می کنند بی پاسخ می گذارم چون به آنان حق می دهم ؛ مرا سپر بلا نموده و دوست دارند بدین طریق دق دلی های چندین و چند ساله ی خود را‌ بر سرم خالی کنند ؛ دیوار مرا کوتاه تر از برج های از ما بهتران یافته اند تکرار همان حکایت آهنگر بلخ و مسگر شوشتری.
      همین رندان از همه جا با خبر ، وقتی هم که مرا با سر تراشیده در ایام عید می بینند می پرسند : حتما زندان بوده ای چون آن قدر فهیم هستی که آخر عمری حج را بی خیال شوی و به نیکنامی این چند صباح را سپری کنی !  کدام آدم عاقلی در ایام عید  ، موی نداشته اش را از ته می تراشد؟ ریشت را از ته بتراش نه سرت را ای ساده !
        و اما در جواب جماعتی که نه به عمد و  نه به شوخی ، بلکه از روی صداقت مریّش بودنم را زیر سوال می برند عرض می کنم : " اولا از تراشیدن ریش چندان دلخوشی ندارم و همین که هر چند ماه  آلبوم خاطراتم را ورق می زنم و سرازیری عمر را می بینم از خودم و دنیایم ناامید می شوم تا چه رسد به این که برای تراشیدن ریش ، هر روز روسیاهی ام را در آینه ، نظاره گر باشم !  رنگ کردن موی و تراشیدن ریش سفید از ته ، به گمانم "لگد بر مرده زدن است و آب در هاون کوفتن ".
      ثانیا ، شاید زمانی ریش ملاک بوده و از لوازمات تفکیک ناپذیر یک مومن به حساب می آمده اما حالا مردم ، روشن تر به قضیه نگاه می کنند و می دانند آنچه که  نگاهدار  شخص است ریشه است نه ریش . داشتن ریش مثل سبیل است یکی سبیل می گذارد یکی هم از سبیل بدش می آید .
     خداوند دانای کُل است و مطمئنا به ما جماعت در راه مانده ، گوشه ی چشمی خواهد انداخت "  .
                                                  ان شا الله

*فرهنگی بازنشسته

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟