کد خبر : 9209
Print
حسین طاهری فرد:

آيا فرهنگيان دوباره به روحانی اعتماد خواهند کرد؟

جمعه ۸ اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۲۱:۵۸

Image titleسبزوارنگار/آيا فرهنگيان دوباره به روحانی اعتماد خواهند کرد؟
حسين طاهري‌فرد*
هرچند پرداختن به مشکلات نظام آموزش‌و‌‌پرورش و از همه مهمتر مشکلات اقتصادي معلمان و جايگاه متزلزل اجتماعي آنان جاي بحث فراوان دارد و بسياري از منتقدان و فعالان حوزه آموزش به آن پرداخته اند، اما در شرايط خاص کنوني اين روزهاي کشور به علل مختلفي از جمله افزايش آگاهي عمومي و حضور موثرتر فعالان عرصه رسانه‌اي حوزه آموزش‌و‌پرورش و تاثير روزافزون شبکه‌هاي اجتماعي بر ديدگاه اکثريت معلمان، مستلزم دقت و توجه فراواني به معلمان و دغدغه‌هاي آنان را مي‌طلبد که متاسفانه در گفتار و کردار مردان‌سياسي کشور جايي ندارد.
از همه مهمتر اين‌که دغدغه‌ها و مسائل فرهنگيان به‌عنوان بزرگترين سرمايه ملي کشور ناديده گرفته شده و فقط در کوران رقابت‌هاي انتخاباتي آن هم براي مدت کوتاهي نيازها و مشکلات آنان در صدر بحث‌هاي حزبي و جناحي قرار مي‌گيرد و به هنگام تصميم گيري‌هاي خرد و کلان در بر پاشنه قبلي خود مي‌چرخد و آنان به حاشيه رانده مي‌شوند تا شايد در ميداني ديگر بتوان بر خواسته‌هاي آنان پاي نهاد و از نردبان قدرت بالا رفت.
بديهي‌ست عدم توجه به مشکلات عديده حوزه آموزش خصوصاً مشکلات معيشتي معلمان مي‌تواند در دراز مدت خطرات بي‌شماري را متوجه نظام آموزش و به تبع آن کشور نمايد. اين مساله از آن روي مهم است که رويکرد نادرست دولت‌مردان و سياستگذاران کلان در خصوص معلمان که از قضا جمعيت قابل توجهي را به خود اختصاص داده‌اند مي‌تواند بر نگاه معلمان به مقوله انتخابات و آينده سياسي گروه‌ها و جناح‌هاي مختلف تاثير گذار باشد و مشکل جدي‌تر زماني رخ خواهد داد که نا‌اميدي از اصلاح امور و روزمرگي بر معلمان و به تبع آن بر نظام آموزشي مستولي شده و فرصت پيشرفت، خلاقيت و امکان رشد را از نسل جوان و آينده‌سازان اين مرز‌و‌بوم خواهد گرفت.
اگرچه درباره عملکرد دولت روحاني در بعضي از حوزه‌ها سياه نمايي شده است و رقباي دولت در تلاش براي فتح پاستور به بزرگ‌نمايي بعضي از مشکلات روي آورده اند، اما بايد پذيرفت که حدنصاب عملکردي دولت وي نسبت به فرهنگيان متوسط است. اين روزها انتقاد فرهنگيان از روحاني و مردان‌تصميم‌سازش شديدتر شده است. به اعتقاد فرهنگيان اگرچه تغيير وزير آموزش‌و‌پرورش يک ضرورت بود، اما مهمتر تغيير نگرش دولت نسبت به فرهنگيان و مشکلات ساختاري آموزش‌و‌پرورش است. براي برون رفت از مشکلات کنوني آموزش‌و‌پرورش بايد نگاه هزينه‌اي سياست‌گذاران کلان و خصوصاً دولت‌مردان به مقوله آموزش‌و‌پرورش تغيير کند. بي‌شک بدون تغيير نگرش به سيستم آموزش‌و‌پرورش نمي‌توان انتظار تغييرات بنيادي و ساختاري در اين حوزه داشت. آنان معتقدند اگر دولت بجاي برکناري وزير، انرژي خود را صرف اصلاح ساختار ناکارآمد نظام آموزش‌و‌پرورش مي‌کرد، آنگاه وضعيت تغيير مي‌يافت. بسياري از فرهنگيان از عدم توجه و اهتمام دولت‌ به مشکلاتشان آزده خاطراند چراکه در باور آنان آموزش‌و‌پرورش بعنوان زيربنايي‌ترين نهاد توسعه‌اي کشور به صورت يک اولويت و ضرورت جدي از سوي دولت‌ در نظر گرفته نمي شود.
روحاني در ماه‌هاي پاياني رياست‌جمهوري قرار دارد و با اينکه براي دور آينده نيازمند راي فرهنگيان است به‌بخش زيادي از وعده‌هاي خود عمل نکرده است. با توجه به عملکرد ضعيف دولت در قبال فرهنگيان و مشکلاتشان به وضوح مي‌توان فهميد که افکار عمومي معلمان همراه دولت اعتدال نيست. شوربختانه روحاني و دولت‌مردانش که در سايه حمايت معلمان به پاستور راه يافتند به‌سرعت گفتمان حق بودن خواسته‌هاي معلمان را فراموش کردند و سهم خود را در ايجاد شرايط نامطلوب به وجود آمده براي آموزش‌و‌پرورش ناديده مي‌گيرند.
اما آنچه در اين شرايط براي دولت‌ روحاني حياتي‌ست يادآوري اين موضوع است که « بزرگترين پشتوانه اجتماعي خود را مرهون حضور پررنگ و تاثيرگذار معلمان در انتخابات‌ 92 مي‌باشد» و مي‌تواند اين حضور تکرار شود اگر دولت‌مردان اعتدال از استفاده ابزاري از سرمايه ملي‌ و‌ انساني معلمان در عمل پرهيز نمايند و مطالبات آنان را دستمايه وعده‌هاي انتخاباتي قرار ندهند. نخبگان جريان اعتدال و مردان تصميم‌ساز روحاني بايد دلايل شکست‌هاي رقيبان خود در انتخابات‌هاي اخير را به جد سر لوحه تصميمات آتي خود قرار دهند و با تجربه گرفتن از انتخابات 92 و واکاوي دليل واقعي پيروزي خود، با توجه به اقتضائات سياسي و اجتماعي جامعه بزرگ معلمان نسبت به بازنگري در گفتمان و استراتژي‌هاي خود اقدام نمايند و تصميم منطقي و عاقلانه را جايگزين زدوبندهاي سياسي و مصلحت‌انديشي نمايند چراکه در انتخابات آتي رياست‌جمهوري، نياز به حمايت جامعه کثير فرهنگيان دارند و با شرايط فعلي کمي دور از ذهن است که دست حمايتي در اين جمع ديده شود.

براي قضاوت درست بايد منتظر ماند و ديد؛ با توجه به کارنامه ضعيف و غير قابل قبول وزير آموزش‌و‌پرورش ، کم‌توجهي دولت اعتدال به فرهنگيان و مشکلاتشان و عدم تحقق مطالبات آنان، آيا بار ديگر فرهنگيان اين قشر فرهيخته و آگاه به روحاني اعتماد خواهند کرد و با حمايت خود سکان هدايت دولت دوازدهم را به وي خواهند سپرد؟

*کارشناس ارشد جامعه‌شناسي

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟