کد خبر : 9271
Print
عباس عبدی:

آزمون یکی از وعده‌های دولت

دوشنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۰۰

Image titleسبزوارنگار/آزمون یکی از وعده‌های دولت

عباس عبدی*

در هنگام مبارزات انتخاباتی یکی از موضوعاتی که به نسبت مهم بود، مسأله فساد بود، و اینکه هر کس یا نامزد چگونه می‌خواهد یا می‌تواند آن را حل کند. دو نگرش عمده وجود داشت یکی فردگرا و دیگری ساختارگرا، که از میان ۶ نامزد ۳ نفر طرفدار یک ایده و ۳ نفر دیگر طرفدار ایده دیگر بودند. سه نفر بر تغییر افراد و مثلاً انتخاب مدیران پاکدست و انقلابی تأکید داشتند، سه نفر دیگر محور برنامه‌های خود را انجام اقدامات و اصلاحات ساختاری معرفی می‌کردند. به طور قطع نگرش دوم مطلوب‌تر و عملی‌تر و پایدارتر است، در حالی که نگرش اول سنتی و نادرست و غیرمنتج به نتیجه خواهد بود. یکی از مولفه‌های این نگرش ساختاری، تاکید بر اجرای قانون دسترسی آزاد به اطلاعات بود که در زمان دولت اصلاحات تهیه و به مجلس داده شد، سال‌ها طول کشید تا در آنجا به صورت ناقص تصویب شود بعد از تصویب به دولت احمدی‌نژاد ابلاغ گردید، در آن دولت نیز بایگانی شد. بنابراین افتخار دولت جدید که هم آقای جهانگیری و هم آقای روحانی بارها بر آن تأکید کردند این بود که دولت آنان قانون را از کشوی میز دولت سابق درآورد و آیین‌نامه‌های اجرایی آن را نوشته و به اجرا گذاشته است. این افتخار مهمی برای دولت است ولی در این میان یک جای کار همچنان لنگ است.
اجازه دهید دقیق‌تر بیان شود. مطابق ماده ۲ قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات، هر ایرانی حق دسترسی به اطلاعات عمومی را دارد مگر آنکه قانون منع کرده باشد. مطابق ماده ۵ این قانون موسسات عمومی مکلفند اطلاعات موضوع این قانون را در حداقل زمان ممکن و بدون تبعیض در دسترس مردم قرار دهند. مطابق ماده ۷ موسسه عمومی نمی‌تواند از متقاضی دسترسی به اطلاعات، هیچ‌گونه دلیل یا توجیهی جهت تقاضایش مطالبه کند. مطابق ماده ۸ موسسه عمومی یا خصوصی باید به درخواست دسترسی به اطلاعات در سریع‌ترین زمان ممکن پاسخ دهد و در هر صورت مدت زمان پاسخ نمی‌تواند حداکثر بیش از ده روز از زمان دریافت درخواست باشد. مطابق ماده ۹، پاسخ داده شده باید به صورت کتبی یا الکترونیکی باشد. مطابق ماده ۲۲ ممانعت از دسترسی به اطلاعات برخلاف مقررات این قانون، و یا عدم رعایت مقررات این قانون در خصوص مهلت‌های مقرر جرم می‌باشد و مستلزم مجازات نیز هست. در آیین‌نامه اجرایی نیز جزییات بیشتری قید و به تصویب دولت رسیده است. حال با این مقدمات یک مصداق مهم را ذکر می‌کنیم بلکه پاسخی برای آن داده شود.

انتخابات یک رویداد مهم در کشور است. اطلاعات آن برای تحلیل و فهم جامعه بسیار ارزشمند است. اطلاعات انتخابات شامل آرای کل کشور است که ارایه می‌شود. همین اطلاعات درباره آرای مردم در استان‌ها و فرمانداری‌های سراسر کشور نیز بعضاً ارایه می‌شود. سپس آرای تک‌تک صندوق‌های هر حوزه فرمانداری‌ها قابل انتشار است. از گذشته اطلاعات کلی و نهایی انتخابات به صورت رسمی منتشر می‌شد، اطلاعات استانی هم به صورت معمول منتشر می‌شود، ولی اطلاعات در سطح فرمانداری‌ها و از آنها مهم‌تر صندوق‌ها کمتر منتشر می‌شد و باید از طریق دوست و آشنا تهیه می‌شد. در انتخابات سال ۱۳۸۸ به دلیل مشکلاتی که پیش آمد، دولت وقت برای اثبات درستی انتخابات با کمی تأخیر اطلاعات صندوق‌ها را منتشر کرد که برای اثبات و رد سلامت نسبی انتخابات مهم بود و این کارکرد نیزعلاوه بر تحلیل اجتماعی حایز اهمیت بود. در انتخابات مجلس ۱۳۹۰ نیز این اطلاعات به صورت ریز و جزیی منتشر گردید که بسیار ارزشمند بود. ولی این اطلاعات نه برای سال ۱۳۹۲ و نه ۱۳۹۴ و نه اکنون، هیچ‌گاه منتشر نشده است. علی‌رغم پیگیری‌های فراوان حتی در سطوح بالای اداری برای اخذ اطلاعات مربوط به صندوق‌های سال ۱۳۹۴، هیچ‌گاه موفقیتی حاصل نشد. در حالی که این اطلاعات حق مردم و پژوهشگران است تا با مطالعه آنها نسبت به جامعه خود شناخت پیدا کنند و این شناخت می‌تواند به برنامه‌ریزی همه جناح‌های سیاسی کمک کند تا تعامل بهتری با محیط اجتماعی خود داشته باشند.

متأسفانه باید گفت که اگرچه دولت گذشته برای اجرای آن قانون به صورت رسمی اقدامی نکرد و آیین‌نامه‌ای ننوشت، و دولت آقای روحانی این کار را کرد. ولی مسأله مهم این است که آن دولت حداقل در این زمینه به هر دلیلی شفاف‌تر عمل کرد، در مقابل وزارت کشور موجود بسیار بسته عمل کرد و اطلاعات را در اختیار قرار نداد. ظاهراً هنوز به اهمیت شفافیت و دسترسی به اطلاعات پی برده نشده است. اگر این کار از گذشته رعایت می‌شد، بهترین شاخص و ملاک برای سنجش سلامت انتخابات نیز هست. امیدواریم که آقای روحانی و جهانگیری در این مورد خاص اقدام عاجل کنند تا همه دستگاه‌ها متوجه جدی بودن اراده دولت در اجرای این قانون شوند.

*پژوهشگر اجتماعی، روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب و فعال سیاسی

منبع: اعتماد

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟