کد خبر : 9382
Print
مهران صولتی:

چرا حکومت های ایدئولوژیک جامعه را خط کشی می کنند؟

یکشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۲۱:۰۵

Image titleسبزوارنگار/چرا حکومت های ایدئولوژیک جامعه را خط کشی می کنند؟

مهران صولتی*
افشای پشت پرده سفر برون مرزی #آزاده_نامداری به مناقشات بر سر تاثیر نظم سیاسی موجود در بروز رفتارهای دوگانه و ریاکارانه شهروندان دامن زده است. گروهی به حق نامداری را قربانی سیستمی دانسته اند که می کوشد تا استانداردهای دوگانه ای را بر رفتار ایرانیان تحمیل کند و از این طریق نوعی چند شخصیتی را در زندگی اجتماعی شهروندان موجب شده است. اگر واقع بینانه نگاه کنیم افشای پشت پرده رفتار دوگانه مداحان، واعظان، مجریان و سیاستمداران در چهاردهه گذشته موجبات بی اعتباری جدی گفتمان فرهنگی - اخلاقی حاکم را فراهم آورده و بر انزوای سیاست های تبلیغات رسمی موجود افزوده است ولی پرسش جدی این است که چرا اصولا سیاست خط کشی و مرزبندی میان عرصه های رسمی و غیر رسمی از سوی حکومت ایدئولوژیک در ایران همچنان پیگیری می شود؟

ایدئولوژی ها بیش از آنکه دغدغه حقیقت داشته باشند، وامدار هویت هستند. هویت ها می کوشند تا دنیا را مرزبندی و به تبع آن جامعه را خط کشی کنند. عرصه رسمی به خودی ها، و عرصه غیررسمی به غیر خودی ها اختصاص می  یابد. عرصه رسمی نمادی از حضور ایدئولوژی تلقی می شود بنابراین باید از هرگونه اختلاط با سایر عرصه ها مصون بماند!

ایدئولوژی ها سودای آفرینش جهان، جامعه، حکومت و انسان نوین دارند. از همین رو نیازمند نمایشگاهی هستند تا دستاوردهای خود را در این زمینه ها به نمایش بگذارند. عرصه رسمی می تواند ویترینی تلقی شود که قرار است این کارکرد را ایفا نماید. در همین راستا حکومت های ایدئولوژیک تحولات عرصه های غیر رسمی را سانسور یا مسکوت می گذارند!

ایدئولوژی ها اخلاق را آیین نامه ای و بخشنامه ای می خواهند‌. اخلاقی که قادر باشد جامعه را حول خود یکپارچه کند و به اندازه کافی صریح و آسان فهم باشد. خلاق ایدئولوژیک، رستگاری را امری جمعی و حکومتی تلقی می کند

ایدئولوژی ها موجودیتی به نام حریم خصوصی را به رسمیت نشناخته و  با گسترش حریم عمومی تا مرز خانه ها و پستوها، رفتار شهروندان را رویت پذیر می کنند. میل مفرط حکومت های ایدئولوژیک به کنترل جامعه، به طور مداوم استانداردهایی را به شهروندان برای تنظیم رفتارشان تحمیل می کند که تخطی از آنها مجازات هایی را در پی دارد!

نکته پایانی: با وجود مراقبت شدید عرصه رسمی از سوی حکومت ایران، گسترش رسانه های غیررسمی از جمله شبکه های اجتماعی، مجالی را برای افشای بی پروایی های برخی نمادهای گفتمان اخلاقی حاکم از جمله" آزاده نامداری" فراهم آورده است تا رفتاری دوگانه و متناقض از خود بروز دهند. بدون تردید توجه زیاد شهروندان نسبت به پدیده "نامداری" ریشه در مرزکشی های بی رویه نظم سیاسی دارد. ایدئولوژی ها بر سر عقل نمی آیند بلکه فرو می پاشند. متاسفانه مدت ها پیش از آن بنیان های اخلاق و اعتماد عمومی فرو ریخته است!

*دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟