کد خبر : 9404
Print
مهران صولتی:

انتخاب کابینه دوم روحانی از چه منطقی پیروی می کند؟

جمعه ۲۷ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۸:۵۱

Image titleسبزوارنگار/انتخاب کابینه دوم روحانی از چه "منطقی" پیروی می کند؟

مهران صولتی*

کابینه دوم حسن روحانی به مجلس معرفی شد. دولتی ضعیف، محافظه کار و کم رمق که به هیچ عنوان برآیند مطالبات اصلاح طلبانه جامعه نیست! دورتر از این زمان، محمد خاتمی هم کابینه ای در دوره دوم ریاست جمهوری خود معرفی کرد که ضمن ایجاد فضای ناامیدی در جامعه، فضا را برای ظهور پدیده احمدی نژاد فراهم آورد. نکته جالب اینکه در هر دو دولت، وجود مجلسی همسو ظاهرا باید مشوق شکل گیری کابینه ای قوی تر و در تراز خواست عمومی جامعه می بود ولی واقعیت جز این بود! بنابراین باید به دنبال منطقی در پشت معرفی کابینه ای ضعیف و ناامید کننده در هر دو دولت اصلاحات و اعتدال گشت که بتواند کمی از ابهامات موجود را کاهش دهد و توجیهی مناسب برای این معرفی ارائه دهد. از همین رو به نظر می رسد انتخاب کابینه دوم حسن روحانی از منطقی با مولفه های زیر پیروی می کند:

اولین مولفه در تعیین کابینه دوم این است که رییس جمهور می کوشد تا با انتخاب وزرایی کم حاشیه تر مخالفت های ساختار قدرت را با تداوم برنامه های خود کاهش دهد حال آنکه در عمل با از دست دادن پایگاه مردمی، خود را در مقابل قدرت بی پناه تر می یابد! واقعیت این است که چانه زنی برای پیشبرد برنامه های اصلاحی بدون حمایت مردمی آب در هاون کوبیدن است!

دومین مولفه عبارت از عاقبت بخیر شدن رییس جمهور در دوره پایانی است! تجربه خاتمی و احمدی نژاد هشداری برای روحانی است که شاید با امتیاز دادن بر سر ترکیب کابینه بتواند از به حاشیه رفتن خود در دوره دوم جلوگیری کند. حال آنکه دو رییس جمهور قبلی دقیقا زمانی به حاشیه رفتند که حمایت مردمی را در دوره دوم ریاست خود از دست دادند!

سومین مولفه عبارت از کاهش اختلافات میان رییس جمهور و سایر نهادهای انتصابی به دلیل مواجهه با خطر خارجی است. مواجهه خاتمی با بوش و روحانی با ترامپ، این پیش فرض را ایجاد می کند که انتخاب کابینه ای ضعیف تر و کم حاشیه تر می تواند به افزایش انسجام داخلی کمک کند حال آنکه به این نکته توجه نمی کند که ضعف در مدیریت اجرایی کشور می تواند از امید و حمایت مردمی به شدت کاسته و به همبستگی ملی ضربه زند!

چهارمین مولفه عبارت از این است که روحانی تصور می کند که اقتصاد بیش از سیاست می تواند رضایت مردم را فراهم آورد حال آنکه در ایران امروز توسعه اقتصادی و امنیت سرمایه گذاری لاجرم از مسیر توسعه سیاسی و اجماع بر سر مسائل کلان می گذرد! نکته جالب اینکه دولت دوم خاتمی هم با وجود کارنامه شگرف اقتصادی به دلیل عقب نشینی های سیاسی موجب افزایش نارضایتی در جامعه شد! در همه جوامع زنده بودن سیاست و امر سیاسی نقطه آغاز شکوفایی امید، مشارکت و رضایت است.

نکته پایانی: همان گونه که دولت دوم خاتمی و مصلحت اندیشی مجلس ششم در رای دادن به همه وزرای آن منجر به بی اعتباری دولت، مجلس و روی کارآمدن احمدی نژاد شد این خطر هم وجود دارد که در انتخابات ۱۴۰۰ شاهد روی کارآمدن دولتی پوپولیست باشیم. بنابراین اصلاح طلبان باید در چهارسال آینده با پرهیز از دمیدن در کوره نارضایتی مردم از دولت و ایجاد ناامیدی بیشتر، اهتمام خود را صرف تقویت جامعه مدنی نمایند تا بتوانند از انقطاع نوار پیروزی های ملی به وسیله پوپولیسم فعلا خفته جلوگیری نمایند!

*دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
مردم و مسؤولین

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

وضعیت مرکز معاینه فنی خودرو سبک بیهقی سبزوار افتضاح است

تحمل جامعه؛ حدی دارد

نباید در اطلاعات مردم سرک کشیده شود

⁣رفراندوم حقِ نسلِ جدید است

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد

گریس چرخ های بوروکراسی

مسئولان قدر مردم ایران را ندانستند

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

از انقلاب دفاع می کنم

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

سهم خواهی بی ثمر

انتقاد حق مردم است

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

همنوایی با معترضان با هدف انتقام انتخاباتی از دولت غلط بود

دبیرخانه مجازی توسعه پایدار شهرستان سبزوار تشکیل می شود

شفافیت؛ مهمترین رکن بودجه97 است

حوزه‌های علمیه نباید آلوده به بودجه‌های دولتی شوند

دولت؛ بازنگری اساسی در هزینه‌های غیرضروری مبتنی بر رانت انجام نداده است

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟

استبداد راه را بر فریب و دورویی باز می‌کند

علوم اجتماعی و محدودیت‌های قدرت

باید تکلیف خود را درباره «پلورالیسم» در جامعه روشن کنیم