کد خبر : 9487
Print
حسین طاهری فرد:

آيا بودجه 97 آموزش‌‌و‌پرورش، بودجه‌اي متفاوت است؟

پنجشنبه ۱۴ دی ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۵۲

Image titleسبزوارنگار/آيا بودجه 97 آموزش‌‌و‌پرورش، بودجه‌اي متفاوت است؟
حسين طاهري‌فرد*
19 آذر و چند روز پس از موعد قانوني تقديم لايحه بودجه، حسن روحاني لايحه بودجه 1397 کل کشور را به رئيس مجلس‌شوراي‌اسلامي تقديم کرد. دولت لايحه بودجه سال آينده را با جمع منابع ۱ ميليون و ۱۹۴ هزار ميليارد تومان و بودجه عمومي ۴۲۴ هزار ميليارد توماني به مجلس تقديم کرده است. طبق گفته رئيس‌جمهور براي اولين بار در لايحه بودجه سال 1397 کل کشور، پرداخت اعتبار به دستگاه‌ها بر مبناي عملکرد سه ماهه آنها خواهد بود و در لايحه بودجه بودجه سال آينده کل کشور برون‌سپاري‌ها و کاهش بودجه جاري کشور در دستور کار دولت قرار گرفته است. از صحبت‌هاي حسن روحاني مشخص است که دولت سياست‌هاي انقباضي به کار بسته است و در شرايط فعلي وضع بودجه کشور خوب نيست. براساس مستندات لايحه بودجه 97 کل کشور، بودجه پيشنهادي سال آينده نسبت به بودجه مصوب 1396 کل کشور از رشد 11 درصدي برخوردار است.
در دولت دوازدهم با توجه به قول روحاني مبني بر « در اولويت بودن آموزش‌و‌پرورش»، انتظار مي‌رفت تغييرات مثبتي را در بودجه سال 97 آموزش‌و‌پرورش شاهد باشيم. اما پس از رونمايي از لايحه بودجه سال 1397 کل کشور، مشخص شد که بودجه پيشنهادي سال آينده آموزش‌و‌پرورش از رشد قابل قبولي برخوردار نبوده و سال آتي، سال دشوار مالي براي آموزش‌و‌پرورش خواهد بود و هم‌چنان کسري بودجه و ناتواني در پرداخت معوقات فرهنگيان ادامه خواهد داشت.
در لايحه بودجه سال 97 كل كشور براي نخستين بار بودجه آموزش‌وپرورش به طور استاني محاسبه شده است. با توجه به لايحه بودجه 97 کل کشور، در مجموع اعتباري معادل 36 هزار ميليارد تومان در لايحه بودجه براي وزارت آموزش‌وپرورش درنظر گرفته شده که شامل اعتبارات استاني و ستادي آموزش‌و‌پرورش مي‌باشد. بدون ترديد تغيير بودجه‌ريزي نيز مانند هر تغييري پيامدهاي مثبت و منفي خواهد داشت که نيازمند اصلاح تدريجي است. با اين حال بايد توجه داشت که نظام بودجه‌ريزي استاني از يک سو به عنوان يك نظام مديريتي باعث ارتقاي كارايي و اثربخشي مصرف منابع و اعتبارات سازماني مي‌شود و از سوي ديگر با تمرکززدايي مي‌تواند نظارت جدي‌تري بر عملکردها را بدنبال داشته باشد که اين خود نشاني از يک دگرگوني واقع‌بينانه دارد.
علي‌رغم اينکه بودجه آموزش‌و‌پرورش در هر کشور نشان دهنده اهميتي است که دولت‌مردان به بخش آموزش مي‌دهند و يكي از شاخص‌هاي توسعه‌يافتگي كشورها محسوب مي‌شود، اما بودجه سال 97 آموزش‌و‌پرورش در مقايسه با بودجه سال جاري افزايش قابل توجهي پيدا نکرده است. بودجه سال آتي آموزش‌و‌پرورش با افزايش حدود 11 درصد به 35 هزار و 984 ميليارد تومان رسيده است که از نظر « عددي » نسبت به 96 افزايش داشته است اما چون اين افزايش متناسب با هزينه‌هاي آموزش‌و‌پرورش نيست عملاً مي‌توان گفت که هيچ افزايشي در بودجه اين وزارتخانه صورت نگرفته و حتي با کاهش نيز مواجه شده است. «کاهش نامرئي» بودجه ۹۷ آموزش‌و‌پرورش نسبت به کل بودجه کشور در شرايطي رقم خورده است که هزينه‌هاي آموزش‌و‌پرورش کاهش پيدا نکرده است. افزايش 11 درصدي بودجه براي سال آينده يعني بودجه تعيين شده آموزش‌و‌پرورش « فقط کفاف پرداخت حقوق و مزاياي کارمندان و پرسنل اين وزارتخانه‌ را دارد » و عملاً مشکلات اقتصادي فرهنگيان در سال آينده هم پا برجا خواهد بود.
در بودجه سال جاري سهم آموزش‌و‌پرورش از بودجه کل کشور 8/9 (نه و هشت دهم) بود که در سال 97 سهم آموزش‌و‌پرورش از بودجه عمومي کشور نزديک به 4/8 (هشت و چهار دهم) رسيده است. بنابراين مي‌توان گفت که در لايحه بودجه سال 97، سهم آموزش‌و‌پرورش از بودجه عمومي دولت کاهش يافته است و اين مهم زماني اهميت خود را نشان مي‌دهد که رشد بودجه مصوب وزارت آموزش‌و‌پرورش بايد با رشد بودجه مصوب دولت مورد توجه قرار گيرد که شوربختانه افزايش بودجه متناسبي در اين مقطع حاصل نشده است.
لازم به ذکر است بودجه عمومي دولت بخشي از بودجه کل است که در سال 97، کمتر از 36 درصد از کل بودجه را تشکيل مي‌دهد اين بدان معناست که سهم آموزش‌و‌پرورش از کل بودجه حدود 3 درصد است که از اين مقدار بيش از 98 درصد صرف هزينه‌هاي جاري و پرداخت حقوق و مزاياي پرسنل مي‌شود؛ به عبارت ديگر پول چنداني براي هزينه‌کردن در ساير بخش‌ها، تجهيز مدارس و تامين امکانات آموزشي باقي نمي‌ماند، در نتيجه چنين بودجه‌اي افت هميشگي کيفيت آموزشي در ايران و نارضايتي فرهنگيان از وضعيت معيشتي خود قابل پيش‌بيني است.

فرآيند بودجه‌ريزي و تعيين اعتبارات وزارت آموزش‌و‌پرورش در دو دهه گذشته بيانگر آن است که اعتبارات وزارت آموزش‌و‌پرورش از يك روند صعودي واقع‌بينانه و منطقي برخوردار نبوده است. افزايش ناکافي و نامتناسب بودجه آموزش‌و‌پرورش در سال‌هاي گذشته باعث شده است تا بزرگترين دستگاه اجرايي کشور هر سال از نظر اقتصادي ناتوان‌تر شده و با مشکلات بسيار جدي دست به گريبان باشد. کم‌توجهي در بودجه آموزش‌و‌پرورش به‌ وضوح در هر سال تکرار شده است و قرباني اين بي‌توجهي‌ها، خانواده بزرگ فرهنگيان و 13 ميليون دانش‌آموز خواهد بود.

سهم کم‌رنگ آموزش‌و‌پرورش از بودجه سال 1397 گوياي اين واقعيت تلخ است که در بر همان پاشنه قبل مي‌چرخد و دولت‌مردان اعتدال دغدغه اصلاح ساختار ناکارآمد زيربنايي‌ترين نهاد توسعه‌اي کشور را ندارند و برخلاف تمامي اظهار نظر‌ها و ادعاها، نگاه دولت به مقوله آموزش‌و‌پرورش تغييري نکرده است و تمامي برنامه‌هاي دولت دوازدهم در حد همان « شعار » باقي مانده است.

با اين حساب بايد منتظر ماند و ديد، واکنش نمايندگان مجلس به لايحه‌ي بودجه 1397 و سهم آموزش‌و‌پرورش در بودجه تقديمي دولت چه خواهد بود؟ بي‌شک ساماندهي مشکلات و معضلات مالي فرهنگيان و ارتقاي شأن ‌و ‌منزلت اجتماعي آنان به «شعار» نيست و نيازمند بودجه است، اما سوالي که مطرح مي‌شود اين است که بدون بودجه چگونه مي‌توان آن را اجرا کرد؟!

*فعال فرهنگي و رسانه‌اي

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
مردم و مسؤولین

علوم اجتماعی و محدودیت‌های قدرت

شکست را بپذیریم!

باید تکلیف خود را درباره «پلورالیسم» در جامعه روشن کنیم

آيا بودجه 97 آموزش‌‌و‌پرورش، بودجه‌اي متفاوت است؟

گزارش صد‌ روزه و وعده‌هايي که اجرايي نشد!

اختلاس در صندوق ذخيره فرهنگيان و چند پرسش

آقاي رئيس‌جمهور! گويا ديگر به رأي معلمان نيازي نداريد!

درخواست پست توسط برخی اصلاح طلبان از روحانی؛ وهن اصلاح طلبی است

بودجه‌ريزي عملياتي و تاثير آن بر بودجه آموزش‌و‌پرورش

رنجنامه انجمن اسلامی معلمان سبزوار خطاب به رییس جمهوری اسلامی ایران

مردم را غریبه ندانید

چرا احمدی نژاد دوباره به عضویت مجمع تشخیص مصلحت نظام درآمد؟

آزمون مجلس در برابر مطالبات فرهنگيان

نامه سرگشاده انجمن اسلامی معلمان خطاب به اعضای شورای شهر سبزوار درباره سازوکار انتخاب شهردار آینده

به بهانه روز خبرنگار

انتخاب کابینه دوم روحانی از چه منطقی پیروی می کند؟

انتخاب بطحایی؛ يک گام به جلو يا بازگشت به عقب؟

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار به مناسبت تشکیل کابینه دولت دوازدهم

سخنی با مسؤولین میراث فرهنگی سبزوار

چرا حکومت های ایدئولوژیک جامعه را خط کشی می کنند؟

کابينه دوازدهم از منظري ديگر

هسته مرکزی شهر سبزوار در محاصره خودروها

عدم توفیق شوراها؛ محصول عدم وجود نقشه راه

روی دیگر سکه توتال

آقاي نجفي؛ کدام خواسته‌ها و انتظارات را بايد گفت؟

آیا به همین زودی رسم چهار امضایی را فراموش کردید؟

وقتی جامعه به خودی و غیرخودی تقسیم شود با جرایم، برخوردهای دوگانه صورت می‌گیرد

آموزش‌ و پرورش در دام حباب نخبه‌پروری

تراکم فروشی، مادر معضلات شهری سبزوار

هفت اولویت شوراهای شهر در دوره پنجم!

سبزوارنگار