کد خبر : 9510
Print
عباس عبدی:

علوم اجتماعی و محدودیت‌های قدرت

سه شنبه ۱۹ دی ۱۳۹۶ ساعت ۰۷:۴۰

سبزوارنگار/عباس عبدی، فعال سیاسی و تحلیلگر اصلاح‌طلب، در بخشی از یادداشت اخیر خود با عنوان «علوم اجتماعی و محدودیت‌های قدرت» نوشت: حزب کمونیست شوروی اعمال قدرت خود بر جامعه را مشابه اعمال قدرت بر ذرات اتم و بکارگیری فن‌آوري مي‌دانست و هيچ توجهي به محدوديت‌هاي اجتماعي نمي‌كرد.

Image titleسبزوارنگار/عباس عبدی، فعال سیاسی و تحلیلگر اصلاح‌طلب، در بخشی از یادداشت اخیر خود با عنوان «علوم اجتماعی و محدودیت‌های قدرت» نوشت: حزب کمونیست شوروی اعمال قدرت خود بر جامعه را مشابه اعمال قدرت بر ذرات اتم و بکارگیری فن‌آوري مي‌دانست و هيچ توجهي به محدوديت‌هاي اجتماعي نمي‌كرد.

آن حكومت با علوم اجتماعي روابط خوبي نداشت، چون پذيرش علوم اجتماعي به معناي محدوديت قدرت طبقه حاكم بود. آنان علوم اجتماعي را متهم مي‌كردند، چون می‌خواستند پیش‌دستی کنند، چرا كه خودشان متهمين درجه اول اين علم بودند. 

رشد و شكل‌گيري علوم اجتماعي محصول وضعيت جديدي در جامعه است. وضعيتي كه بپذيریم اعمال قدرت سياسي نامحدود نيست.

قدرت سياسي مقيد است. قدرت جامعه در برابر قدرت سياسي واقعيتي است انكارناپذير. قدرت سياسي مي‌تواند و حتي مي‌بايد از دانش اجتماعي استفاده كند، مشروط بر اينكه محدوديت‌هاي خود كه براساس دانش اجتماعي تعيين مي‌شود را نيز بپذيرد. 

تجربه رژيم گذشته پيش چشم ماست. چيزي كه در آن رژيم وجود نداشت، نقش دانش اجتماعي در اداره امور بود. شاه خود را فعال مايشاء و قادر به انجام هر اراده‌اي مي‌دانست. هيچ‌گاه سعي نكرد كوچك‌ترين محدوديتی را در قدرت خود بپذيرد.

ما نيز امروز به صورت ديگري درگير اين مشكل هستيم. البته كه مي‌توانيم موشک دوربرد و قاره‌پیما شليك كنيم، ولي هنوز از پس کاهش یا حتی جلوگیری از افزایش نرخ اعتياد، فقر، فساد، ناكارآمدي اداري، حاشيه‌نشيني، فحشا،‌ خشونت و... بر نيامده‌ايم.

چرا؟ چون براي علوم اجتماعي امر و نهي صادر مي‌كنيم و مي‌خواهيم آن را بدون قيد و شرط به خدمت ما در آورند و اين ناممكن است. (راهبرد)

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟