کد خبر : 9535
Print
دکتر علی‌اکبر گرجی ازندریانی:

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

جمعه ۲۹ دی ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۳۷

سبزوارنگار/تنها راه برون رفت از بحران‌ها و ابربحران‌های موجود در کشور، اجرای تمام عیار قانون اساسی و منشور حقوق شهروندی است.

Image titleسبزوارنگار/در جامعه ای که برخی از حق های طبیعی انسان نادیده گرفته شود، آتشفشان هایی درست می شود که با کوچکترین تحریک زبانه خواهند کشید و خشک و تر  و حق و باطل را با هم خواهند سوزاند.

از این رو، دوستداران نظام جمهوری اسلامی هم باید این نکته را از عمق جان بفهمند که راهی جز بازگشت به حقوق فطری یا طبیعی انسانها و استفاده از تجارب بشری در ایجاد حکمرانی شایسته وجود ندارد. نادیده انگاشتن هر کدام از حق های شهروندی به تنهایی برای درست کردن موجی از نارضایتی ها کفایت می کند، اما مهمترین حق شهروندی که تضییع آن به غلیان هیجان های اجتماعی می انجامد، حق بر کرامت انسانی است. غم نان و برخی از مشکلات و نابسامانی ها را ممکن است تحمل کرد، اما تحمل تحقیر و دیده نشدن امری ناممکن است.

ساده انگاری است اگر شعارهای ساختارشکنانه و ویرانگر امروز را به غم نان و گرانی ها نسبت بدهیم و با بازیچه خواندن و عامل بیگانه نامیدن معترضین و آشوبگران به ساده سازی های همیشگی روی آوریم و منشا همه این معضلات را هم در دولتی بجوییم که اتفاقا دارای مشروعیت دموکراتیک و پایگاه رای بالاست. دولتی که نه تنها در ساختن ویرانه اقتصادی موجود نقشی نداشته بلکه افتان و خیزان در بهبود آن کوشیده است. دولتی که قدرت اصلاح و جراحی ساختارهای معیوب اقتصادی-سیاسی را هم ندارد.

مواردی مانند تورم، گرانی یا تحریک بیگانه ها بهانه‌های لازم را برای آغاز حرکت های اجتماعی مهیا می کند، اما عمق نفرت هایی که در برخی از رفتارها و شعارهای معترضین مشاهده می شود، ربط بنیادینی به مسائل اقتصادی ندارد. تقلیل نارضایتی‌های اخیر به صرف فقر، گرانی و بیکاری خطای بزرگی است که مانع از یافتن راهکار درست برای درمان اساسی ابربحران های ایران می شود. یافتن ریشه‌های این کینه‌های انباشته شده که در شعارهای مرگبار ظاهر می شود، دشوار نیست. مثلا توجه کنید که وقتی مهمترین نهاد حقوقی کشور، یعنی شورای نگهبان حاضر نشد، حتی درباره حضور یک اقلیت زرتشتی در شورای شهر یزد عقب نشینی کند و با افتخار به ولی نعمت خود (ملت حاکم) امتیاز  کوچکی بدهد،  انتظار حاکم شدن صلح و مودت در فضای عمومی معقول نیست. یا هنگامی که نظام اداری-آموزشی ما در برابر شناسایی حق بر آموزش جوانان وطن مقاومت می‌کند، یا نخبه فیزیک را به خاطر نازک بودن صدایش از تدریس در دانشگاه محروم می کند، آیا بر سرمایه اجتماعی دولت و اعتبار سیاسی نظام افزوده می شود؟

آیا گمان نمی کنید که مسائل مشابه در مدیریت کشور به وفور دیده می‌شود و رفته رفته هرکدام از اینها به تولید چرخه فساد، بی‌اعتباری و ناکارآمدی دامن زده و موجب عصبانیت‌های پنهان و آشکار مردم و بویژه جوانان کم نظیر ایران می‌شود؟

اگر  گوش شنوایی در ساختار مدیریتی کشور وجود داشت، می‌توانست حرمت اسلام، انقلاب، قانون اساسی و نظام را حفظ کند. اما دریغ و درد که هرکس به سخن ناصحان گوش ندهد، بدو آن رسد که به باخه رسید. در اینکه دشمنان و بدخواهان ایران مترصد وارد کردن ضربه به ما هستند تردیدی نیست، اما بی شک، مدیریت ناصحیح امور است که چنین فرصتی را به آنها می دهد.

نکته دیگر اینکه جنبش‌های ساختارشکن تنها در جایی امکان رشد می یابند، که تصلب ساختاری ایجاد شده و در برابر کمترین  اصلاح نیز مقاومت می کند. سال هاست که دلسوزان دین و میهن و نظام درباره  اصلاح روش های منسوخ مدیریتی هشدار می دهند اما دریغ از ذره ای انعطاف و بازاندیشی.

این نکته را هم نمی‌توانم ناگفته بگذارم که هموطن عزیز و دلسوخته من، آزادی فردی و گروهی(مانند تظاهرات، تجمع، تحزب) حق من و شماست، اما یادمان نرود که اگر این آزادی ها را به قاعده اعمال کنیم، فواید آن بیشتر عاید شما و کشور خواهد شد.

بهره گرفتن از آزادی‌های گروهی حق هر شهروندی است، اما تخریب اموال عمومی و فروپاشاندن نظم عمومی عمل قابل دفاعی نیست. می‌دانم که از ناکارآمدی‌ها، فسادهای رنگارنگ، دروغ ها و تزویرها و چرخه فساد، بی اعتباری و ناکارآمدی به تنگ آمده اید، اما هیچ راهی عقلانی تر از پیگیری مسالمت آمیز مطالبات نیست. چگونه می‌توان کسی را که خشونت می ورزد و اموال عمومی را نابود می کند، دوستدار ملت نامید؟ مضحک است که برخی از کوچیدگان برج عاج نشین و هموطنان مهاجر علنا به ترویج و تجویز خشونت و ویرانگری می پردازند و این کار را پاسخی به غارت بیت المال توسط مفسدین می دانند.

هموطن عزیز، درست است که مهاجرت حق شماها نبوده و نیست، اما شما هم اخلاقا مجاز به تحریک جوانان عاصی به بروز رفتارهای خشونت بار نیستید. ظاهرا فراموش کرده اید که خود قربانی موقعیت‌های خشن هستید و یادتان رفته است که خشونت خشونت به بار می آورد.

باور کنید هر راهی جز اصلاح تدریجی امور ویرانگر خواهد بود و آینده‌ای را رقم خواهد زد که سیاهی در آن موج می‌زند. به عنوان مثال، توجه کنید که چطور ممکن است شعار مبارزه با استبداد سر داد، اما خواهان بازگشت یکی از مستبدترین حکومت های تاریخ ایران، یعنی حکومت منحوس پهلوی شد.

ضمنا فراموش نکنیم که ایران فعلی توسط گرگ‌های آدمی خواری چون عربستان و گروه‌های قرون وسطایی دیگر محاصره شده است و تضعیف اقتدار مرکزی طمع آنها را برای اجرای پروژه سوریه ای کردن کشور بیشتر می کند.

مدیران سیاسی-امنیتی-انتظامی کشور هم اگر در جستجوی راهکارند بهتر است کتاب آزادی‌های گروهی ژان دوفار(انتشارات مجد) را مطالعه کنند و با تدبیر بسترهای خردمندانه را برای اعمال این آزادی ها فراهم آورند. در این زمینه، تدوین لایحه جامع ساماندهی آزادی های گروهی(تظاهرات، تجمعات و..) می تواند مورد توجه مسوولین امر قرار گیرد.

در پایان، تنها راه برون رفت از بحران‌ها و ابربحران‌های موجود در کشور را اجرای تمام عیار قانون اساسی و منشور حقوق شهروندی می دانم. اگر همه نهادهای سیاسی و اداری بدون هیچ استثنایی به اجرای مصوبه ۱۷۸ شورای عالی اداری پیرامون حقوق شهروندی در اداره گردن بنهند، به تدریج ریشه بسیاری از ناکارآمدی‌ها و نارضایتی ها خواهد خشکید. کوتاه سخن آنکه، تنها راه درمان بیماری های سیستمی فلج کننده کوشش صادقانه و غیرشعاری برای تحقق دولت شهروندمدار است./. داتیکان

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
مردم و مسؤولین

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

وضعیت مرکز معاینه فنی خودرو سبک بیهقی سبزوار افتضاح است

تحمل جامعه؛ حدی دارد

نباید در اطلاعات مردم سرک کشیده شود

⁣رفراندوم حقِ نسلِ جدید است

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد

گریس چرخ های بوروکراسی

مسئولان قدر مردم ایران را ندانستند

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

از انقلاب دفاع می کنم

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

سهم خواهی بی ثمر

انتقاد حق مردم است

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

همنوایی با معترضان با هدف انتقام انتخاباتی از دولت غلط بود

دبیرخانه مجازی توسعه پایدار شهرستان سبزوار تشکیل می شود

شفافیت؛ مهمترین رکن بودجه97 است

حوزه‌های علمیه نباید آلوده به بودجه‌های دولتی شوند

دولت؛ بازنگری اساسی در هزینه‌های غیرضروری مبتنی بر رانت انجام نداده است

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟

استبداد راه را بر فریب و دورویی باز می‌کند

علوم اجتماعی و محدودیت‌های قدرت

باید تکلیف خود را درباره «پلورالیسم» در جامعه روشن کنیم