کد خبر : 9581
Print
مهران صولتی:

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

جمعه ۱۱ اسفند ۱۳۹۶ ساعت ۱۹:۴۹

Image titleسبزوارنگار/ نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

مهران صولتی*

سیاست ایران در سال های پس از ۸۸، عرصه ای فسرده و یخ زده بوده است! آرمانگرایی رنگ باخته و واقع بینی جایگزین آن شده بود. کنش گران در مظان این اتهام بودند که دچار تندروی شده و واقعیت های موجود در سیاست ایران را از یاد برده اند! واقعیت هایی که  خود را در قاعده "سواری مجانی" و اصل "فایده -هزینه" متبلور می ساختند! 
در این سال ها اصلاح طلبان هم کوشیدند تا با پایین آوردن سقف مطالبات جامعه، روند پرشتاب حذف خود از ساختار قدرت را متوقف سازند(سیاستی که از منظر واقع گرایی سیاسی درست به نظر می رسید!). 
مناقشه اتمی با پیامدهای زیانبارش به مساله اصلی ایران تبدیل شد و سایر مسائل جامعه را از دستور کار خارج کرد. 
بخشی از جامعه بر اساس "معادله ی هراس" به سوی اعتدال گرایان چرخیدند و حسن روحانی به قدرت رسید! 
مشاورین رییس جمهور اعلام کردند که اینک قرار است به جای جامعه، بهبود کیفیت دولت در دستور کار قرار گیرد. "جامعه" در پرانتز قرار گرفت و سیاست داخلی عرصه را به دیپلماسی و اقتصاد واگذار کرد. 
همه چیز سالم و بهداشتی به نظر می رسید! اینکه می توان با کمترین هزینه ها، بیشترین دستاوردها را داشت ولی متاسفانه این خوش بینی چندان دوامی نداشت! ساختار قدرت متصلب تر از آن بود که تن به انعطاف بدهد. اصلاح طلبان هم مخمور "تکرار می کنم" های انتخاباتی محمد خاتمی بودند و هشدارهای مشفقان که؛ نباید سیاست را به انتخابات فروکاست، گوش شنوایی در میان آنان نیافت! 
شاید رویدادهای دی ماه ۹۶ نخستین مواجهه صریح جامعه با سیاست رایج به شمار می رفت. آن جایی که جامعه فراتر از مرزهای شناخته شده جناحی پیش آمد و عرصه کنترل شده موجود را درنوردید. اعتراضاتی که اگر چه با خشونت درآمیخت ولی توانست به مساله نخست سیاست غیر رسمی کشور تبدیل شود. جامعه به دستور کار روشنفکران تبدیل شد و همه بر لزوم فائق آمدن بر " ناشنوایی سیستماتیک" نظام سیاسی تاکید ورزیدند! درست در چنین زمینه ای است که پدیده" دختران انقلاب" مطرح و اهمیت می یابد. نوید بازگشت امید به سیاست ایران! در روزگاری که سیاست همچنان در منگنه تنگناهای ساختاری قرار گرفته و ناامیدی از ایجاد تغییرات معنادار به سکه رایج مناسبات اجتماعی شهروندان تبدیل شده است، پدیده "دختران خیابانی" امکانی  برای شکستن یک تابو و فرصتی برای اندیشیدن به یک "نیندیشیدنی" خلق کرد! نقطه ی آغاز رقم خوردن امید برای جامعه ای که همه راه ها را رفته و بی ثمر یافته است. در این آوردگاه، "بدن" خود را بیرون می زند و به سوژه ای کنترل ناپذیر تبدیل می شود. 
بعد از گذشت چهل سال از مدیریت بدن زنان به مثابه ابژه ای برای تثبیت نظم سیاسی موجود، اینک شاهد بازگشت دوباره کنش گری به همان کالبد محصور شده و پیش بینی پذیر گذشته هستیم! نمایشی از امید به تحول، در روزگار تصلب ساختارهای سیاسی موجود! اقدامی به غایت الهام بخش تا جایی که اکنون شاهد موازی سازی هایی برای بی اثر کردن آثار و پیامدهای آن هستیم. اینکه یک طلبه به مثابه حامل نظم معنایی مستقر می کوشد تا این نماد را استحاله و مصادره سازد، بیش از هر چیز گواهی بر عقیم ماندن نظم سیاسی موجود در آفرینش معانی و نمادهای تاثیرگذار است! به ابتذال کشیدن یک نماد نه تنها آن را متوقف نمی سازد بلکه به آفرینش ابتکارهای جدید از بطن شکاف ها و تناقض های نظم موجود می انجامد! ... و سیاست رهایی بخش این گونه تکثیر می شود! 

 تازه آغاز راه است...

*دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

Image title

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
یادداشت ها

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

از شریعتی ساواکی تا مصدق انگلیسی!!

دولت تا اطلاع ثانوی تدارکاتچی است!

برای مردی از تبار خدمت و فروتنی!

چرا سیاست در ایران بسیار جذاب است؟

مردانی که افسار رفتار و زبان خود را ندارند از رفتن به ورزشگاه محروم شوند

باید ضمانت اجرایی منشور حقوق شهروندی تضمین شود

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

فاشیسم دم در ایستاده است!

گریس چرخ های بوروکراسی

مبارزه با اژدهای هفت سر فساد

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

نوید بازگشت امید به سیاست ایران!

از انقلاب دفاع می کنم

حجاب انقلابی و انقلاب حجابی

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

دوازده اشتباه جمعی زمانه ی انقلاب 57

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

جامعه زخم‌خورده اژدهای کومودو

ارزیابی کارنامه شبکه های اجتماعی در اعتراضات اخیر

سهم خواهی بی ثمر

بیانیه انجمن اسلامی معلمان سبزوار پیرامون اعتراضات اخیر کشور

بازخوانی حادثه‌های اخیر و مساله‌ی امنیت ایران

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟