کد خبر : 9582
Print
سبزوارنگار:

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

جمعه ۱۱ اسفند ۱۳۹۶ ساعت ۱۸:۵۳

Image titleسبزوارنگار/نقطه پایانی بر یک آپارتاید! 
مهران صولتی*

آپارتاید را جداسازی ترجمه کرده اند. روندی که طی آن اقشار یا افرادی از یکدیگر جدا می شوند تا نظمی جدید شکل بگیرد. شاید عریان ترین شکل از آپارتاید در افریقای جنوبی شکل گرفت که طی آن نوعی جداسازی فیزیکی میان شهروندان بر مبنای برتری نژادی شکل گرفت. سفید پوستان به عنوان نژاد برتر و شهروندان ممتاز تلقی شده و سیاه پوستان به عنوان اقشار فرودست تن به جداسازی فیزیکی دادند. تحقیر آمیزترین و ضد انسانی ترین شکل از مناسبات اجتماعی! در روزهای اخیر شورای عالی آموزش و پرورش در تصمیمی قابل ستایش به حذف آزمون مدارس نمونه و تیزهوشان، و به تبع آن به انحلال این مدارس در سه سال آینده رای داد تا عملا به پایان یک آپارتاید آشکار در نظام آموزش و پرورش کشور سلام کند! آزمون های مدارس خاص در تداوم کنکوری شدن زندگی ایرانیان در سال های اخیر به دوره ابتدایی هم تسری یافته و فرصت کودکی و شادزیستن را از فرزندان این مرزوبوم بیرحمانه ربوده بود. آزمون هایی که عملا کودکان معصوم را به ماشین های تست زنی برای کسب موفقیت موهوم در یک آینده نامعلوم بدل می ساخت! آپارتاید شکل گرفته از رهگذر این آزمون ها دو بعد داشت؛ اجتماعی و خانوادگی!

آپارتاید اجتماعی: مهمترین جداسازی ناشی از آزمون های مدارس تیزهوشان و نمونه در جامعه رقم می خورد. درست از زمانی که خانواده ها با افتخار از قبولی فرزندان خود در چنین مدارسی یاد می کنند القای نوعی احساس برتری در دانش آموزان اجتناب ناپذیر می رسد. اعتماد به نفسی کاذب برای دانش آموزانی که صرفا به لطف حضور در کلاس های متعدد تقویتی و تست زنی توانسته اند بر سد ستبر چنین آزمون هایی فائق آیند. از سوی دیگر مدارس خاص هم در تقویت چنین روحیه ای موثرند. تاکید فزاینده بر علوم پایه و اثباتی در کنار به حاشیه راندن عامدانه علوم انسانی و اجتماعی که می توانند نگرش انتقادی نسبت به سازوکارها و مناسبات اجتماعی معیوب را در دانش آموزان تقویت کنند بیش از پیش بر این آپارتاید اجتماعی صحه می گذارند. در شرایطی که نظام آموزش و پرورش هیچ برنامه ای برای آموزش مهارت های زندگی از مسیر خلق موقعیت های اجتماعی ندارد اندک درس های تعاملی و خلاق مانند ورزش، انشاء و هنر به سادگی قربانی کمبود وقت درس های علوم پایه مانند ریاضی، شیمی و زیست شناسی می شوند. چشم اندازی ناامید کننده برای جامعه ای که به شدت از فقدان مناسبات اجتماعی اقناعی و رضایت بخش رنج می برد!

آپارتاید خانوادگی: جداسازی بعدی در خانواده ها اتفاق می افتد درست زمانی که تیپ ایده آل دانش آموز درسخوان به عنوان فردی تصویر می شود که خود را از دید و بازدیدهای خانوادگی، جشن های تولد، رفتن به مسافرت و ... محروم کرده و صرفا بر مطالعات درسی متمرکز شده است. دانش آموزی که به نوعی جداسازی خودخواسته رضایت داده و به جای حضور در جمع خانواده، تنها به صرف وقت در اتاق خود می اندیشد. البته این آپارتاید خانوادگی پیش از این برای فرزند خانواده توجیه شده است. اینکه رقابت او با فلان بچه فامیل جدی است، یا اینکه قبولی او در رشته پزشکی می تواند آینده مادی او را تا آخر عمر تضمین کند، و نهایتا هراس افکنی در او که در صورت پذیرفته نشدن در کنکور می تواند موجب سرافکندگی خانواده در میان فامیل شود! در چنین فرآیندی بهنجارسازی از نگاه فوکویی به خوبی انجام می گیرد! دانش آموز می کوشد تا از هراس سرزنش های خانواده یا انتظارات فامیل هر چه بیشتر خود را به تیپ یک درسخوان ایده آل نزدیک کند!  ابعاد روانی دیگرخواهانه فرد تراشیده شده و به نفع نوعی خودمحوری منفعت جویانه به حاشیه رانده می شود! نتیجه هم عبارت از دست و پنجه نرم کردن فرد با اضطرابی است که بیش از همه ناشی از بی پناهی فرد می باشد! 

نکته پایانی: اگر وزیر آموزش و پرورش بتواند با پایمردی بر اجرای درست حذف آزمون های مدارس نمونه و تیزهوشان نقطه پایانی بر این آپارتاید غیرانسانی بگذارد کار عظیمی انجام داده است. اقدامی که می تواند نوید بخش خروج نظام آموزش رسمی کشور از وضعیت ناگوار کنونی باشد!

*دانشجوی دکترای جامعه شناسی

مطالب ارزشمندتان را برای ما به آدرس: sabzevarnegar@gmail.com ارسال کنید.

نظر دهید ...
نظر شما :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :
تصویر امنیتی :
CAPTCHA
نظرات شما ...
مردم و مسؤولین

افکار عمومي و چند نکته ! ​

رئیس‌جمهور واقعی، مقام رهبری است

وضعیت مرکز معاینه فنی خودرو سبک بیهقی سبزوار افتضاح است

تحمل جامعه؛ حدی دارد

نباید در اطلاعات مردم سرک کشیده شود

⁣رفراندوم حقِ نسلِ جدید است

تمامی تلاشم را در جهت دفاع از کیان آموزش و پرورش به کار خواهم بست

علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد

گریس چرخ های بوروکراسی

مسئولان قدر مردم ایران را ندانستند

نقطه پایانی بر یک آپارتاید!

از انقلاب دفاع می کنم

با وجود هزار انتقاد ریز و درشت

«رفراندوم»؛ راهِ حل اختلاف درباره ی چگونگی نظر «مردم»

شکست اخلاقی آموزش و پرورش

ديكتاتور، تنهاست

سهم خواهی بی ثمر

انتقاد حق مردم است

برای گشایش فضای گفت‌وگو و اعتراض اقدامات عملی صورت گیرد

بازیچه بیگانگان یا آتشفشان‌های خودساخته؟

همنوایی با معترضان با هدف انتقام انتخاباتی از دولت غلط بود

دبیرخانه مجازی توسعه پایدار شهرستان سبزوار تشکیل می شود

شفافیت؛ مهمترین رکن بودجه97 است

حوزه‌های علمیه نباید آلوده به بودجه‌های دولتی شوند

دولت؛ بازنگری اساسی در هزینه‌های غیرضروری مبتنی بر رانت انجام نداده است

از روحانی ناامیدیم ولی از خودمان نه!

استاني شدن بودجه آموزش‌و‌پرورش؛ فرصت يا چالش‌؟

استبداد راه را بر فریب و دورویی باز می‌کند

علوم اجتماعی و محدودیت‌های قدرت

باید تکلیف خود را درباره «پلورالیسم» در جامعه روشن کنیم